คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 648

เขาตั้งใจจะคืนดีกับหรงฉือเหรอ?

ในเมื่อเป็นแบบนี้ แต่ทำไมเขาไม่เป็นฝ่ายบอกเลิกเธอล่ะ?

หรือจะบอกว่าที่เขาเย็นชาใส่เธออยู่ตลอด เพราะอยากให้เธอเป็นฝ่ายบอกเลิก?

หรือบางที เขาไม่เป็นฝ่ายบอกเลิกเธอ เพราะในใจเขาจริง ๆ แล้วยังมีเธออยู่ เพียงแค่ตอนนี้ในใจเขาหรงฉือกลายเป็นคนที่สำคัญมากขึ้นเท่านั้น?

หลังจากคนตระกูลซุนและตระกูลหลินได้รู้ว่าระยะนี้หรงฉือกับเฟิงถิงเซินไม่ใช่แค่ไม่ไปทำเรื่องหย่า แต่ยังตัดสินใจไม่หย่าชั่วคราวเพราะเฟิงจิ่งซิน สีหน้าก็ไม่สู้ดีนัก

เมื่อรู้ว่าเฟิงถิงเซินอยากคืนดีกับหรงฉือ แต่กลับยังไม่ได้เป็นฝ่ายบอกเลิกหลินอู๋ ซุนเยว่ชิงและคนอื่น ๆ ต่างรู้สึกว่าในใจลึก ๆ แล้วเฟิงถิงเซินก็ยังคงตัดใจจากหลินอู๋ไม่ได้

คุณยายซุนพูดว่า “เสี่ยวอู๋ ในเมื่อในใจถิงเซินยังมีเธออยู่ เธอต้องคว้าทางฝั่งถิงเซินไว้ให้แน่นแล้วนะ”

เซี่ยงหรูฟางรีบพูดคล้อยตาม “ใช่แล้ว ๆ ในเมื่อถิงเซินมีเธออยู่ในใจ ถ้าพวกเธอเผลอมีลูกด้วยกัน ถิงเซินจะต้องตัดใจจากหรงฉือ แล้วหันมาแต่งงานกับเธออย่างแน่นอน”

ซุนลี่เหยารู้สึกว่ามีเหตุผลมาก จึงพูดคล้อยตามด้วยความตื่นเต้นว่า “จริงด้วย”

ขนตาของหลินอู๋สั่นไหวเล็กน้อย

นี่มัน...

เป็นความคิดที่ไม่เลวจริง ๆ

วันต่อมาตอนใกล้เที่ยง หลินอู๋ไปเฟิงซื่ออีกครั้ง

ครั้งนี้ กลับไม่ได้คว้าน้ำเหลวอีก

พอเห็นเธอ เฟิงถิงเซินชะงักไปเล็กน้อย “มาได้อย่างไร?”

หลินอู๋ส่งยิ้มอย่างสง่างาม “อยากมาทานข้าวกับคุณน่ะ”

เฟิงถิงเซินมองเธอ หลังจากนิ่งเงียบ ก็ละสายตาและพยักหน้า “ได้ แต่ต้องรอผมจัดการงานที่อยู่ในมือให้เสร็จก่อนนะ”

“โอเค”

เฟิงถิงเซินทำงานต่อ หลินอู๋นั่งอยู่ที่โต๊ะน้ำชาด้านข้าง ดื่มชารอเขา

มองใบหน้าด้านข้างของเฟิงถิงเซินที่ก้มหน้าทำงานอย่างตั้งใจ แล้วนึกถึงสีหน้าตอนที่เธอเพิ่งบอกว่าจะชวนเขาไปทานข้าว เฟิงถิงเซินคิดจะปฏิเสธ แต่สุดท้ายยังคงรับปากอย่างจนใจ เธอก็รู้แล้วว่า ในใจเฟิงถิงเซินยังมีเธออยู่จริง ๆ

ความสัมพันธ์ของเธอกับเฟิงถิงเซินในตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว เธอต้องค่อย ๆ หาโอกาส จะรีบร้อนไม่ได้

คนอื่น ๆ ก็พยักหน้า

“ก็จริง ช้า ๆ ได้พร้าเล่มงาม”

วันรุ่งขึ้น

หลินอู๋ติดต่อเฉิงหยวน เมื่อขอแผนการเดินทางของเฟิงถิงเซินได้แล้ว ก็ไปดักรอเฟิงถิงเซินในร้านอาหารที่เขาไปสังสรรค์

เฟิงถิงเซินเห็นเธอ ก็หยุดฝีเท้าลง

คนอื่น ๆ เห็นหลินอู๋ ยิ้มเล็กน้อย “ที่แท้คุณหลินก็มาด้วย”

หลินอู๋ยิ้ม หลังจากทักทายคนอื่นแล้ว ก็เดินมาข้าง ๆ เฟิงถิงเซิน พูดกระซิบว่า “ระยะนี้คุณยุ่งอยู่ตลอด พวกเราไม่ค่อยได้เจอกันเลย ตอนนี้ฉันว่าง เลยอยากใช้เวลากับคุณให้มากหน่อย”

เฟิงถิงเซินได้ยิน ไม่ได้พูดอะไร แค่พยักหน้าเล็กน้อย ดูเหมือนว่าจะไม่ได้โกรธ