คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 89

แถมยังเป็นยาประเภทนั้นด้วย

แต่เฟิงถิงเซินรู้ฤทธิ์ของยา เขาจับได้แล้ว และดูเหมือนเมื่อคืนเขาจะไม่ได้ทานซุปนั้นเลย

หรงฉือไม่คิดเลยว่าคุณหญิงย่าจะทําแบบนี้

เธอขมวดคิ้ว แต่ยังไม่ทันพูดอะไร คุณหญิงย่าก็ถอนหายใจอย่างไม่พอใจ แล้วพูดว่า “บางครั้ง หลานชายรู้มากเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องดีเลย เฮ้อ ฉันยังอยากได้หลานชายอีกคนอยู่นะ เสี่ยวฉือ ถ้าเธอมีเวลา ก็ช่วยพยายามกับถิงเซินให้มากหน่อยนะ รู้ไหม?”

หรงฉือ “...”

เธอไม่รู้

ถึงแม้เมื่อคืนเฟิงถิงเซินจะตกลงว่าจะช่วยเธอแล้ว แต่เธอก็รู้ว่าระหว่างเธอกับเฟิงถิงเซินไม่มีความเป็นไปได้ที่จะกลับมาอยู่ด้วยกันอีกแล้ว

ถ้าเมื่อคืนเธอมีอะไรกับเฟิงถิงเซินจริง ๆ นั่นถึงจะแย่จริง ๆ

ส่วนเรื่องมีลูกอีกคน ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่เลย

ในขณะที่เธอกำลังคิดถึงตรงนี้ เฟิงจิ่งซินก็ลงมาชั้นล่างแล้ว

พอเห็นเธอ หรงฉือก็นึกถึงความชื่นชมและความชอบที่เธอมีต่อหลินอู๋ สีหน้าของเธอก็ดูจางลงเล็กน้อย

ระหว่างทานอาหารเช้า เฟิงถิงเซินยังคงนั่งลงข้างเธออย่างรู้ความ

แต่พวกเขาไม่ได้เริ่มพูดคุยกันเลย

เมื่อวานหรงฉือเป็นคนไปส่งเฟิงจิ่งซินที่โรงเรียน วันนี้เฟิงจิ่งซินกลับเอ่ยปากขอให้เฟิงถิงเซินไปส่งเธอ

เฟิงถิงเซินตอบตกลง “เข้าใจแล้ว”

คุณหญิงย่ามองหรงฉือ แล้วพูดว่า “ถิงเซิน งั้นก็พาเสี่ยวฉือไปด้วย ยังไงก็ต้องไปที่เดียวกัน—”

หรงฉือพูดขัดจังหวะว่า “ไม่เป็นไรค่ะคุณย่า เขามีงานต้องพบปะสังสรรค์เยอะ ไม่ได้อยู่ที่บริษัทตลอด และหนูก็ไม่สะดวกถ้าไม่มีรถ”

คุณหญิงย่ากลับไม่ยอม พูดว่า “เขาไปพบปะสังสรรค์ก็ไปสิ ถ้าเธอเลิกงานแล้วไม่มีรถกลับบ้าน ก็โทรมาบอกคนขับรถล่วงหน้าให้ไปรับเธอก็ได้ไม่ใช่เหรอ?”

ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูด คุณหญิงย่าก็พูดตัดบทว่า “ตกลงตามนี้แหละ”

หรงฉือ “...”

เธอหันไปมองเฟิงถิงเซิน

สายตาของเฟิงถิงเซินยังคงจับจ้องอยู่ที่โทรศัพท์ พอได้ยินดังนั้นก็ตอบ “อืม” คำหนึ่ง ถือเป็นการตอบคำถามเฟิงจิ่งซิน

แต่อาจเป็นเพราะนึกขึ้นได้ว่าเธอก็อยู่ด้วย หรงฉือสังเกตเห็นว่าเฟิงจิ่งซินแอบเหลือบตามองเธอสองแวบ จากนั้นก็จ้องมองโทรศัพท์มือถือของเฟิงถิงเซินต่อ แต่ไม่ได้พูดเนื้อหาการแชทระหว่างเฟิงถิงเซินและหลินอู๋ออกมาอีก

หลังจากนั้นไม่นาน เฟิงจิ่งซินอาจรู้สึกเบื่อหน่าย จึงออกมาจากอ้อมแขนของเฟิงถิงเซิน แล้วเปิดช่องเก็บของในรถ

หรงฉือไม่ได้ตั้งใจจะมองดูเลยจริง ๆ

แต่สายตาเธอก็บังเอิญเหลือบไปเห็นสิ่งของที่อยู่ในช่องเก็บของพอดี

ในนั้นมีลิปสติก มีกระเป๋าถือใบเล็กของผู้หญิง และยังมีกระเป๋าเป้ใบเล็กที่เฟิงจิ่งซินเคยใช้—

ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าลิปสติกและกระเป๋าถือเป็นของหลินอู๋

พอเห็นแบบนี้ ในที่สุดเธอก็เข้าใจว่าทำไมเมื่อกี้ตอนขึ้นรถ เฟิงถิงเซินถึงไม่ให้เธอนั่งฝั่งเขา

เพราะตรงนั้นเป็นที่นั่งประจำของหลินอู๋

เขาไม่อนุญาตให้เธอนั่ง