คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 102

ภายในงานแถลงข่าว บรรยากาศเต็มไปด้วยความโกรธแค้น ทุกคนต่างพากันตำหนิฉือหว่าน

ฮั่วซือหานจ้องมองเธอด้วยสายตาเย็นชา เขารู้สึกว่าเธอมันสมควรแล้ว เธอไม่รู้เหรอว่านี่คือถ้ำเสือ? เธอยังกล้ามาคนเดียวอีก

“บ้าชิบ!”

ลู่หนานเฉิงสบถออกมาเบาๆ ก่อนจะพุ่งตัวไปช่วยฉือหว่าน

แต่มีคนไวกว่าหนึ่งก้าว ฮั่วซือหานที่อยู่ข้างๆ เคลื่อนตัวไปก่อนแล้ว

ลู่หนานเฉิง: “……”

ไม่ใช่เพื่อนกันหรือไง? สายตาของนายหายไปไหนแล้ว?

นายจะไม่รู้เรื่องอะไรเลยแบบนี้ไม่ได้!

แต่ในขณะนั้นเอง บรรยากาศอันวุ่นวายในงานแถลงข่าวกลับเงียบสงัดลงทันที

ฮั่วซือหานมองเห็นฉือหว่านที่กำลังถูกล้อมไว้ เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาใสกระจ่างคู่นั้นกวาดมองไปรอบๆ เธอไม่ได้พูดอะไร แต่กลับเปล่งอำนาจกดดันออกมาเพียงแค่จ้องมอง ทุกคนที่ถูกสายตาเธอกวาดผ่านต่างพากันเงียบเสียงไปโดยทันที

ฮั่วซือหานชะงักฝีเท้าลง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นฉือหว่านในมุมนี้

คนที่อยู่รอบๆ ต่างก็มองฉือหว่านด้วยความตกตะลึง พวกเขาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมฉือหว่านถึงมีออร่าเช่นนี้ พวกเขารู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับบางสิ่งที่ทำให้พวกเขาหวาดหวั่น

ฉือหว่านกวาดสายตามองคนทั้งหมด ก่อนจะจ้องตรงไปที่หวังกัง “แกคิดว่าฉันมาคนเดียวเหรอ?”

หวังกังชะงัก “หมายความว่าอย่างไร?”

ในขณะนั้นเอง เสียงของซูเสี่ยวฝูก็ดังขึ้น “หวังกังอยู่ตรงนั้น! เขาคือหวังกัง!”

ทุกคนหันไปมองทางต้นเสียง แล้วก็เห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจในเครื่องแบบกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา พวกเขาเดินตรงไปยังหวังกัง พร้อมยื่นเอกสารหมายจับ “หวังกัง บัดนี้เราขอจับกุมคุณด้วยข้อหาขู่กรรโชก ทารุณกรรม และพยายามข่มขืน”

“แกร๊ก!” เสียงล็อกกุญแจมือดังขึ้นอย่างเย็นเยียบ พันธนาการข้อมือทั้งสองของหวังกังไว้แน่น

ซูเสี่ยวฝูรีบวิ่งมายืนข้างฉือหว่าน ในฐานะเพื่อนสนิท เธอไม่มีทางปล่อยให้ฉือหว่านเผชิญสถานการณ์นี้เพียงลำพังแน่นอน

ฉือหว่านหยิบรูปถ่ายออกมา เป็นภาพที่หวังกังเคยใช้ข่มขู่เธอ เธอหันหน้าเข้าหากล้อง น้ำเสียงชัดเจนและหนักแน่น “หวังกังเป็นพ่อบุญธรรมของฉันก็จริง แต่เขาเป็นพวกชอบล่อลวงเด็ก! สิบปีก่อน เขาถูกตัดสินจำคุกในข้อหาทารุณกรรมและล่วงละเมิดเด็ก”

ทุกคนจ้องไปที่ภาพถ่ายในมือของฉือหว่าน บรรยากาศเงียบงันจนได้ยินเสียงลมหายใจ

ฉือหว่านพูดต่อ “ไม่นานมานี้ เขาพ้นโทษออกมา และก็มาหาฉันอีกครั้ง ตอนแรกเขาใช้ภาพนี้ข่มขู่เรียกเงินฉันห้าร้อยล้าน จากนั้นก็ดักทำร้ายฉันที่ไนต์คลับ ลักพาตัวฉัน แล้วสุดท้ายก็คือ พยายามข่มขืนฉันในถ้ำ!”

ฉือหว่านหยิบกล้องวงจรปิดขนาดเล็กออกมา และจ้องมองไปที่หวังกังโดยตรง “ฉันใส่กล้องตัวนี้ไว้ตลอดเวลา ทุกอย่างที่แกทำ ฉันมีหลักฐานทั้งหมด”

หวังกังตัวแข็งทื่อไปทันที ดวงตาเบิกกว้างอย่างไม่อยากเชื่อ ฉือหว่านถึงกับพกกล้องติดตัว

เธอกล้าขนาดนี้ได้ยังไง!?

ขณะนี้ ฉือหว่านค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้หวังกัง คำพูดของเธอมุ่งไปที่เขา แต่สายตากลับจับจ้องไปที่หลี่หลัน “วันที่แกพ้นโทษ ฉันเป็นคนแรกที่ได้รับข่าว แกคิดว่าแกเป็นฝ่ายเข้ามาก่อกวนฉันใช่ไหม? ความจริงแล้ว… ฉันรอให้แกโผล่มาเองต่างหาก สิบปีในคุกมันยังน้อยไป คราวนี้ ฉันจะส่งแกกลับเข้าไปอีกครั้ง และครั้งนี้ แกจะไม่มีวันได้ออกมาอีก!”