คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 160

ลู่หนานเฉิงแทบไม่ชายตามองของขวัญจากคนอื่นเลย แต่สำหรับของขวัญที่ฉือหว่านมอบให้ เขากลับให้ความสนใจเป็นพิเศษ “ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน”

กู้เป่ยเฉินวางถุงของขวัญลงบนโต๊ะน้ำชา ลู่หนานเฉิงหยิบของขวัญออกจากถุง

ฉือหว่านคิดว่าของขวัญของเธออาจทำให้ลู่หนานเฉิงผิดหวัง จึงรีบพูดขึ้น “คุณชายลู่ ฉันรีบมาเลยซื้อแค่…”

คำว่า "กระเป๋าสตางค์" ต้องหยุดลงกลางคัน เพราะของที่ลู่หนานเฉิงหยิบออกมาจากถุงกลับไม่ใช่กระเป๋าสตางค์

แต่เป็นจดหมายฉบับหนึ่ง

ฉือหว่านตะลึงงันไป

“คุณชายลู่ นางฟ้าตัวน้อยของเราส่งจดหมายให้คุณเหรอ? อ่านออกมาให้พวกเราฟังเร็วเข้า!”

ลู่หนานเฉิงถือจดหมายไว้ในมือ แล้วเริ่มอ่านข้อความในนั้น “คุณชายลู่ วันนี้เป็นวันเกิดของคุณ ฉันอยากมอบของขวัญพิเศษให้คุณ จริงๆ แล้ว ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฉันเห็นคุณ ฉันก็ชอบคุณแล้ว ฉันตกลงเป็นแฟนของคุณ เรามาคบกันอย่างเป็นทางการเถอะ”

ฉือหว่าน “…”

นี่ไม่ใช่จดหมายที่เธอเขียน

ของขวัญของเธอถูกสลับ

ก่อนหน้านี้ถุงของขวัญของเธอผ่านมือของกู้เป่ยเฉิน

ฉือหว่านเงยหน้าขึ้นมองกู้เป่ยเฉิน เห็นเขากำลังยิ้มเจ้าเล่ห์ ราวกับแผนสำเร็จแล้ว

แน่นอนว่าเป็นฝีมือเขา

อีกฝั่งหนึ่ง ฉือเจียวก็กำลังมองเธออยู่เช่นกัน ด้วยรอยยิ้มที่แฝงความนัย ฉือหว่านเข้าใจได้ทันที ฉือเจียวเป็นคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ และให้กู้เป่ยเฉินลงมือ

กู้เป่ยเฉินเชื่อฟังฉือเจียวอย่างไม่มีข้อแม้

ที่แท้วันนี้ฉือเจียวก็เตรียมแผนนี้ไว้รอเธออยู่แล้ว

ทุกคนต่างฮือฮากันใหญ่ “คุณชายลู่! วันนี้เป็นวันเกิดของคุณ นางฟ้าตัวน้อยส่งจดหมายรักให้คุณ!”

“ดูเหมือนคุณชายลู่ของเราจะสละโสดแล้ว! คบกัน! คบกัน! คบกัน!”

จริงๆ แล้ว ฉือหว่านไม่อยากให้ลู่หนานเฉิงมีความหวัง เพราะมันไม่ยุติธรรมสำหรับเขา

ลู่หนานเฉิงเองก็รู้ขอบเขตในการจีบเธอมาตลอด เขาไม่เคยทำให้เธอรู้สึกอึดอัด เวลาที่อยู่ด้วยกันก็รักษาความสัมพันธ์ในฐานะเพื่อนมาตลอด

แต่ตอนนี้ ในห้องเต็มไปด้วยผู้คน ทุกคนกำลังจ้องมองเธอ ถ้าปฏิเสธตรงนี้จริงๆ ก็คงทำให้ลู่หนานเฉิงขายหน้าไปไม่น้อย และลู่หนานเฉิงก็ดีกับเธอมาก

คนที่ดีกับเธอมีไม่กี่คน และเธอจดจำทุกคนเหล่านั้นได้เสมอ

สุดท้าย ฉือหว่านก็ตกลง “ก็ได้”

ดวงตาของลู่หนานเฉิงส่องประกาย เขายื่นมือเข้ามากอดฉือหว่านทันที “หวานหว่าน ขอบคุณสำหรับของขวัญวันเกิดนะ ฉันชอบมันจริงๆ”

เสียงปรบมือและเสียงโห่ร้องดังขึ้นรอบห้อง “คุณชายลู่ของเรามีแฟนแล้ว!”

ท่ามกลางเสียงเชียร์เหล่านั้น มีสายตาเย็นยะเยือกคู่หนึ่งจ้องมองมาทางพวกเขา

ฮั่วซือหานนั่งอยู่บนโซฟา เขามองดูสองคนนั้นที่กอดกัน ใบหน้าหล่อเหลานิ่งสงบ แต่ดวงตากลับเยือกเย็น