คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 161

"ซือหาน~" ฉือเจียวที่อยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้น "ยังไงคุณก็ไม่ได้ชอบฉือหว่าน พวกคุณสองคนก็ต้องหย่ากันอยู่ดี ตอนนี้ฉือหว่านเจอความสุขของตัวเองแล้ว แถมยังเป็นคุณชายลู่ คนที่แม้แต่บรรดาคุณหนูไฮโซยังเอาชนะไม่ได้ ฉือหว่านสามารถคว้าเขามาได้ พวกเราน่าจะยินดีกับเธอไม่ใช่เหรอ ซือหาน?"

ฮั่วซือหานชะงักไปเล็กน้อยในขณะที่แววตาคมกริบของเขาเปล่งความเย็นชาออกมา

ตอนนั้นเอง พวกคุณชายที่อยู่ในงานก็ยกเค้กขึ้นมา พร้อมกับจุดเทียน "ตอนนี้ให้เจ้าของวันเกิดเป่าเทียนกันเถอะ"

ลู่หนานเฉิงเป่าเทียนลง แล้วเริ่มตัดเค้ก ชิ้นแรกแน่นอนว่าต้องเป็นของเจ้าของวันเกิดก่อน

แต่แทนที่เขาจะกินเอง ลู่หนานเฉิงกลับยื่นเค้กให้ฉือหว่าน

ฉือหว่านมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะอ้าปากเตรียมจะกิน แต่ลู่หนานเฉิงกลับดึงมือกลับไป แกล้งเธอเล่น

เห็นรอยยิ้มขี้เล่นของลู่หนานเฉิง ฉือหว่านก็รู้หน้าที่ของตัวเองดีว่าเธอต้องรับบทเป็นแฟนสาวตัวน้อยให้สมจริง เธอทำหน้าหยอกล้อปนขัดใจ มองเขาแล้วชกหน้าอกของเขาเบาๆ

ฮ่าๆ

ลู่หนานเฉิงหัวเราะออกมา เขาโอบไหล่ของฉือหว่าน ดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขนพร้อมกับหัวเราะอย่างมีความสุข

"คุณชายลู่กับเธอฟ้าตัวน้อยกำลังอวดความหวานให้เราดูแล้ว"

"ไม่ต้องกินเค้กกันแล้ว วันนี้กินอาหารหมากันจนเต็มท้อง"

ทั้งสองคนหยอกล้อกันไปมา ทำให้ทุกคนพากันหัวเราะ

ลู่หนานเฉิงยื่นเค้กให้ฉือหว่านอีกครั้ง คราวนี้ฉือหว่านกัดไปหนึ่งคำ แล้วเขาก็ก้มลงไปกินส่วนที่เหลือจากเธอ

บรรยากาศหวานจนแทบจะละลายเป็นน้ำตาล

ทุกคนพากันส่งเสียงเชียร์

ตอนนั้นเอง ฉือหว่านก็รู้สึกได้ถึงสายตาคู่หนึ่งที่จ้องมาทางเธอ เธอเงยหน้าขึ้น แล้วสบตาเข้ากับนัยน์ตาเย็นชาของฮั่วซือหาน

เขากำลังจ้องเธออยู่ สีหน้ามืดครึ้ม

เขาอารมณ์ไม่ดีงั้นเหรอ?

เธอไม่ได้ทำอะไรให้เขาสักหน่อย

เธอกับลู่หนานเฉิงมาอยู่ด้วยกัน ก็เป็นแผนของฉือเจียวแท้ๆ

ฮั่วซือหานเงยหน้ามองฉือหว่าน

ฉือหว่านเองก็มองเขาอยู่ ดวงตาสดใสของเธอเผยแววบางอย่างออกมา เธอยังจำได้ดีว่าวิธีที่ฮั่วซือหานสอนให้ลู่หนานเฉิงจีบเธอโดยการซื้อกระเป๋าให้

ฉือเจียวคล้องแขนฮั่วซือหาน แล้วยิ้มกว้าง "ฉือหว่านดูแลซือหานมาตลอดสามปี ซือหานก็แค่ต้องการชดเชยให้เธอ ก็แน่นอนอยู่แล้วว่าเขาอยากให้ฉือหว่านได้พบเจอคนดีๆ"

ฉือหว่านยื่นมือไปคล้องแขนลู่หนานเฉิงบ้าง แล้วหันไปมองฮั่วซือหาน แววตาของเธอเป็นประกายระยิบระยับ "งั้นก็ขอแสดงความยินดีกับประธานฮั่ว ที่สมหวังตามที่ต้องการ"

ฮั่วซือหานมองฉือหว่าน แต่ไม่ได้พูดอะไร

"หวานหว่าน เดี๋ยวฉันไปส่งเธอเอง"

"โอเค"

ลู่หนานเฉิงเปิดประตูรถสปอร์ตให้ฉือหว่าน เธอขึ้นไปนั่ง และรถก็แล่นออกไปจนลับสายตา

ลู่หนานเฉิงพาฉือหว่านจากไป

ฉือเจียวยิ้มพลางพูดขึ้น "ซือหาน คุณไปส่งฉันกลับบ้านเถอะค่ะ"