คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 164

แต่ฟิล์มกรองแสงชั้นเยี่ยมของรถ ทำให้คนข้างในมองออกมาได้ชัดเจน แต่คนข้างนอกกลับมองไม่เห็นภายใน

ฉือหว่านมองไม่เห็นฮั่วซือหานที่อยู่ในรถ แต่เธอสามารถรู้สึกได้ถึงสายตาเย็นชาล้ำลึกของเขาที่ทอดมองมาที่เธอกับลู่หนานเฉิง

เขามาหาเธอทำไมกัน?

ฉือหว่านหันไปหาลู่หนานเฉิง "คุณชายลู่ ดึกแล้ว ฉันอยากกลับหอพัก"

ลู่หนานเฉิงยกมุมปากขึ้น "ได้สิ ไว้ครั้งหน้าฉันจะมาหาเธออีก"

จากนั้นเขาก็ขึ้นรถเฟอร์รารี่ แล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว

ฉือหว่านยืนอยู่ที่เดิม มองลู่หนานเฉิงจากไป ก่อนจะเดินตรงไปที่โรลส์รอยซ์แฟนธอม

เธอเอื้อมมือไปเปิดประตูหลัง แล้วก้าวขึ้นรถ

รถหรูแล่นไปอย่างราบรื่น ภายในห้องโดยสารที่หรูหรา ฮั่วซือหานจับพวงมาลัยแน่น แสงนีออนจากข้างทางสะท้อนกับกระจกเงาวับ ตกกระทบลงบนใบหน้าหล่อเหลาสูงศักดิ์ของเขา ราวกับฉากในภาพยนตร์ขาวดำคลาสสิก

ฉือหว่านเป็นฝ่ายทำลายความเงียบก่อน "ประธานฮั่ว คุณมาหาฉันมีเรื่องอะไร?"

ฮั่วซือหานพูดด้วยน้ำเสียงแหบต่ำและเย็นชา "เธอกับลู่หนานเฉิงคบกันจริงๆ เหรอ?"

ฉือหว่านพยักหน้า "อืม"

"พวกเธอสองคนไม่เหมาะกัน"

"ทำไมล่ะ?"

"เธอคิดว่าตระกูลลู่จะยอมรับเธอเหรอ? พวกเขาต้องการคู่ครองที่เหมาะสมกัน ฉันว่าเธอไม่มีวันก้าวเข้าไปในบ้านลู่ได้หรอก ลู่หนานเฉิงก็แค่เล่นๆ กับเธอเท่านั้น"

เขามองเธอต่ำต้อยมาตลอด และดูเหมือนจะไม่รู้เลยว่าคำพูดของเขามันทำร้ายจิตใจเธอมากแค่ไหน

"งั้นก็เล่นๆ กันไป"

อะไรนะ?

ริมฝีปากนุ่มนิ่มสีแดงของเธอซีดลงไปชั่วขณะ ก่อนจะคืนสีเดิมอีกครั้ง น่าดึงดูดจนทำให้คนอดไม่ได้ที่อยากจะสัมผัส

"ถ้าเธอเลิกกับลู่หนานเฉิง ฉันก็จะไม่ทำ..."

ประโยคของเขาถูกขัดจังหวะ เพราะฉือหว่านโน้มตัวเข้ามา ประทับริมฝีปากลงบนแก้มของเขา

ฮั่วซือหานตัวแข็งค้าง

ฉือหว่านจูบแก้มของเขา แล้วกระซิบเสียงแผ่ว "เอาสิ~"

ลูกกระเดือกของฮั่วซือหานขยับขึ้นลงเบาๆ เขายกมุมปากขึ้นอย่างเย้ยหยัน "ลู่หนานเฉิงรู้หรือเปล่าว่าตอนที่เธอเล่นๆ กับเขา เธอก็เล่นกับฉันไปด้วย?"

ฉือหว่านมองเขานิ่งๆ "เล่นกันครั้งนี้ฉันแค่ตอบแทนคุณ ต่อไป… ฮั่วซือหาน อย่ามายุ่งกับฉันอีก"

สัญญาณไฟแดงขึ้นมา ฮั่วซือหานเหยียบเบรก รถจอดนิ่ง เขาหันมองเธอด้วยแววตาเย็นยะเยือก

มือขาวนวลของฉือหว่านค่อยๆ เอื้อมขึ้นไปวางบนไหล่ของเขา แล้วเธอก็เป็นฝ่ายโน้มตัวไปจูบริมฝีปากของเขาเอง