คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 165

ฮั่วซือหานกำลังโกรธ โกรธที่เธอบอกว่านี่เป็นครั้งสุดท้าย และให้เขาอย่ามายุ่งกับเธออีก

เมื่อริมฝีปากนุ่มของเธอจรดลงมา เขาก็ผลักเธอออกไปอย่างหงุดหงิด

แต่ฉือหว่านกลับเปลี่ยนจากวางมือลงบนไหล่ มาเป็นโอบรอบลำคอของเขาแทน รัดแน่นไม่ยอมปล่อย "ฮั่วซือหาน ห้ามผลักฉันออก~"

เธอจ้องเขาด้วยดวงตาใสแจ๋ว ราวกับมีน้ำหล่อเลี้ยงอยู่ เสียงใสๆ ของเธอเจือไปด้วยความออดอ้อนเล็กๆ

ทำเอากล้ามเนื้อทั่วร่างของเขาตึงขึ้น

"ก็เหมือนเดิม นี่เป็นความลับของเราสองคน ฉันจะไม่บอกฉือเจียวแน่นอน"

ฉือหว่านเอื้อมไปจูบเขาอีกครั้ง

ปลายหางตาของฮั่วซือหานเริ่มแดงเรื่อ สำหรับผู้ชายที่เคยลิ้มรสสัมผัสแบบนี้มาแล้ว ก็เหมือนสัตว์ป่าที่ถูกปลดปล่อยจากพันธนาการ แม้เขาจะอดกลั้นมาโดยตลอด แต่สัมผัสเร่าร้อนของเธอทำให้ไฟในกายของเขาปะทุขึ้นง่ายดาย

เขาละทิ้งการต่อต้าน และเมื่อเธอรุกล้ำเข้ามา เขากลับพลิกสถานการณ์เสียเอง มือใหญ่คว้าไหล่ของเธอไว้ ต้องการจะอุ้มเธอขึ้นมานั่งบนตัก

ติ๊ง!

เสียงแตรรถดังแหลมขึ้น ไฟแดงเปลี่ยนเป็นไฟเขียว

รถด้านหลังเริ่มขับแซงไปแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะนี่เป็นรถโรลส์รอยซ์ระดับสูงพร้อมกับป้ายทะเบียนที่ไม่ธรรมดา เจ้าของรถพวกนั้นคงก่นด่ากันไปแล้ว

ฮั่วซือหานกับฉือหว่านรีบผละออกจากกัน ฉือหว่านรีบกลับไปนั่งตัวตรง แก้มของเธอแดงปลั่ง เธอลืมไปเลยว่านี่คือในรถ

ฮั่วซือหานกดคันเร่ง รถพุ่งออกไปบนถนน

ทั้งสองคนต่างเงียบกันไป ฮั่วซือหานใช้มือข้างหนึ่งจับพวงมาลัย ส่วนอีกข้างที่สวมใส่นาฬิการาคาแพงก็ถูกวางลงข้างตัว

ตอนนั้นเอง มือเล็กนุ่มนิ่มยื่นมาข้างๆ ปลายนิ้วขาวจิ้มเบาๆ บนหลังมือของเขา

ฮั่วซือหานรู้สึกเหมือนมีขนนกมาปัดผ่านหัวใจ เบาบางแต่ทำให้รู้สึกจั๊กจี้

ผู้หญิงที่เป็นคู่ชีวิตที่ดี จะต้องรู้จังหวะ รู้ใจ และเข้าใจเกม

ฮั่วซือหานจับปลายนิ้วเล็กๆ นั่นขึ้นมา บีบเบาๆ อย่างเอ็นดู แล้วค่อยๆ กอบกุมมือเล็กของเธอไว้ในฝ่ามือของเขา

ในน้ำเสียงของเขายังแฝงไปด้วยความดุดัน สายตาที่มองเธอนั้นตรงไปตรงมา มันเป็นสายตาของผู้ชายที่เติบโตเต็มที่แล้ว สายตาที่ดูเจ้าเล่ห์ แต่ก็เปี่ยมไปด้วยความเร่าร้อน

ฉือหว่านค้นพบแล้วว่าบางครั้งประธานฮั่วก็… หื่นใช่เล่น

ฉือหว่านยกคิ้วเรียวเล็กขึ้น ใบหน้าขาวใสเผยรอยยิ้มใสซื่อแต่เจือไปด้วยความน่ารักปนเย้ายวน "เป็นไปได้ยังไง? ฉันน่ะเก่งมากเลยนะ"

หึ

ฮั่วซือหานหัวเราะเสียงแหบต่ำ "จริงเหรอ? งั้นขอดูหน่อย"

น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเจ้าชู้และเย้ายวน

ฉือหว่านโน้มตัวเข้าไป จูบริมฝีปากของเขา แล้วค่อยๆ เลื่อนลงต่ำ…

…

ฉือหว่านกลับมาถึงหอพักหญิง เธอรู้สึกง่วงมาก จนเผลอหลับยาวไปสองวันเต็ม