คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 331

ทุกอย่างเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป ฉือหว่านเงยหน้าขึ้น เห็นใบหน้าหล่อเหลาสง่างามของฮั่วซือหาน

เมื่อครู่นี้ ในเสี้ยววินาทีที่วิกฤตที่สุด ฮั่วซือหานเป้นคนที่พุ่งเข้ามา

ทำไมถึงเป็นเขา?

“ประธานฮั่ว?”

ร่างของทั้งสองคนกลิ้งตกลงไปด้านล่างอย่างรวดเร็ว ข้างล่างนั้นมีหินก้อนใหญ่ ทั้งสองคนกำลังจะชนหินนั่นแล้ว

ฮั่วซือหานใช้แขนแข็งแรงโอบรัดฉือหว่านไว้แน่น พูดเสียงเบา “กอดฉันให้แน่น”

ฉือหว่านรีบกอดฮั่วซือหานโดยไม่รู้ตัว

“ปัง” เสียงหนึ่งดังขึ้น ทั้งสองคนชนเข้ากับก้อนหินและหยุดลง

ตอนนี้ฝ่ายชายอยู่ด้านล่าง ฝ่ายหญิงอยู่ด้านบน ฉือหว่านถูกฮั่วซือหานโอบกอดอยู่ เธอนอนทับอยู่บนตัวเขา รีบยันตัวขึ้น “ประธานฮั่ว คุณชนหินรึเปล่า?”

เมื่อครู่ก่อนจะชนเข้ากับหิน ฮั่วซือหานอุ้มเธอแล้วบิดตัวแรงๆ ศีรษะของเขาชนเข้ากับหินเสียงดัง “ปัง”

เธอไม่รู้สึกเจ็บเลย เพราะถูกเขากอดไว้แน่นจนไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย

ตอนนี้ฮั่วซือหานหลับตาอยู่ ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ

ฉือหว่านตกใจมาก “ประธานฮั่ว? ประธานฮั่ว! ลืมตาสิ อย่าทำให้ฉันกลัวนะ!”

ฮั่วซือหานก็ยังไม่มีปฏิกิริยาใดๆ

ฉือหว่านพยายามจะลุกขึ้นไปตามคน

แต่แขนเรียวของเธอกลับถูกมือใหญ่คว้าไว้ เขาออกแรงดึงเบาๆ ก็ฉุดเธอกลับเข้ามาในอ้อมอกอีกครั้ง

ฮั่วซือหานลืมตาขึ้น มองเธอด้วยแววตาขบขัน “ฉือหว่าน เธอตกใจอะไรขนาดนั้น?”

ฉือหว่านอึ้งไป

ฮั่วซือหานยิ้มมุมปาก “เธอบอกว่าไม่รักฉันแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมถึงเป็นห่วงฉันล่ะ ถูกฉันจับได้แล้วล่ะสิ”

เขาแกล้งเหรอ?

ฉือหว่านรู้สึกดีใจจนน้ำตาไหล กำหมัดทุบเขาแรงๆ หนึ่งที “ฮั่วซือหาน คุณมันน่ารำคาญจริงๆ!”

ตอนนี้ขาของเธอยังอ่อนแรงอยู่เลย เมื่อครู่เธอตกใจจนขาอ่อนจริงๆ

ฮั่วซือหานกอดเธอไว้แน่น “อย่าขยับ”

ฮั่วซือหานปล่อยมือจากใบหน้าเธอ แล้วก็ครางเบาๆ อย่างเจ็บปวด “ฉันปวดหัว”

ฉือหว่านตกใจขึ้นมาทันที “ปวดตรงไหน?”

ฮั่วซือหานชี้ไปที่จุดหนึ่ง “ตรงนี้”

ฉือหว่านโน้มศีรษะเล็กๆ เข้าไปใกล้ มือเรียวขาวของเธอแหวกผมสั้นของเขาออก เห็นก้อนบวมแดงลูกใหญ่

ตรงนี้มีรอยบวมชัดเจนจากการกระแทก

“ตรงนี้ใช่ไหม?”

“อืม”

“งั้นฉันนวดให้นะ”

ฉือหว่านค่อยๆ นวดเบาๆ อย่างอ่อนโยน แล้วยังเป่าลมเบาๆ ให้เขาด้วย

ทั้งสองคนไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ใกล้กันแค่ไหน เธออยู่บนตัวเขา เป่าลมเบาๆ ให้เขา ฮั่วซือหานสูดกลิ่นหอมละมุนจากตัวเธอ กลิ่นหอมอ่อนๆ แบบวัยสาวผสมกลิ่นสนหิมะ

ฉากในความฝันเมื่อคืนที่เร่าร้อนแสนหวานย้อนกลับเข้ามาในหัวเขา เขากลืนน้ำลายลงคออย่างเงียบๆ