คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 395

ฉือหว่านกำลังเตือนพวกเธอ ว่าพวกเธอมาขอร้องคน

คุณนายใหญ่ฉือ ฉือเจียว ฉือถังต่างตัวแข็งค้าง สีหน้าอับอายไม่สามารถเก็บซ่อนไว้ได้ ไฟความหยิ่งผยองเมื่อครู่มลายหายไปจนสิ้น

ฉือหว่านทำท่าจะปิดประตูอีกครั้ง

แต่คุณนายใหญ่ฉือรีบพูดขึ้น “หวานหว่าน อย่าปิดๆ เรามาขอร้องเธอ ขอร้องเธอช่วยเราด้วย ได้ไหม?”

คุณนายใหญ่ฉือเป็นคนแรกที่ยอมก้มหัว

ฉือหว่านเลิกคิ้วเรียว มองไปยังคนอื่นๆ

ฝั่งครอบครัวสาม ฉือเหว่ยเย่กับหนีหงก็รีบก้มหัวตามมา “หวานหว่าน ที่ผ่านมาเป็นเราที่ไม่ดี เห็นแก่เรายังเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน ขอร้องเธอช่วยเราหน่อยเถอะ”

ฉือไห่ผิงรีบตามมาเสริม “หวานหว่าน คนในครอบครัวไม่ควรทำให้เรื่องมันน่าเกลียดไปกว่านี้ ช่วยเราด้วยนะ”

ฉือหว่านหันไปมองหลี่หลัน

หลี่หลันในใจเต็มไปด้วยการต่อต้าน เธอไม่อยากก้มหัวเลยสักนิด เพราะเส้นทางเรื่องราวตอนนี้มันผิดไปจากที่เธอเคยคาดคิดมาตลอด

เธอไม่เข้าใจเลยว่าฉือหว่านที่เธอเคยทอดทิ้งไปตั้งแต่เด็ก ทำไมถึงกลายเป็นอัจฉริยะสาว ทำไมถึงมีรถหรู บ้านหรู ส่วนพวกเธอกลับต้องถูกหลอกจนสิ้นเนื้อประดาตัว ต้องมาอาศัยหน้าบ้านคนอื่นแบบนี้ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

หลี่หลันไม่อยากพูดอะไร แต่คุณนายใหญ่ฉือถลึงตาใส่อย่างดุเดือด เป็นสัญญาณกดดัน

หลี่หลันจำต้องก้มหน้าลงด้วยความไม่เต็มใจ “หวานหว่าน ที่ผ่านมาแม่ผิดเอง เธอยังใช้นามสกุลฉืออยู่ ช่วยเราด้วยเถอะนะ”

ฉือหว่านหันสายตาไปมองฉือเจียวกับฉือถัง

ฉือถังก้มหัวทันที “หวานหว่าน ขอร้องล่ะ”

ฉือเจียวกัดฟันแน่นจนแทบจะหัก “หวานหว่าน ขอร้องเธอแล้ว”

ฉือหว่านมองตรงไปที่ฉือเจียวด้วยดวงตาใสแจ่ม “ฉือเจียว เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ ฉันไม่ได้ยิน ช่วยพูดดังๆ หน่อยได้ไหม?”

“ประธานฮั่ว”

ฮั่วซือหานสาวเท้ายาวๆ เดินเข้ามา

ฉือเจียวรีบยื่นมือไปเกาะแขนเขาอย่างอ้อนวอน “ซือหาน ตอนนี้คุณก็เห็นธาตุแท้ของฉือหว่านแล้วใช่ไหม เธอบังคับให้พวกเราต้องก้มหัว ทั้งที่เราเป็นครอบครัวเดียวกัน เธอมันเห็นแก่ตัว ใจดำต่ำช้า!”

ฉือหว่านแทบจะหัวเราะ ตอนนี้ถึงกับอ้างว่าเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วเหรอ เธอไม่กล้ารับเลยจริงๆ

ฉือหว่านไม่สนใจว่าในใจฮั่วซือหานจะคิดอย่างไร เธอยิ้มบางๆ อย่างไม่เกรงใจ แล้วทักทายอย่างสง่างาม “ประธานฮั่ว”

สายตาฮั่วซือหานจับจ้องไปที่ใบหน้าสงบของฉือหว่าน “ตอนนี้พวกเธอก็ขอร้องเธอแล้ว เธอช่วยพวกเธอเรื่องเทพ C ตัวปลอมได้จริงเหรอ?”

“ใช่ๆ หวานหว่าน พวกเราขอร้องเธอแล้ว เธอต้องช่วยเรานะ” คุณนายใหญ่ฉือรีบเสริมทันที

ฉือหว่านยิ้มอย่างเยือกเย็น “ฉันช่วยได้ แต่...ฉันมีเงื่อนไข”