คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 477

คนตระกูลฉือจะจุดธูปให้พ่อของเธอ

ฉือหว่านไม่ได้ขัดขวางอะไร เห็นคุณนายใหญ่ฉือนำทุกคนจุดธูป แล้วไหว้ที่หน้าหลุมศพของฉือเจี้ยนกั๋ว “เจี้ยนกั๋ว แม่มาเยี่ยมนะลูก”

ฉือไห่ผิงก็ไหว้ด้วย “พี่ใหญ่ น้องรองมาเยี่ยมพี่แล้ว”

ฉือเหว่ยเย่ก็ไหว้ “พี่ใหญ่ น้องสามมาเยี่ยมพี่แล้ว”

ธูปทั้งหมดถูกปักลงหน้าแผ่นหินของฉือเจี้ยนกั๋ว

คุณนายใหญ่ฉือหันมามองฉือหว่าน “ฉือหว่าน ถึงอย่างไรพวกเราก็เป็นครอบครัวเดียวกัน เจี้ยนกั๋วถึงจะเป็นลูกบุญธรรมของฉัน แต่เขาก็เรียกฉันว่าแม่ ในเมื่อเป็นครอบครัวกัน ก็ไม่จำเป็นต้องถึงกับฆ่าล้างกันให้หมด วันนี้มาอยู่หน้าหลุมศพของเจี้ยนกั๋ว พวกเรามาจับมือสงบศึกกันดีไหม?”

เธออยากจะขอสงบศึก

ฉือหว่านแค่นหัวเราะเย็นชา แววตาคมกริบเหลือบมองคุณนายใหญ่ฉือ “ใช่ พ่อของฉันเรียกคุณว่าแม่ แล้วแม่ที่ไหนกันที่ฆ่าลูกตัวเองกับมือ? คุณกับพวกเขาฆ่าพ่อของฉัน แล้วยังกล้าหน้าด้านมาขอสงบศึกหน้าหลุมศพของเขาอีก?”

พูดจบ ฉือหว่านหันสายตากวาดไปยังฉือไห่ผิง หลี่หลัน ฉือเหว่ยเย่ และหนีหง “ถามหน่อยเถอะ ถ้าฉันไม่ใช่เทพ C พวกคุณจะยอมมาสักการะพ่อฉันแบบนี้เหรอ?”

คนพวกนี้ไม่ใช่เพราะสำนึกผิดหรือจิตสำนึกอะไรเลย แค่เพราะเธอคือเทพ C

พวกตระกูลฉือพวกนี้ไม่มีความละอาย ไม่มีจิตสำนึก มีแต่ชอบรังแกคนอ่อนแอเท่านั้น ฉือหว่านไม่มีวันปล่อยพวกเขาไปง่ายๆ

ฉือไห่ผิงเอ่ย “ฉือหว่าน เธอจะเอาแต่พูดจารุนแรงแบบนี้ทำไม พี่ใหญ่ของฉันช่างให้กำเนิดลูกสาวได้ดีจริงๆ ทั้งเป็นอัจฉริยะจากฮาร์วาร์ด ทั้งเป็นเทพ C แต่เธอก็ไม่ควรเอาปืนเล็งใส่ครอบครัวตัวเองก่อนนะ”

ฉือเหว่ยเย่ก็เสริม “ใช่ ฉือหว่าน คนเราต้องไม่ตัดเยื่อใยกันขนาดนั้น เธอก็ยังแซ่ฉืออยู่นะ”

คนพวกนี้เริ่มใช้คำพูดบีบบังคับฉือหว่าน

ฉือหว่านหัวเราะเย็น “ฉันจำได้ว่าพวกคุณตัดขาดกับฉันไปตั้งนานแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อ ฉันเปลี่ยนแซ่ไปแล้ว แซ่ ‘ฉือ’ นี่ทำให้ฉันรู้สึกคลื่นไส้!”

คิ้วของฉือหว่านกระตุกเบาๆ

หลี่หลัน “ฉือหว่าน เธอก็น่าจะเดาออกแล้วใช่ไหม ใช่แล้ว คนๆ นั้นก็คือ... ประธานฮั่ว!”

สิ้นคำพูดนั้น รถโรลส์รอยซ์คันหรูคันหนึ่งก็มาจอด เลขาจ้าวเปิดประตูรถอย่างนอบน้อม ร่างสูงสง่าของฮั่วซือหานก็ปรากฏขึ้นในสายตา

ฮั่วซือหานมาถึงแล้ว

ฉือเจียวรีบวิ่งเข้าไปหา “ซือหาน คุณมาแล้ว~”

สายตาเย็นชาของฮั่วซือหานมองไปยังใบหน้าหวานใสขนาดฝ่ามือของฉือหว่าน ก่อนเปล่งเสียงทุ้มต่ำออกมา “ฉือหว่าน ตอนนี้การรักษาโรคหัวใจของฉือเจียว ไม่ใช่เรื่องที่เธออยากหรือไม่อยากอีกต่อไป แต่เป็นเรื่องที่เธอต้องทำ!”

ฉือหว่านสบตาเขาด้วยแววตาแจ่มชัด “ประธานฮั่ว หมายความว่าอย่างไรคะ?”