“อธิบายอะไรกัน!” เฉียวซิงเจียเดินมาปกป้องเสิ่นชิงซูอยู่ด้านข้าง จ้องฟู่ซือเหยียนไม่พอใจ “พวกคุณจะหย่ากันหย่าแล้ว อาซูไม่มีลูกให้คุณหรอก คุณอย่ามาเพ้อฝันหน่อยเลย!”
เวินจิ่งซีก็มองฟู่ซือเหยียนด้วยสายตาเย็นชาเช่นกัน “ทนายฟู่ คุณทำแบบนี้จะมากจะน้อยก็เสียเกียรตินะ”
ฟู่ซือเหยียนไม่สนใจพวกเขา สายตาเย็นชาลุ่มลึกแหลมคมจ้องเสิ่นชิงซูเหมือนเดิม
เฉียวซิงเจียเลือดขึ้นหน้า กำลังคิดว่าจะให้เวินจิ่งซีดึงตัวฟู่ซือเหยียนออก ก็มีเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากด้านหลัง
ฉินเยี่ยนเฉิงพาหมอกับบุคลากรทางการแพทย์ไล่ตามมา คว้าแขนของฟู่ซือเหยียน กลับไม่กล้ากระชากเขาแรง ๆ
ผู้ชายซึ่งอารมณ์ดีอ่อนโยนในยามปกติ เวลานี้โกรธขึ้นจนหน้าเขียว “ซี่โครงหักแล้วยังวิ่งอีก! นายไม่กลัวว่าตัวเองจะตายอยู่ที่นี่หรือไง!”
ฟู่ซือเหยียนขมวดคิ้ว อยากผลักฉินเยี่ยนเฉิงออก แต่พอขยับ ความเจ็บจากช่องอกก็ส่งมาถึง จึงทำให้ใบหน้าซีดเซียวมากกว่าเดิม
แต่เขายังคงไม่อยากประนีประนอม “ปล่อยฉัน...”
“คนที่ต้องปล่อยคือนายต่างหาก!” ฉินเยี่ยนเฉิงแกะมือข้างที่ฟู่ซือเหยียนจับเสิ่นชิงซู แต่แกะอย่างไรก็แกะไม่ออก จึงร้อนใจตะคอกใส่ “ปล่อยมือนะ! นายซี่โครงหักแล้ว ขืนนายยังขยับส่งเดชซี่โครงทิ่มทะลุเยื่อหัวใจจะมีอันตรายถึงชีวิตได้นะ!”
ฟู่ซือเหยียนกลับดื้อดึงเหมือนเดิม
เขาจ้องเสิ่นชิงซู ต้องการรอคำตอบจากเธอ
“เสิ่นชิงซู คุณตอบผมมา คุณท้องแล้วใช่ไหม?
เสิ่นชิงซูขมวดคิ้ว ไม่พูด
ฉินเยี่ยนเฉิงรู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะสนใจเรื่องเสิ่นชิงซูท้องหรือไม่ท้องจริง ๆ แต่ท่าทางของฟู่ซือเหยียน ดูท่าหากไม่ได้รับคำตอบจากเสิ่นชิงซูก็คงไม่ยอมเลิกราแน่
เขาถอนหายใจ มองไปทางเสิ่นชิงซู “เขาบาดเจ็บหนักมาก ไม่งั้น...คุณก็บอกความจริงเขาเถอะ”
เสิ่นชิงซูใบหน้าเย็นชา “ฉันไม่สนความเป็นความตายของเขาหรอก”
ฉินเยี่ยนเฉิง “...”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีบางส่วนนะคะ เนื่องจากไม่เคยมีบัตรเครดิต ควรให้มีการเติมเงินโดยซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสนะคะ...