“ซื้อ!” เวินจิ่งซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ภาพวาดของหนู ป๊ะป๋าจะซื้อทั้งหมดเลย!”
“ว้าว หนูซึ้งใจจังเลยค่ะ แต่ป๊ะป๋าต้องรอก่อนนะคะ!”
เวินจิ่งซีขมวดคิ้ว “ทำไมล่ะ?”
“ตาจ๋ายายจ๋าก็คงอยากจะซื้อด้วยแน่ ๆ” เสี่ยวอันหนิงเลิกคิ้วขึ้น “ทั้งสามคนใครจ่ายเงินมากที่สุด หนูจะขายให้คนนั้นค่ะ!”
เวินจิ่งซี “...”
ดี ๆ ๆ ไม่เจอกันแค่ไม่กี่เดือน เจ้าเล่ห์เพิ่มขึ้นเป็นกองเลยนะ!
เวินจิ่งซีมองดูเด็กน้อยที่ทำท่าทางเจ้าเล่ห์ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกจุกในอก
ความเจ้าเล่ห์นี้มันติดมาจากพ่อแท้ ๆ ของเธออย่างแน่นอน!
ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห เด็กผู้หญิงที่น่ารักขนาดนี้คาดไม่ถึงว่าฟู่ซือเหยียนจะเป็นผู้ให้กำเนิด!
แต่ลองคิดอีกมุมหนึ่ง เด็กผู้หญิงที่เจ้าเล่ห์เฉลียวฉลาดแบบนี้ก็ดี จะได้ไม่เติบโตขึ้นมาเหมือนแม่ของเธอที่ไร้เดียงสาเกินไปจนถูกผู้ชายเลว ๆ หลอกเอาได้!
เวินจิ่งซีอุ้มเสี่ยวอันหนิงเดินไปยังรถที่จอดอยู่
โดยไม่ได้สังเกตเห็นรถเบนซ์คันนั้นที่จอดอยู่ไม่ไกล
เมื่อเห็นรถของเวินจิ่งซีขับออกไปไกลแล้ว เส้าชิงที่อยู่ในรถก็เอ่ยถามฟู่ซือเหยียนว่า “คุณชายฟู่ เรายังจะตามไปไหมครับ?”
“ไม่ต้อง” ฟู่ซือเหยียนหลับตาลง ปลายนิ้วบีบนวดที่ระหว่างคิ้ว “จัดการธุระสำคัญก่อน”
“ครับ”
......
เสิ่นชิงซูอยู่ที่เมืองอวิ๋นเพียงวันเดียวก็เจรจาเรื่องงานเสร็จเรียบร้อย
ผู้ก่อตั้งเล่อชวีมีความคิดเห็นหลายอย่างที่ตรงกันกับเสิ่นชิงซู
ขั้นตอนเริ่มต้นได้กำหนดไว้แล้ว ส่วนการวางแผนโปรเจกต์และการผลิตค่อยมาปรับกันทีหลัง
เมื่อเสิ่นชิงซูมาถึงสนามบิน และมองดูข้อมูลการบิน นึกถึงว่าวันพรุ่งนี้เป็นวันเกิดของเสี่ยวอันหนิง อดรื้นน้ำตาขึ้นมาไม่ได้อีกครั้ง
สี่ปีแล้ว
เธอไม่เคยกลับไปเมืองเป่ยเพื่อเยี่ยมลูกชายเลย
เขายังเด็กขนาดนั้น อยู่ที่สุสานตระกูลฟู่เพียงคนเดียวจะกลัวหรือเปล่านะ?
เธอหลบมาสี่ปี คงพอแล้ว
เสิ่นชิงซูจึงจองเที่ยวบินที่ใกล้ที่สุดเพื่อบินไปยังเมืองเป่ย
หลังจากที่บินมาสี่ชั่วโมง เครื่องบินก็ลงจอดที่สนามบินนานาชาติเมืองเป่ย
เสิ่นชิงซูเดินออกมาจากสนามบิน และขึ้นรถแท็กซี่ และมุ่งตรงไปยังสุสานตระกูลฟู่
ระหว่างทางเธอโทรหาฉินเยี่ยนเฉิง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีบางส่วนนะคะ เนื่องจากไม่เคยมีบัตรเครดิต ควรให้มีการเติมเงินโดยซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสนะคะ...