จัดการได้อย่างหมดจดขนาดนี้ ดูท่าจะเป็นเหมือนอย่างที่เฉียวซิงเจียพูด ครั้งนี้ฟู่ซือเหยียนลงทุนจริง ๆ
เสิ่นชิงซูเก็บความคิดกลับไป แล้วขับรถมุ่งหน้าไปที่สตูดิโอ
เมื่อมาถึงสตูดิโอ ลูกโกลเด้นน้อยก็รอต้อนรับเธออยู่ที่หน้าประตูใหญ่ตั้งนานแล้ว
“โฮ่ง ๆ!”
เสิ่นชิงซูเดินมาแล้วนั่งยอง ๆ ลูบหัวน้อย ๆ ของมัน
“พี่ชิงซู!”
ลู่เสี่ยวหานลุกขึ้นยืนจากโต๊ะทำงาน “เมื่อกี้มีคนส่งดอกกุหลาบมาช่อหนึ่งค่ะ ฉันวางไว้บนโต๊ะทำงานให้พี่แล้ว”
ดอกกุหลาบ?
เสิ่นชิงซูลุกขึ้นพลางมองไปที่ลู่เสี่ยวหาน “ได้บอกหรือเปล่าว่าใครเป็นคนส่งมา?”
“ไม่ค่ะ” ลู่เสี่ยวหานเอ่ย “แต่เหมือนจะมีการ์ดด้วย!”
“โอเค ฉันรู้แล้ว”
เสิ่นชิงซูผลักเปิดประตูห้องทำงาน
บนโต๊ะทำงาน มีกุหลาบสีน้ำเงินน้ำแข็งที่แตกสลายช่อใหญ่ช่อหนึ่ง
เสิ่นชิงซูเดินมาแล้วหยิบการ์ดขึ้นมาเปิดอ่าน...
[ตอนเจอกันครั้งแรก ดวงตาของคุณเต็มไปด้วยความเปล่งประกาย นับจากนั้นในใจผมก็มีแต่ทะเลดาว]
ตรงมุมของการ์ดมีคำว่า ‘มิสเตอร์เอฟ’
เสิ่นชิงซูขมวดคิ้ว ก่อนจะโยนการ์ดลงไปในถังขยะ แล้วหอบดอกกุหลาบเดินออกไปจากห้องทำงาน
“เสี่ยวหาน เธอเอาดอกไม้นี้ไปให้ร้านกาแฟใต้ตึกหน่อย”
ลู่เสี่ยวหานเสียดายเล็กน้อย “ดอกกุหลาบที่สวยขนาดนี้จะไม่เอาเหรอคะ?”
“เธอชอบ?” เสิ่นชิงซูส่งดอกไม้ให้เธอ แล้วพูดว่า “งั้นให้เธอก็ได้”
ลู่เสี่ยวหานส่ายหน้า “นี่แค่เห็นก็รู้แล้วว่าคนที่จีบพี่ชิงซูต้องเป็นคนส่งมาแน่ ฉันรับไม่ได้หรอกค่ะ!”
“ฉันไม่ชอบดอกไม้ เธอเอาไปให้ร้านกาแฟเถอะ พวกเขาต้องใช้ดอกไม้เสียบแจกัน”
“ได้เลยค่ะ!”
ลู่เสี่ยวหานหอบดอกกุหลาบเดินไปข้างนอก บังเอิญเจอกับเวินจิ่งซีที่เพิ่งถึงพอดี
“คุณเวิน อรุณสวัสดิ์!”
เวินจิ่งซีกวาดสายตามองดอกกุหลาบในมือของลู่เสี่ยวหาน “เสี่ยวหานได้รับดอกไม้เหรอ?”
“ไม่ใช่ฉัน เป็นพี่ชิงซู”
…
ห้องพักผู้ป่วยวีไอพีในโรงพยาบาล
ฟู่ซืออวี่นั่งอยู่ข้างโจวอวี๋ชู เห็นโทรศัพท์ที่ถูกตัดสาย ก็เบะปากด้วยความผิดหวังเล็กน้อย
โจวอวี๋ชูลูบหัวเขา “ลูกรัก ไม่ต้องเสียใจไปนะ แม่ชิงซูของลูกน่าจะกำลังยุ่งอยู่”
“งานนั่นของเขามีอะไรให้ยุ่งกัน!”
ฟู่ซืออวี่แค่นเสียงฮึทีหนึ่ง “เขาไม่ได้เป็นดาราเบอร์ต้น ๆ เหมือนกับแม่สักหน่อย เป็นแค่คนซ่อมของ ผมไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่างานแบบนี้มีอะไรให้ทำกัน ผมไม่ชอบงานของเขาเลยสักนิด!”
โจวอวี๋ชูกระตุกรอยยิ้มมุมปาก “อันที่จริงไม่แน่ว่าแม่ชิงซูของลูกจะกำลังง่วงอยู่กับงาน”
ฟู่ซืออวี่ตกตะลึงพลันรีบเงยหน้าขึ้น “ไม่ได้ทำงานแล้วทำไมถึงไม่รับสายโทรศัพท์ผมล่ะครับ? ยังโกรธอยู่เหรอ? นั่นจะโกรธนานเกินไปแล้วนะ!”
“คราวก่อนแม่บอกลูกไปแล้วไม่ใช่เหรอ?” โจวอวี๋ชูฉีกยิ้ม “แม่ชิงซูของลูกน่ะอาจจะกำลังมีลูกของตัวเองแล้วก็ได้”
ฟู่ซืออวี่ถลึงตาโต “เขาตั้งท้องลูกแล้วจริง ๆ เหรอครับ? เป็นไปไม่ได้!”
โจวอวี๋ชูยิ้มชืด ๆ สองสามส่วน “ซืออวี่ ทำไมถึงคิดว่าเป็นไปไม่ได้ล่ะ?”
“แม่ชิงซูเคยบอกว่าเขาจะรักผมแค่คนเดียวตลอดไป!” ฟู่ซืออวี่ร้อนใจจนตาแดงก่ำไปหมด “ผมพยายามเป็นเด็กดีแล้ว ทำไมเขาถึงมีลูกของตัวเองได้!”
ฟู่ซืออวี่พูดพลางกำลังจะลงจากเตียง “ผมไม่เชื่อว่าแม่ชิงซูจะมีลูกของตัวเองได้ ผมจะไปถามพ่อ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีบางส่วนนะคะ เนื่องจากไม่เคยมีบัตรเครดิต ควรให้มีการเติมเงินโดยซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสนะคะ...