เป็นปกติของเวลานี้ที่ประตูห้องจะถูกเปิดออก พร้อมกับชายร่างสูงในชุดคลุมอาบน้ำแหวกโชว์แผงอกที่เดินอาด ๆ เข้ามา ไอรินส่งยิ้มให้อีกฝ่ายระหว่างลงครีมบนใบหน้าและทั่วตัว
พลชเดินไปนั่งที่ปลายเตียง มองไอรินที่ยุ่งวุ่นวายกับร่างกายตัวเองเงียบ ๆ ไอรินดูแลตัวเองดีแบบนี้ผิวถึงได้เนียนนุ่มหอมกรุ่นตลอดเวลา และเขาชอบมาก ดังนั้นเขาจึงไม่เคยเร่งรัดให้เธอรีบทาครีมให้เสร็จไว ๆ เสียเวลาแค่ไม่นานเพื่อแลกกับความหอมหวานพลชยินดี
“บอสคะ อาการไข้ดีขึ้นหรือยังคะ”
ไอรินถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง เมื่อสองวันก่อนพลชมีไข้จริง ๆ เป็นไข้อ่อน ๆ ที่มีอาการแค่ตัวร้อนและปวดหัวเท่านั้น แต่ถึงอย่างนั้นพลชก็ไม่อยากเสี่ยง เขาไม่มาหาเธอเลยเพราะกลัวว่าจะติดไข้กันไปทั้งหมด
“หายดีแล้ว”
“รินขอดูหน่อยค่ะ”
ร่างเพรียวบางลุกจากเก้าอี้โต๊ะเครื่องแป้งแล้วเดินเข้ามาหา ชุดนอนบางเบาที่สวมใส่ลู่ไปกับร่างกายอรชรอ้อนแอ้น ชวนให้คนที่ต้องอดกลั้นมาสองวันสองคืนลอบกลืนน้ำลายลงคอ
“ยังตัวร้อนอยู่เลยนะคะ” ไอรินขมวคคิ้ว หลังมือยังสัมผัสได้ถึงไอร้อนจากกายแกร่ง แล้วทำไมบอสถึงบอกว่าหายดีแล้ว
“ผมหายแล้ว”
“แต่ว่า..”
“ตัวผมร้อนเพราะคุณต่างหาก”
พลชคว้ามือบางออกจากหน้าผาก แล้วย้ายไปวางบนกลางกายที่พองตัวเต็มหน้าขา ไอรินหลบสายตาที่เต็มไปด้วยความต้องการเหมือนกำลังเขินอาย แต่มือกลับซุกซนมุดหายเข้าไปในรอยแยกของชุดคลุมอาบน้ำ ปลายนิ้วเย็น ๆ ลูบไล้ไปตามลำแท่งที่ปูดโปนและร้อนจัด เรื่อยไปจนถึงลูกบอลแฝดนุ่มนิ่มทั้งสอง
“อื้ม”
“รินช่วยนะคะ”
ไอรินทิ้งตัวลงนั่งตรงกลางระหว่างท่อนขาแกร่ง เปิดผ้าออกให้พลชน้อยที่ขนาดไม่น้อยได้เป็นอิสระ ท่อนเนื้อที่แข็งขืนดีดตัวขึ้นชี้หน้าเธออย่างน่าเกรงขาม กระดกขึ้นลงเบา ๆ เหมือนกำลังท้าทายกัน ส่วนปลายอวบใหญ่แดงก่ำ เปียกชื้นน้อย ๆ เพียงเพราะถูกลูบไล้เมื่อครู่
“บอสรู้สึกไวจังเลยค่ะ”
ไอรินใช้ปลายเล็บเขี่ยไปรอบ ๆ หัวหยัก พลชเกร็งกายแน่น ส่งเสียงครางออกมาเพื่อระบายความรู้สึกที่แทบทะลัก
“ซี้ดดด”
เขาต้องการไอรินมาก มากจนไม่อยากอ้อยอิ่งแล้ว แต่เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าไอรินจะเล่นสนุกได้แค่ไหน
เธอออกแรงดูดแรง ๆ จนแก้มนุ่มตอบลง ขนาดของเขาทำให้น้ำลายสีใสไหลเยิ้มออกมาจากมุมปาก ไอรินปล่อยให้มันเลอะเทอะแบบนั้น เพราะตอนนี้ไม่มีอะไรทำให้เธอสนใจได้เท่าสิ่งที่คับพองอยู่ในโพรงปากนี่แล้ว
“ไอริน ซี้ด”
“อึก!”
ไอรินขมวดคิ้ว ส่งค้อนให้คนที่เด้งเอวขึ้นมาโดยไม่บอกกล่าวกันก่อน เพราะส่วนปลายมันเข้าไปลึกถึงในลำคอจนเธอเกือบสำลัก
“ขอโทษ ผมเสียวไปหน่อย”
พลชบอกเลขาสาวเสียงพร่า เขาพยายามห้ามใจอย่างหนักไม่ให้เผลอสวนสะโพกขึ้นไปอีก ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความทรมาน ใครจะไปคิดว่าไอรินที่ทำอะไรไม่เป็นในวันนั้น จะทำให้เขาหมดสภาพได้แบบนี้
“ไอริน จะเสร็จแล้ว”
พลชก้มมองภาพที่ไอรินกลืนกินตัวเองอย่างเอร็ดอร่อย ก่อนจะแหงนหน้าขึ้นสูง ส่งเสียงครางออกมาเหมือนสัตว์ป่าได้รับบาดเจ็บ
“อั่ก จะแตก.. อึก!” หน้าท้องที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแกร่งเกร็งแน่น ท่อนลำในโพรงปากนุ่มกระตุกอย่างรุนแรง “ไอริน อาา”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20