กินเด็ก 20+ บทที่ 74

sprite

"อื้อ~" เด็กสาวบนเตียงนอนสีขาวสะอาดตารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในช่วงสายๆของเช้าวันใหม่ เธอครางในลำคอเบาๆขณะพลิกตัวไปมา เปลือกตาบางกะพริบขึ้นลงถี่ๆเพื่อปรับสายตาให้ชินกับแสงสว่างจ้าที่สาดส่องเข้ามาในห้องนอน

"อื้อ!..จะ..เจ็บจัง" เพียงแค่จะดันตัวลุกขึ้นก็รู้สึกร้าวระบมไปทั้งร่างราวกับร่างกายกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ โดยเฉพาะกลางหว่างขาที่รู้สึกเจ็บอยู่ตลอดเวลาทั้งที่ยังไม่ได้สัมผัสมัน

"เมื่อคืน..." เรือนแก้มใสค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอายเมื่อนึกถึงการกระทำของตัวเองเมื่อคืนนี้ สมองดึงภาพเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นกลับมาฉายซ้ำอีกครั้ง คะนิ้งรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้าพลางมองไปรอบๆห้องเพื่อหาคนที่นอนอยู่ข้างกันตลอดทั้งคืน

"ตื่นแล้วเหรอ"

"..." หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามจนแทบผิดจังหวะเมื่อเห็นต้นน้ำเดินเข้ามาในห้องนอนด้วยชุดไปรเวตกางเกงขาสั้นและเสื้อยืดธรรมดา เรือนแก้มใสแดงระเรื่อเข้าไปใหญ่เพราะนึกอายกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไป

"ดะ..แด๊ดดี้ไปไหนมาคะ"

"ไปซื้อยาคุมมาให้เด็กหื่นแถวนี้ไง" ต้นน้ำอมยิ้มเล็กน้อยด้วยความเอ็นดูกับท่าทางเขินอายของแฟนสาว แล้วเดินเข้าไปวางกล่องยาคุมฉุกเฉินไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียง "ลุ้นเอาก็แล้วกันว่าจะได้เป็นคุณแม่วัยใสรึเปล่า"

"หนูจะท้องไหม~"

"ท้องก็เลี้ยง ไม่เห็นเป็นไรเลย"

"ต้นพูดเหมือนมันเป็นเรื่องเล็กๆอย่างนั้นแหละ"

"เฮียไม่ได้เดือดร้อนอะไรกับการมีลูกนิ" เขาค่อยๆล้มตัวนอนลง ยกมือขึ้นมาเท้าศีรษะ พร้อมกับดึงผ้าห่มออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก "เวลามีอะไรกันเฮียรู้อยู่แล้วว่ามันมีโอกาสพลาด ในเมื่ออยากทำก็ต้องกล้ารับผลที่ตามมาอยู่แล้ว"

"แล้วถ้าพลาดล่ะ ต้นจะรักลูกของเราไหม~"

"ก็ต้องรักสิ พลาดท้องมันพลาดกันได้ทั้งนั้นแหละ แต่เรารักกันนิ ถ้าจะพลาดลูกก็เกิดจากความรักของเราไม่ใช่เหรอ"

"ต้นพูดจริงเหรอ"

"ลองมีตัวเล็กให้เฮียสักคนสิ โดนเมียเรียกแด๊ดดี้แล้ว อยากโดนลูกเรียกปะป๊าบ้าง"

"แต่หนูยังไม่เข้ามหาลัยเลยนะ แล้วพ่อกับแม่ของต้นก็ไม่รู้จะยอมรับหนูรึเปล่า"

"งั้นอาทิตย์หน้าเฮียจะพาไปเจอพ่อกับแม่"

"พวกเขาจะชอบหนูรึเปล่า หนูไม่มีอะไรเลย"

"หนูมีทุกอย่างที่เป็นของเฮียนิ ข้าวของ เงินทอง อะไรที่เป็นของเฮียก็เป็นของหนูเหมือนกัน อย่าพูดอีกว่าไม่มีอะไร" ต้นน้ำบีบปลายจมูกเชิดรั้นเบาๆอย่างนึกมันเขี้ยว ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นอีกครั้ง "เงินในกระเป๋าของเฮียหนูหยิบไปใช้ได้เลยนะ ไม่ต้องขออนุญาตเฮียก่อน เดี๋ยวอาทิตย์หน้าเฮียทำบัตรเครดิตใบใหม่ให้ จะได้มีเป็นของตัวเอง"

"..." เด็กสาวมองชายคนรักอย่างซาบซึ้ง แล้วค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้น โอบกอดเอวสอบไว้หลวมๆ พวงแก้มนวลคลอเคลียหน้าท้องแกร่งเบาๆเป็นการขอบคุณ

"อยากได้อะไรก็บอกเฮีย ถ้ามันเป็นสิ่งที่หนูขาด เฮียจะหามาเติมเต็มให้มันสมบูรณ์เอง"

"ขอบคุณนะคะ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นหนูตกถังข้าวสารเลย"

"ขอบคุณทำไม มันเป็นหน้าที่ของเฮียอยู่แล้วนิที่ต้องทำให้หนูรู้สึกว่าตัวเองไม่ขาดอะไรเลย"

"เหมือนพระเจ้าจะยังไม่ทอดทิ้งหนูนะ เลยส่งเทพบุตรมาให้หนู"

"งั้นก็ชินไว้ เพราะเฮียตามใจเมียเก่ง" คะนิ้งอมยิ้มแก้มปริกับความน่ารักของแฟนหนุ่ม ก่อนจะค่อยๆคลายพันธนาการออกจากเอวสอบ ยกแขนขึ้นมาคล้องคอหนาไว้หลวมๆเมื่อโดนชายหนุ่มช้อนตัวขึ้นในท่าเจ้าสาว

"ถ้าต้นอยากเป็นปะป๊าหนูจะเรียกต้นว่าปะป๊าดีไหมคะ"

"ไม่อนุญาต" ต้นน้ำทำเสียงแข็ง พร้อมกับอุ้มคนตัวเล็กเข้าไปในห้องน้ำ ค่อยๆวางเธอลงในอ่างอาบน้ำที่เขาเตรียมไว้ให้ก่อนจะออกไปซื้อยาคุมฉุกเฉินให้เธอ

"ทำไมล่ะ~ ไม่อยากเป็นปะป๊าของหนูเหรอ"

"คำว่าแด๊ดดี้มีไว้ให้เมียเรียก ส่วนคำว่าปะป๊ามีไว้ให้ลูกเรียก เดี๋ยวถ้าตัวเล็กเกิดมาจะน้อยใจที่ไม่ได้เรียกเฮียว่าปะป๊าคนแรก"

"นี่จริงจังเกินไปรึเปล่าคะ"

"เห็นแบบนี้เฮียเป็นปะป๊าที่ดีได้นะ"

"เอาไว้หนูเรียนจบเมื่อไหร่จะรีบมีทายาทอสูรให้นะ"

"ปากร้ายนะเดี๋ยวนี้" มุมปากหนายกยิ้มเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะถอดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็ว แล้วก้าวเข้าไปนั่งซ้อนหลังคนตัวเล็ก โอบกอดเธอไว้หลวมๆ

"ตัวอุ่นๆนะ ปวดหัวไหม"

"นิดหน่อยค่ะ เป็นเพราะแด๊ดดี้นั่นแหละ ถ้าแด๊ดดี้ไม่รุนแรงหนูก็ไม่เจ็บขนาดนี้หรอก"

"ได้ข่าวว่าเมื่อคืนเฮียโดนผลักให้อยู่ข้างล่างหลายยกเลยนะ เด็กหื่นแถวนี้เอาแต่ขึ้นขย่มเองจนน้ำเฮียแทบหมดตัว"

"ยะ..อย่ามาพูดจาลามกกับหนูนะ!"

"อ๊า..ดะ..แด๊ดดี้ขา~"

"นี่!!" คะนิ้งแหวใส่เสียงหลงเมื่อโดนต้นน้ำล้อเลียน แทบไม่กล้าหันหน้าไปสบตากับเขา แต่เขากลับหัวเราะในลำคออย่างขบขัน

"พะ..พี่พารันแกล้งหนู แด๊ดดี้ก็ด้วย"

"ไอ้เหี้ยพายมันนรกส่งมาเกิดไม่รู้เหรอ ธาตุแท้ของมันเลวจะตาย"

"หนูไม่โกรธพี่พารันหรอก เพราะพี่พารันเขาดีกับหนูมาก"

"ทีกับเฮียเล็กๆน้อยๆก็งอนแล้ว ไม่ยุติธรรมเลย"

"เพราะหนูอยากงอแงกับแด๊ดดี้คนเดียว แล้วหนูก็รู้ด้วยว่างอแงกับใครได้"

"เฮียเป็นคนสำคัญว่างั้น"

"สำคัญที่สุดในชีวิตหนูเลยค่ะ"

"ปากหวาน รีบอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวเฮียทำกับข้าวให้กิน" สันจมูกโด่งคมเลื่อนเข้าไปคลอเคลียพวงแก้มนวลเบาๆ กลิ่นกายของเธอยังทำให้เขารู้สึกสดชื่นเหมือนทุกครั้งที่ได้สูดดม

"วันนี้จะทำอะไรให้หนูกินคะ" คะนิ้งเดินเข้าไปชะโงกหน้ามองในห้องครัวขณะที่ต้นน้ำกำลังสาละวนกับการหั่นเนื้อสัตว์

"เดี๋ยวเสร็จแล้วก็รู้เอง"

อัปเดต บทที่ 74 ของ กินเด็ก 20+

ประกาศ กินเด็ก 20+ ได้อัปเดต บทที่ 74 พร้อมรายละเอียดที่น่าทึ่งและคาดไม่ถึงมากมาย ในการเขียนที่คล่องแคล่วในข้อความที่เรียบง่าย แต่จริงใจบางครั้งความโรแมนติคที่สงบของผู้แต่ง เวย์นิส ใน บทที่ 74 พาเราไปสู่ขอบฟ้าใหม่ ลองอ่านซีรี่ส์ บทที่ 74 กินเด็ก 20+ ที่นี่ แป้นค้นหา: กินเด็ก 20+ บทที่ 74