“เวลาคนกลัวตายนี่ ตลกดีเนอะ ผมอยากให้พ่อคุณเห็นคุณในตอนนี้จัง” ชายหนุ่มก้มลงบรรจงจูบที่ปากหญิงสาว นันทิชาเบิกตาโพลงพร้อมกับผลักชายหนุ่มออกจากตัวแล้วรีบวิ่งหนีอีกรอบ แทนคุณหันวิ่งตามไปคว้าตัวไว้ได้ทัน แล้วใช้แรงที่มีอุ้มหญิงสาวกลับมากระแทกลงบนเตียงนอนอีกครั้ง หากแต่ครั้งนี้กลับเพิ่มกำลังมากขึ้นเพื่อไม่พลาดให้เธอได้มีโอกาสวิ่งหนีไปอีก มือหนาจู่โจมด้วยพลังจับมือเรียวเล็กขึงตึงเอาไว้กับเตียงนอน หญิงสาวมองแทนคุณด้วยความเจ็บปวดล้นเหลือ สองแก้มแดงเต็มไปด้วยไปรอยน้ำตา หยดแล้วหยดเล่ากลับหาความเมตตาจากชายตรงหน้าไม่เจอ สีหน้าของคนอำมหิตมองเธอเหมือนเธอไม่ใช่คน
“คุณทำแบบนี้ทำไมคะ” ปากเล็กอันสั่นเทาขยับถามเขาช้าๆ พร้อมกับกำลังที่มีเริ่มลดน้อยถอยลง
“ผมต้องการให้พวกคุณชดใช้ไง” ชายหนุ่มก้มลงจูบหญิงสาวอีกครั้งอย่างไม่รีรอ เขาเผลอลิ้มรสหวานนั้น พร้อมกับแรงสั่นไหวของหัวใจเร็วผิดปกติอย่างบอกไม่ถูก จนต้องถอนจูบนั้นขึ้นมามองหน้าหญิงสาวอย่างแปลกใจตัวเอง
“ปล่อยทิชาเถอะนะคะ” หญิงสาวร้องอ้อนวอนครั้งสุดท้าย ก่อนพยายามใช้แรงที่เหลืออยู่น้อยนิดดิ้นสุดแรงที่มี หากแต่มิอาจต้านทานแรงของชายหนุ่มได้ เขาเข้าจู่โจมเธอทั้งหอมทั้งจุมพิตจนร่างบางถึงกลับสงบแน่นิ่งไป แทนคุณหยุดการกระทำอันโหดร้ายของเขาแล้วหันมองร่างที่นอนแน่นิ่ง ก่อนจะถอนหายใจแล้วปล่อยร่างเล็กออกจากมือ
“เป็นลมไปซะแล้วหรือนี่” ชายหนุ่มผละตัวเองออกจากร่างของหญิงสาว มานั่งข้างร่างอันไร้สติของเธอ มองหญิงสาวอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะรู้สึกเจ็บตามแขนและใบหน้าของตัวเอง รอยเล็บของคนตัวเล็กนั้นขีดข่วนเขาไปทั่ว และทิ้งบาดแผลไว้ตามตัวเต็มไปหมด
“ตัวแค่นี้แต่ฤทธิ์เยอะเป็นบ้า” เขาพูดกับหญิงสาวที่นอนแน่นิ่งไร้การรับรู้ ก่อนจะเข้าอุ้มร่างบางไปไว้บนหมอนของเขาอย่างทะนุถนอม ใบหน้าเรียวเล็กนอนไร้สตินั้นสะกดให้หัวใจของแทนคุณหวั่นไหวขาดความเป็นตัวเอง เป็นผู้หญิงคนแรกในชีวิตที่วิ่งหนีเขา อีกทั้งยังทำท่าทางรังเกียจจนถึงกับเป็นลมล้มพับไป คนอย่าง “แทนคุณ ทวีศักดิ์” มีแต่ผู้หญิงแย่งชิงกันเข้าหา ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนที่กล้าปฏิเสธเขา “คุณเป็นใคร แล้วผมเป็นใคร กล้าดียังไงมาปฏิเสธคนอย่างผม” ชายหนุ่มถอนหายใจพลางล้มตัวลงนอนข้างเธอ มือหนาบรรจงลูบไรผมที่เข้ามาปกคลุมใบหน้าแสนหวานออก เพื่อให้เห็นใบหน้าของเธอชัดเจนมากขึ้น ผิวหน้าอันเนียนละเอียดแต่ยังคงมีน้ำตา มือหนาค่อยๆ ลูบน้ำตาออกจากใบหน้าสวยนั้นช้าๆ อย่างทะนุถนอม ขนตางอนยาวอย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนชายหนุ่มจะเผยรอยยิ้มออกมาแล้วเลื่อนหน้าตัวเองเข้าไปใกล้ใบหน้างดงามนั้น ส่วนวินาทีชายหนุ่มกลับรู้สึกตัว พลันรีบดึงตัวเองกลับมาแล้วหันหลังให้เธอทันที
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ลิขิตรัก ในกรงแค้น