My Baby เด็กเลี้ยงบำเรอรัก นิยาย บท 10

เมื่อมาถึงที่หมายพ่อเลี้ยงก็เช็คอินเข้าพักในรีสอร์ทบนดอย บรรยากาศดีมากเพราะเป็นจุดที่อยู่สูงอากาศค่อนข้างจะหนาวพอสมควร ผู้ติดตามหิ้วกระเป๋าไปส่งให้ที่ห้อง ส่วนเขาเดินตามขนมผิงมาตรงจุดชมวิว เธอดูตื่นเต้นมากจริงเหมือนว่าตัวเองไม่เคยมา

"สวยจังเลยค่ะพ่อเลี้ยง ผิงไม่เคยมานี่เป็นครั้งแรกเลยค่ะ ชอบมาก"

"ชอบก็บอกสิจะได้พามา ตัวเองไม่ยอมบอกเองใครจะไปรู้กัน ถามทีไรก็จะไปแต่ทะเลๆ"

เขานั่งลงตรงโซฟาก่อนจะปล่อยให้เธอวิ่งไปวิ่งมาถ่ายภาพวิวแสนสวยตรงนั้น

"ผิงชอบไปทะเลค่ะ แต่อยากลองใส่ชุดว่ายน้ำอย่างพวกดาราดูมั่ง"

"ฝันอยู่หรือไง"

เขาเอ่ยเพียงแค่นั้นก่อนจะหยิบโทรศัพท์มากดถ่ายภาพเธอที่กำลังเผลอยิ้มอยู่ ขนมผิงกันมาพอดีก่อนจะโพสท่าให้ชายหนุ่มถ่ายอย่างเต็มใจ

"บ้ากล้องนะเราเนี่ย เห็นเป็นไม่ได้เลย"

"ถ่ายแล้วเก็บไว้ดูค่ะ โพสอย่างคนอื่นไม่ได้ต้องทำใจอ่ะเนาะ ว่าแต่ผิงหิวแล้วค่ะพ่อเลี้ยง"

หญิงสาววิ่งไปกอดแขนชายหนุ่มอย่างอ้อน นี่มันคล้อยบ่ายแล้วเธอยังไม่ได้ทานอะไรตั้งแต่เช้าเลยมัวแต่จัดกระเป๋าอยู่

"ดินน่าจะสั่งห้องอาหารเตรียมไว้แล้วมั่ง เดี๋ยวโทรไปถามก่อน"

เขากดโทรศัพท์ไปหาผู้ช่วย ตอนนี้เด็กสาวงอแงบ่นบ่นหิวแล้วเขาต้องรีบพาเธอไปทานของอร่อย ดินบอกว่าเพิ่งเสร็จกำลังจะมาเรียกพอดีเขาจึงบอกผู้ช่วยว่านั่งรอเลยเดี๋ยวไป

"เสร็จแล้วค่ะไปกันเถอะ"

พ่อเลี้ยงคาวีลุกขึ้นกุมมือหญิงสาวเดินไปยังห้องอาหาร ในโต๊ะมีแต่ของโปรดขนมผิงเต็มไปหมด เธอร้องว้าวออกมาก่อนจะนั่งลงแล้วรอพนักงานตักข้าวให้ ขนมผิงชอบทานข้าวไรซ์เบอรี่พ่อเลี้ยงจึงสั่งพิเศษให้เธอโดยเฉพาะ

"มีข้าวที่ผิงชอบด้วยดีจังเลย"

"กลัวอ้วนไงเรานะ บอกให้เพิ่มซักหน่อยก็ไม่ยอมฟังกันบ้าง"

"ไม่เอาเวลาผิงอ้วนพ่อเลี้ยงก็จะบ่นอีก แถมมันจะลดยากด้วย"

"ตามใจ กินนี่ของชอบเราไม่ใช่เหรอปลาทับทิมสมุนไพร"

เขาตักปลาให้หญิงสาวพร้อมกับผักสมุนไพรทอดอย่างที่เธอชอบ พ่อเลี้ยงเอาใจใส่เธอมากจนคนทั้งโต๊ะอดยิ้มออกมาไม่ได้ เขาเป็นเจ้านายที่จริงจังกับการทำงานมาก ผิดก็ว่าไปตามผิดไม่มียกเว้นไม่ว่าคนนั้นจะเป็นใคร แต่สำหรับขนมผิงคือกรณีพิเศษเขาอ่อนโยนกับเธอมากแถมตามใจสารพัด

"พ่อเลี้ยงครับช่วงบ่ายต้องไปดูไม้นะครับ"

"อืม ไปสิ ผิงจะเปลี่ยนชุดรึเปล่า ถ้าไม่ทานข้าวเสร็จก็ออกไปเลย"

"ไปเลยค่ะผิงไม่เปลี่ยนแล้ว"

เขาพยักหน้าก่อนจะยื่นมือไปเกลี่ยปอยผมของเธอที่มันปรกเลอะตามแก้ม ขนมผิงจิ้มปลาป้อนชายหนุ่มบ้างเขาก็เต็มใจรับอย่างดี

"ร้านนี่อร่อยจังเลยค่ะ"

"รีสอร์ทสี่ดาวมั่ง น่าจะอร่อยอยู่แล้ว"

"ของพ่อเลี้ยงอร่อยกว่าค่ะ ห้าดาวนี่เนาะ"

ขนมผิงยิ้มกว้างออกมาก่อนจะมองหาขนมกินต่อ ในเมนูที่ของว่างมีให้เลือกตั้งแต่เบเกอรี่ ไอศกรีม ของหวาน ขนมไทย

"แล้วบอกกลัวอ้วน หึ"

"ผิงจะกินไอศกรีมค่ะ พ่อเลี้ยงกินกับผิงมั้ย"

"เอาสิ ไม่ต้องสั่งเยอะนะอากาศเย็นทานพอหายอยาก"

"ค่ะ"

หญิงสาวสั่งไอศกรีมมานั่งทานเล่น ลุกขึ้นเดินไปมาเพื่อให้อาหารย่อยในระหว่างที่รอคนอื่นๆกำลังทานอยู่ เธอเป็นคนทานน้อยจึงอิ่มก่อนคนอื่นเป็นเรื่องปกติ

"ไปได้แล้วผิง"

เขายื่นมือไปตรงหน้าหญิงสาวหลังจากที่ทานอาหารเรียบร้อย ขนมผิงเดินมากุมมือไว้ก่อนจะพากันเดินไปขึ้นรถ ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงที่โกดังค้าไม้ในตัวอำเภอ เจ้าของร้านออกมาต้อนรับทันทีเพราะพ่อเลี้ยงคาวีคือลูกค้าVIPที่สั่งไม้จากที่นี่ตลอด

"สวัสดีครับพ่อเลี้ยงคาวี ยินดีมากเลยครับที่ครั้งนี้มาดูด้วยตัวเอง"

"ผมแวะมาทำธุระด้วยก็เลยแวะมาดูซะเลย"

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: My Baby เด็กเลี้ยงบำเรอรัก