ตอนที่34 หลอกเอาเงิน2

“ดี” ตอนนี้เฉียวเข่อซินคิดว่าเงินที่เธอจ่ายไปคุ้มค่ามาก ดูเหมือนว่าถังจิงกับเธอดูสนิทกันมากขึ้นใช่ไหม?

ตอนกินข้าว เฉียวเข่อซินชวนดื่มเหล้าไม่หยุด

“เข่อซิน พวกเราสองคน ดื่มเหล้ามันไม่น่าสนใจ อย่าดื่มเลย พูดก็พูด ฉันดื่มสองแก้มก็เมาแล้ว น่าอายมาก!”

เฉียวเข่อซินคิดว่าไม่มีอะไรจะดีไปกว่านี้แล้ว ถ้าหากถังจิงเมา แผนของพวกเขาก็จะเป็นไปด้วยดี……

“แต่พวกเราซื้อเหล้ามาแล้วนะ ทิ้งไปก็น่าเสียดาย อีกอย่างพวกเราคือเพื่อนสนิทกัน ไม่มีอะไรต้องอาย เธอคงจะไม่ดูถูกฉันใช่ไหม ?”เฉียวเข่อซินพูดโน้มนาวถังจิง

ถังจิงไม่ใช่คนโง่ ออกมาเที่ยวกับคนที่เจอกันแค่ไม่กี่ครั้ง จะไม่ระวังตัวได้อย่างไร“ฉันดื่มเหล้าไม่ได้จริงๆ พวกพี่ชายของฉันบอกว่าเด็กผู้หญิงดื่มเหล้านั้นไม่ดี ฉันรู้ว่าพวกเขาหลอกฉัน ใครบอกว่าฉันจะตามเขาไม่ทัน”

“ใช่ ดื่มเพื่อความสนุกสนาน ดื่มไม่ต้องเยอะมากสุขภาพไม่เสียหรอก”

“ฮ่าฮ่าฮ่า เธอพูดถูก หมดแก้ว หมดแก้ว !”ถังจิงคว้ำแก้วไม่มีเหล้าสักหยด“ เธอก็หมดแก้ว หมดแก้ว!”

ทั้งสองดื่มเหล้าอย่างสนุกสนาน

เมื่อถึงแก้วที่สาม ถังจิงเริ่มต้านทานไม่ไหว“ไม่ไหวล่ะ ฉันขอนอนสักแปบ อย่ามารบกวนฉัน!”

“ถังจิง ถังจิง !”เขย่าตัวเธอ เรียกเธอยังไงก็ไม่เป็นผล เป้าหมายของเธอบรรลุผลแล้ว

ดึงมือของถังจิง กดปุ่มปลดล็อคของโทรศัพท์

“ถังจิงล่ะ?” ถังสิงลงจากรถตรงเข้าไปหาเฉียวเข่อซิน

“คุณถัง ขอโทษจริงๆ ฉันกับถังจิงพูดคุยกันติดลม ดังนั้นจึงสั่งเหล้ามาดื่ม คุณอย่าว่าเธอเลยค่ะ” เฉียวเข่อซินทำตัวน่าสงสาร แต่ถังสิงไม่แยแส

“เธอชื่ออะไร?”

“ฉันชื่อเฉียวเข่อซิน เป็นเพื่อนร่วมชั้นของถังจิง” เฉียวเข่อซินรู้ว่าความงามของตนเองสามารถให้คนสนใจได้ง่ายๆ“พวกเราเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากๆ”

‘เฉียวเข่อซิน’ รวบรวมคำถามที่ถังจิงถามในวันนี้ ถังสิงเหมือนกับจะเริ่มเข้าใจว่าคือเรื่องอะไร!

ในระหว่างเดิน ถังสิงนึกขึ้นได้“ เธอกับเถียนซินก็เป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน”

“เออ ใช่……”

ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ เฉียวเข่อซินไม่เข้าใจ ด้วยพื้นเพของตระกูลถัง หากถังจิงคนเดียวที่เป็นเพื่อนกับเถียนซินยังพอเข้าใจได้ แต่คิดไม่ถึงว่าถังสิงก็รู้จักเถียนซิน

“อืม”

“ถังจิง พวกเราถึงบ้านแล้ว !”ถังสิงน้ำเสียงหงุดหงิด

“อะไร! ใครเรียกฉัน! บอกแล้วไง ฉันจะนอน อย่ามารบกวน!”ถังจิงแกว่งแขนทั้งสองข้างของตนเองไปมาอย่างเลอะเลือน “เดินไปด้วยกัน!”

ถังสิงก็จนปัญญา

น้องสาวของตนเองคอแข็งแค่ไหน เขารู้ดี เดาว่าตอนนี้เธอกำลังแสดงละคร!

“เดินไปกับฉัน!”ถังสิงประคองถังจิง เฉียวเข่อซินส่งสายตาขอความช่วยเหลือ

“ไอ๊หย่า! ของๆฉัน!” ถังจิงทำหน้าเหมือนจะได้สติ……

เฉียวเข่อซินไม่รอช้ารีบเอาถุงออกมา เธอหวังว่าหลังจากถังจิงสร่างเมาจะจำได้ว่าใช้เงินของเธอซื้อของทั้งหมดนี้ แล้วคืนเงินเธอด้วยความรู้สึกผิด

“น้องเฉียวก็รีบกลับบ้านเถอะ” เหมือนน้ำเย็นเทลงมา

เธอสำคัญตัวผิดไปแล้ว แถมยังคิดว่าจะมีคนไปส่งเธอถึงบ้าน

“คุณถัง ฉันขอติดรถไปด้วยได้ไหม?”

“น้องเฉียวพักอยู่ที่ไหน?”

“เขตหนานเฉิง” เฉียวเข่อซินทำการบ้านมาดี ตระกูลถังอาศัยอยู่ที่คฤหาสน์ในเขตหนานเฉิง ขอเพียงพวกเขาขึ้นรถพร้อมกัน แล้วโดนคนถ่ายรูปก็โอเคแล้ว “ได้ไหมคะ?”

ถังสิงส่ายหน้า “งั้นต้องขอโทษด้วย พวกเราไปเขตเป่ยเฉิง”

ตอนนี้ทั้งหมดอยู่ในเมืองจิ่นเฉิง ทั้งสองเขตอยู่กันไกลคนละฝั่ง

รถปอร์เช่ของถังสิงค่อยๆขับห่างออกไปจากสายตาของเฉียวเข่อซิน สักพักหนึ่งกว่าเธอจะได้สติกลับมา

คนขับออกไปทางเขตหนานเฉิงอย่างชัดเจน!

“เห้อ……”

เพิ่งจะคุยกับถังสิงได้นิดหน่อยเอง ไม่รู้ว่าจะถูกถ่ายรูปที่เหมาะเจาะได้หรือไม่

รถขับออกไป ถังจิงลืมตาขึ้นมา นั่งเป็นปกติ

“ไม่เล่นละครแล้วหรอ?”

“คนดูไม่อยู่แล้ว จะเล่นต่อทำไมล่ะ?” ถังจิงจ้องเขาหนึ่งที “ทำไมเฉียวเข่อซินถึงอยากโทรหาพี่? เธอทำการบ้านเรื่องของพี่มาก่อนหรอ?”

“ไม่รู้สิ……”

“ใช่แล้ว วันนี้ฉันไปหลอกเฉียวเข่อซินมา ถ้าพี่มีเวลาเจอพี่ลี่เยี่ย ฝากส่งให้เขาด้วย พี่สะใภ้ต้องชอบแน่นอน” ถังจิงเตรียมการไว้แต่เนิ่นๆ เพื่อจะได้รับความเชื่อใจจากเฉียวเข่อซิน ในเมื่อเฉียวเข่อซินรังแกพี่สะใภ้ของเธอ เธอจะยอมไม่ได้!

ถังสิงได้ยินก็ตกใจ “เธอเอาของจากการโกงคนอื่นไปมอบให้คงไม่ค่อยเหมาะสมไหม? ถ้าโดนจับได้ ตอนจบคงไม่สวย? แบบนี้พี่สะใภ้เท่ากับรับของโจรมิใช่หรอ?”

“ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นซะหน่อย ฉันเพียงแค่คิดว่าโลกนี้ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ พี่ช่วยส่งให้ฉันที วันนี้ฉันมีความสุขมากๆ นับว่าเป็นครั้งแรกของฉัน ”

ถังสิงไม่พูดอะไรออกมา “พี่ใหญ่ จริงๆแล้วพี่ไม่จำเป็นต้องกังวล มีฉันคอยดูอยู่ที่มหาลัยให้ เธอคงไม่โดนผู้ชายคนไหนแย่งไปหรอก พี่เก็บเงินให้สบายใจได้ แล้วรีบๆแต่งเธอเข้าบ้านสักที!”

Bình Luận ()

0/255