พ่ายรัก บทที่ 71

sprite

ไกรสรลงมาถึงข้างล่างก็พบว่า เธอกำลังทำงานอยู่

ผู้จัดการรีบออกมาต้อนรับ เพราะคิดว่าเขาจะลงมาทานข้าว แต่ที่จริงไกรสรไม่ชอบลงมานั่งทานที่ห้องอาหารแบบนี้ ส่วนมากจะสั่งให้เอาขึ้นไปส่งบนห้องทำงาน นอกจากแม่ของเขาจะมีนัดทานข้าวกับลูกค้า ชายหนุ่มถึงจะมาร่วมรับประทานอาหารด้วย

"เดี๋ยววันนี้ผมทานที่นี่เลย หาอะไรง่ายๆ มาก็พอ" ไกรสรสั่งผู้จัดการ ถ้าจะบอกว่ามาหาเธอก็กลัวจะเสียฟอร์มอีกนั่นแหละ

เพราะชายหนุ่มคิดว่าที่เธอขึ้นไปหาถ้ามีธุระสำคัญจริงๆ เดี๋ยวคงจะออกมาคุยกับเขาเอง

เพียงไม่นานอาหารก็ได้ถูกนำออกมา และคนที่เอาอาหารนั้นมาเสิร์ฟก็คือเธอ..

พอลูกศรรู้ว่าเป็นไกรสรที่มานั่งรอรับประทานอาหาร หญิงสาวก็เลยขออาสาเอาออกมาเอง จังหวะที่ลูกศรกำลังก้าวเดินแบบระมัดระวัง มันเป็นช่วงที่ระทึกใจมาก หลายคนต่างก็หยุดทำงาน เพื่อหันมาสนใจลูกศร..ที่สนใจเพราะกลัวว่าอาหารนั้นจะไปถึงโต๊ะ แบบไม่ปลอดภัย

"ฉันมีอะไรจะคุยกับคุณ" พอวางอาหารนั้นลงตรงหน้า ทุกคนที่กำลังลุ้นอยู่ ต่างก็หายใจโล่งขึ้น รวมทั้งไกรสรด้วย เพราะเขากลัวว่าเธอจะเอาไอ้ที่อยู่ในถ้วยมาราดหัวเขา

"ว่ามา" แกล้งทำเป็นไม่สนใจที่เธอพูด โดยการตักอาหารเข้าปาก

"ฉันอยากจะคุยกับคุณเรื่องของที่แตกเสียหาย"

"แล้วไง"

"ก็ฉันเป็นคนทำแตก ทำไมต้องไปหักพวกเพื่อน ๆ เขาด้วย"

"ก็ต้องร่วมรับผิดชอบด้วยกัน" เขายังทำเป็นพูดเหมือนไม่สนใจ เพราะยังตักอาหารใส่ปากแล้วเคี้ยว

"ฉันจะรับผิดชอบคนเดียว"

"มันเป็นกฎของโรงแรม"

"คุณหยุดทานก่อนได้ไหม" หญิงสาวเริ่มโมโหที่เขาคุยไปเคี้ยวไป เหมือนธุระของเธอไม่สำคัญเลย

"มีอะไร เอาไว้ค่อยคุยกันเย็น"

"เย็นนี้ฉันจะไปนอนกับแม่"

"ถ้างั้นก็ไม่ต้องคุย เอากฎเดิมแล้วกัน" พอได้ยินว่าเธอจะกลับไปนอนที่บ้าน ถึงกับอารมณ์เสีย

"ฉันก็คุยกับคุณอยู่นี่ไง แค่คุณสั่งผู้จัดการให้คิดเงินที่ฉันคนเดียว มันจะไปยากอะไร" เธอยืนค้ำหัวเขาโวยวายอยู่ตรงนั้น พนักงานหลายคนต่างก็ลุ้นอยู่ว่า ท่านประธานจะอนุมัติสิ่งที่เธอขอไหม

แต่เขาก็ทำเป็นไม่สนใจเหมือนเดิม ชายหนุ่มยังตักข้าวเข้าปากแล้วเคี้ยว

"พี่มอมแมมมาช่วยฉันพูดหน่อยสิ"

พรวก~ อาหารที่กำลังเคี้ยวอยู่นั้นถึงกับพุ่งออกมา เมื่อได้ยินเธอเรียกบอมแบมว่ามอมแมม

"คุณเป็นอะไร เลอะเทอะหมดเลยเห็นไหมเนี่ย" หญิงสาวตกใจอยู่ดีๆ ข้าวในปากของเขาก็พุ่งมาที่เธอ

ไกรสรรู้จักชื่อพนักงานในโรงแรมนี้เกือบทุกคน และส่วนมากบอมแบมนี้แหละจะเป็นคนเอาอาหารขึ้นไปส่งชั้นบน

"ผมไม่รู้นะว่าคุณชอบเปลี่ยนชื่อพนักงานของผม"

"เปลี่ยนชื่อยังไง"

บอมแบมรีบเดินเข้ามา เพราะได้ยินลูกศรเรียกชื่อก็เลยเข้ามาหา

"พี่ชื่อมอมแมมใช่ไหมคะ"

"เอ่อ.." บอมแบมมองหน้าไกรสรแบบนึกขำเหมือนกัน

"คนนี้ชื่อบอมแบม ไม่ใช่มอมแมม"

"จริงเหรอคะ" ลูกศรหันไปมองหน้าบอมแบม

"เอ่อ ค่ะ"

ฮ่า ฮ่า ฮ่าาา" เขาถึงกับกลั้นขำไม่อยู่ หัวเราะขึ้นมาเสียงดังลั่นทั่วห้องอาหารนั้น

พนักงานหลายคนเห็นไกรสรหัวเราะ ต่างก็แอบขำตาม แต่พวกเขาก็เพิ่งเคยเห็นผู้บริหารของพวกเขาหัวเราะแบบไม่ห่วงหล่อ ก็เพิ่งเคยเห็นครั้งแรกนี่แหละ

"มันน่าตลกตรงไหน" คนที่ไม่นึกขำเลยก็คือลูกศรเพราะตอนนี้เธออายที่เรียกชื่อเพื่อนร่วมงานผิด หญิงสาวงอนตุ๊บป่องเดินหนีไป

ไกรสรได้แต่มอง ทั้ง ๆ ที่อยากจะตามเธอไป แต่ก็ไม่รู้ว่าจะตามไปทำไม

ดึก ๆ วันเดียวกันนั้น..บ้านลูกศร

"เขามาได้ไงคะแม่" หญิงสาวถึงกับแปลกใจ ที่เห็นรถของไกรสรวิ่งเข้ามาจอดหน้าบ้านของเธอ จึงรีบเดินออกมาดูกับผู้เป็นแม่

"มาแล้วเหรอจ๊ะลูกเขย"

"ครับ" ชายหนุ่มลงรถมาก็ยกมือไหว้

"คุณมาที่นี่ทำไม โอ้ย" พอจบคำพูด ลูกศรก็ถูกแม่หยิกเข้าให้อีก..จนต้องได้หยุดพูด

"แม่ว่าขึ้นไปนอนดีกว่า..เห็นบอกว่าทานข้าวมาแล้วไม่ใช่เหรอจ๊ะ"

"ทานมาแล้วครับ" มันเป็นฝีมือของแม่เธอเอง เห็นว่าลูกสาวมานอนที่บ้าน แต่ไม่เห็นลูกเขยตามมา ก็เลยโทรไป

นางยังไม่ชวนจริงจังเลยด้วยซ้ำ แต่เขาก็รีบมาทันทีที่ได้ยินคำชวนให้มานอนที่นี่

ทั้งสองถูกไล่ให้ขึ้นห้อง ลูกศรก็เลยต้องได้ตามใจแม่

"คุณยังไม่ตอบฉันเลยนะว่ามาที่นี่ทำไม" หญิงสาวถามซ้ำอีกครั้งแบบไม่พอใจ

"ถ้าคุณไม่อยากให้ผมมา งั้นผมกลับก็ได้" ชายหนุ่มกำลังจะเปิดประตูกลับลงมาข้างล่าง แต่ถูกมือเรียวคว้าตัวไว้ก่อน

ถ้าเขาลงไปข้างล่างตอนนี้แม่เธอได้อาละวาดแน่

"ตกลงจะให้ผมอยู่หรือให้ไป"

"ฉันยังไม่ได้ไล่คุณเลย!"

"ไม่เอา..งั้นผมกลับดีกว่า" ไกรสรแค่แกล้ง เพราะคิดว่าตอนนี้เป็นต่อเธอ

"คุณกลับตอนนี้ไม่ได้นะ" คนตัวเล็กรีบห้ามไว้อีกครั้ง หน้าตาของเธอบ่งบอกมากว่ากลัวเขาออกจากห้อง

ชายหนุ่มหันกลับมาแบบเจ้าเล่ห์ "คุณชวนผมไว้แบบไม่จริงใจเลย"

"คุณมองยังไงว่าฉันไม่จริงใจ"

"ไม่รู้สิ ถ้าคุณจริงใจงั้นหอมแก้มผมสิ" ชายหนุ่มเอียงแก้มนิดหนึ่งเพื่อเชิญชวน

เธอไม่รอช้า ขาเรียวเขย่งขาขึ้นแล้วหอมเข้าที่แก้มของเขาข้างที่เอียงมา

ที่จริงไกรสรแค่พูดเล่นแต่เธอทำจริงจังมาก ชายหนุ่มหันไปสบสายตางามคู่นั้น แล้วก็เริ่มมีอารมณ์

เขาไม่รอช้าใบหน้าหล่อคมก้มลงไปจูบที่ริมฝีปากบางแบบห้ามตัวเองไม่ได้

หญิงสาวก็ปล่อยให้จูบไป ดีกว่าให้เขาลงไปข้างล่าง เพราะเธอรู้ดีว่าตอนนี้แม่ก็คงจะยังไม่ขึ้นนอน

[ร้อน] อ่านนวนิยาย พ่ายรัก บทที่ 71

นวนิยาย พ่ายรัก ได้อัปเดต บทที่ 71 ด้วยเหตุการณ์ใหม่ที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจทำให้ผู้อ่านได้รับประสบการณ์ที่น่าสนใจ ความรักของนักแสดงนำชายและหญิงจะพัฒนาไปอย่างไรที่ บทที่ 71? ให้อ่าน บทที่ 71 และบทต่อไปของ พ่ายรัก ทางออนไลน์ที่ novelones.com