พ่ายรัก บทที่ 75

sprite

วันต่อมา..

วันนี้ไกรสรก็ยังไม่ได้ออกไป เพราะเป็นวันขึ้นศาลต้องรออยู่ในนี้ก่อน

เขาไม่รู้เลยว่าเธออยู่ยังไง ชายหนุ่มต้องการโทรศัพท์แค่เครื่องเดียว เพื่อที่จะแฮกข้อมูลดู แต่ก็ยังไม่มีใครเข้ามาเยี่ยม..ที่ไม่มีใครเข้ามาเพราะศาลสั่งห้ามไว้กลัวผิดรูปคดี

เย็นวันเดียวกันนั้น..

ตอนนี้ทุกอย่างเคลียร์หมดแล้ว เขาถูกปล่อยตัวออกมาในฐานะผู้บริสุทธิ์

"ผมยืมรถหน่อยครับพี่" ไกรสรยืมรถคันศรเพื่อที่จะรีบไปหาเธอ ตอนนี้เขาไม่ได้สนใจคันศรเลย ถ้าเป็นแต่ก่อน..พี่ชายมาให้กำลังใจแบบนี้เขาคงจะดีใจมาก

พอได้รถจากคันศรแล้ว ก็รีบขับออกไป ไกรสรไม่กล้าถามเรื่องของเธอจากแม่กับพี่ชายเลย เพราะเขารู้ดีว่าทุกคนคงจะยอมรับเรื่องนี้ได้ยาก

ชายหนุ่มรีบไปที่วัดใกล้บ้านของเธอ เขาคิดว่าศพแม่เธอคงจะอยู่ที่นั่น แต่พอไปถึงทางวัดบอกว่า เผาศพเก็บอัฐิเรียบร้อยแล้ว

ที่ลูกศรต้องรีบเผาศพแม่ เพราะอยากปล่อยแม่ไป ไม่อยากให้แม่ทุกข์ทรมานอีกแล้ว รวมทั้งเธอไม่มีใครที่จะให้คำปรึกษาได้เลย

พอรู้ว่าเธอเสร็จงานจากที่วัดแล้ว ชายหนุ่มก็รีบมาที่บ้านของเธอ

"ไปไหนนะครับป้า"

"ไม่รู้ว่าคุณหนูจะไปที่ไหน แต่เอาเถ้ากระดูกของคุณท่านไปด้วยค่ะ" เธอไม่ยอมบอกแม่บ้านไว้ว่าจะไปไหน

ที่ไม่บอก เพราะลูกศรก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปที่ไหน แต่ขอให้ได้ออกไปจากที่นี่ก่อน เพราะภาพเหตุการณ์ในวันนั้นมันยังตามหลอกหลอน

"เธอไปไหนของเธอ" ไกรสรรีบกลับมาที่โรงแรม เพราะคิดว่าจะกลับมาเปลี่ยนรถ..รถคันของเขามีเครื่องมือที่สามารถจะติดตามเธอได้

ณ.จังหวัดหนึ่งทางภาคอีสาน

ลูกศรไม่รู้ว่าจะพาแม่ไปที่ไหน เธอแค่อยากจะหนีไปไหนสักที่

"แม่คะ ลูกศรรักแม่นะ ถ้าชาติหน้ามีจริง ลูกศรขอเกิดมาเป็นลูกของแม่อีกได้ไหม" น้ำตาของเธอหลั่งไหลออกมายิ่งกว่าเขื่อนแตก ตอนนี้ต้องได้โปรยเถ้ากระดูกของแม่ลงแม่น้ำโขง

หญิงสาวเลือกจังหวัดทางภาคอีสานที่มีแม่น้ำโขงยาวเป็นสาย เพื่อปลดปล่อยดวงวิญญาณของแม่ให้ไปสู่สุคติ และเธอคิดว่าอยากจะหาที่สักแปลง ทำไร่ทำสวนอยู่แถวนี้ แต่ก็ไม่ได้ทิ้งบ้านที่เคยอยู่..เธอยังให้แม่บ้าน คนสวน คนรถอยู่เหมือนเดิม

หลายวันต่อมา..

ความฝันของลูกศรก็เป็นจริง เธอซื้อที่แปลงไม่ค่อยใหญ่เท่าไหร่ จากป้ากับลุง เรื่องเงินทองเธอไม่ขาดแคลนอยู่แล้ว พวกท่านเรียกเท่าไรหญิงสาวก็ให้ตามจำนวนที่ขอ

และที่นี่ก็มีบ้านไม้หลังไม่ใหญ่ ถ้าเป็นคนแถวนี้คงจะเรียกว่าเถียงนา มีบ่อน้ำเลี้ยงปลา และเอาไว้รดน้ำผัก ทุกอย่างมีไว้ครบหมดแล้ว

ข้อเสียของที่ก็ตรงที่ไม่มีน้ำประปาและไฟเข้ามาถึง แต่มันก็ไม่ได้ลำบากมาก เพราะยังมีบ่อน้ำให้ใช้

20 : 00 น.

เวลานี้แถวบ้านนอกอากาศเริ่มจะมีลมโชย และก็มืดสนิทไม่มีแสงไฟใดๆ เลย นอกจากแสงตะเกียงที่ลูกศรจุดมันขึ้นมา

"แม่ได้เจอกับพ่อหรือยัง" หญิงสาวมองขึ้นไปบนท้องฟ้า ดาวดวงที่เธอจินตนาการไว้ว่าเป็นดาวของพ่อ แต่มีแค่ดาวดวงเดียวที่เด่นอยู่ตรงนั้น ไม่เห็นดาวดวงไหนที่คิดว่าเป็นของแม่ได้เลย

"พ่อคะ แม่ขึ้นไปหาพ่อแล้วนะ ถ้าแม่หาพ่อไม่เจอ พ่อตามหาแม่หน่อยนะ ลูกศรเป็นห่วงแม่กลัวว่าแม่จะหลงทาง" หญิงสาวพูดพร้อมกับปล่อยให้น้ำตาให้มันไหลรินลงมา เธออยากจะให้มันไหลออกมาให้หมดทีเดียวเลยด้วยซ้ำ

บรรยากาศอันเงียบสงบจนดูวังเวง มีแค่เสียงผู้หญิงที่กำลังร่ำไห้ เพราะคิดถึงพ่อกับแม่ที่จากไป และยังคิดต่อไปอีกว่าอนาคตเธอจะอยู่ยังไงตัวคนเดียว

แคล้ง~ เสียงคนเหยียบกิ่งไม้อยู่ไม่ไกลจากกระท่อมหลังนั้น

มันทำให้ลูกศรตื่นจากภวังค์ความคิด

"ใคร!?" หญิงสาวรีบมองส่องออกมาแต่ก็ไม่เจออะไร เพราะมันมืดมาก

"อย่าเข้ามานะฉันมีปืน" ถึงแม้ว่าจะมองไม่เห็นว่าเป็นใคร แต่เธอก็ยังได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาเรื่อยๆ

หญิงสาวรีบเข้าไปในกระท่อม และล็อกไว้ ถึงแม้ว่ามันจะไม่ปลอดภัย..แต่ก็ขอให้ได้หาที่หลบไว้ก่อน

ผ่านไปชั่วโมงกว่า..

"หรือเราจะคิดมากไปเอง" หญิงสาวค่อยๆ แง้มประตูออกมาดู ทุกอย่างเงียบสงัดอยู่เหมือนเดิม

"เรากลัวอะไรเนี่ย ไหนบอกอยากจะตามพ่อกับแม่ไปไม่ใช่หรอก แล้วทำไมต้องกลัวด้วย" เธอพูดเบาๆ คนเดียวแล้วก็ออกมานั่งอยู่ที่ชานกระท่อมนั้นเหมือนเดิม..

เช้าวันต่อมา..

ลูกศรตื่นขึ้นมาแต่เช้าเพื่อรดน้ำแปลงผัก ผักพวกนี้เป็นผักที่ป้ากับลุงปลูกทิ้งไว้ก่อนหน้านั้น

"โตเร็วๆ นะจ๊ะ" เธอพรวนดินและก็พูดกับพวกมันไปด้วย

"แปลกจังเลยนะพูดกับต้นไม้ใบหญ้าได้ด้วย" เสียงใครบางคนพูดมาจากทางด้านหลัง คนตัวเล็กรีบหันไปมอง

"สวัสดีค่ะ" เธอรีบยกมือไหว้เพราะคนที่มาก็คือผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านนี้

"กลางคืนที่นี่จะน่ากลัวหน่อยไฟก็ไม่มี"

"ฉันอยู่ได้ค่ะ"

"แต่ถ้าอยู่ไม่ได้บอกนะ จะได้ต่อไฟฟ้าเข้ามาให้" ผู้ใหญ่บ้านคนนี้อายุยังไม่เยอะเท่าไร ดูท่าทางจะเจ้าชู้ด้วย

ที่ลูกศรรู้จักผู้ใหญ่บ้านก็เพราะว่าต้องได้เซ็นต์เอกสารการซื้อขายตอนนั้นก็เลยพอจะรู้จักบ้าง

"ฉันชอบอยู่แบบนี้ค่ะ"

เวลาผ่านไป..

กว่าผู้ใหญ่บ้านจะกลับไปได้..แต่กลับไปไม่นานก็กลับมาหาเธอใหม่อีกครั้ง

"คืนนี้ว่าจะมาอยู่เป็นเพื่อน"

"ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันอยู่ได้"

"มีผู้ชายอยู่ด้วยก็จะปลอดภัยกว่าอยู่คนเดียวนะ" ถึงแม้ผู้ใหญ่บ้านจะเจ้าชู้หน่อย แต่กว่าจะรวบรวมความกล้าที่จะเข้ามาคุยกับเธอแบบจู่โจมให้รู้เลยว่าเขากำลังจีบเธออยู่..ก็ใช้เวลาหลายวันเหมือนกัน

พอลูกศรปฏิเสธเสียงแข็งไป ผู้ใหญ่บ้านก็ไม่กล้าเซ้าซี้ที่จะอยู่ต่อ ก็เลยต้องได้ถอยทัพกลับไปก่อน แต่คงไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แน่ สวยขนาดนี้

18 : 20 น.

พ่ายรัก บทที่ 75 โดย ชะนีติดมันส์

นวนิยาย พ่ายรัก ได้อัปเดตเป็น บทที่ 75

พ่ายรัก เป็นซีรีส์ที่ดีที่สุดและน่าสนใจที่สุดของผู้แต่ง ชะนีติดมันส์ ใน บทที่ 75 นักแสดงนำหญิงดูเหมือนจะตกอยู่ในห้วงแห่งความสิ้นหวังและใจสลายมือเปล่า แต่ไม่คาดคิดเหตุการณ์ใหญ่ก็เกิดขึ้น โปรดอ่าน บทที่ 75 และอัปเดตบทต่อไปของซีรีส์นี้ที่ novelones.com

คำค้นหาที่เกี่ยวข้อง บทที่ 75:

พ่ายรัก บทที่ 75

บทที่ 75 พ่ายรัก