ผู้กล้าเหนือกาลเวลา นิยาย บท 1078

บทที่ 1078 เส้นทางแห่งเซียนสูงสุด

แทบจะในพริบตาเดียวกับที่หน้ากากอธิษฐานอันนี้ปรากฏขึ้น…

ในมิติเศษเสี้ยวอีกแห่งหนึ่ง มหาจักรพรรดิปีกมารที่กำลังร่วมกับร่างแยกหมิงเหยียนทำการควบคุมจักรพรรดินี คล้ายว่าสัมผัสได้ สีหน้าเปลี่ยนไปทันที พลันหันไปมองบริเวณที่สวี่ชิงอยู่

ในใจของเขาตอนนี้มีสายฟ้าฟาดผ่ากึกก้อง

เขาย่อมรู้ว่าหน้ากากอันนั้นคืออะไร!

หลายปีมานี้ เพื่อตามหาหน้ากากอันนี้ เขาแทบจะหาไปทั่วทั้งแดนศักดิ์สิทธิ์ปีกมารแล้ว แต่ก็เหมือนกับคนชุดคลุมยาวสีดำคนนั้นพูด หน้ากากอันนี้…ไม่อาจตามหาได้

ยิ่งคิดอยากจะตามหา มักจะยิ่งไม่มีทางหาเจอ

“อยู่กับเขานี่เอง!”

มหาจักรพรรดิปีกมารหายใจถี่รัว ร่างกายขยับไหว เตรียมจะแบ่งพลังไปลองแย่งชิง แต่ในขณะนั้นเอง… จักรพรรดินีที่เขาและร่างแยกของหมิงเหยียนควบคุมเอาไว้ สายตากลับฉายแววเย็นเยียบ

องค์ท่านเพียงก้าวเดียว ทุกสิ่งกลับตาลปัตร จากที่ถูกควบคุม กลับกลายเป็นฝ่ายควบคุมอีกฝ่ายแทน

ทำให้มหาจักรพรรดิปีกมารไม่อาจหลบหนีไปได้

ส่วนอีกด้านหนึ่ง จากคำอธิษฐานของสวี่ชิงดังก้องไปทั่ว หน้ากากอันนี้ที่อยู่ข้างหน้าเขา มุมปากยกขึ้น เผยรอยยิ้มที่แผ่ขยายไปทั่วทั้งหน้า ยิ่งทำให้ดูแปลกประหลาดขึ้นกว่าเดิม

ขณะนั้นเอง มีเสียงหนึ่งดังก้องขึ้นจากความเวิ้งว้างไร้ที่มา ดังมายังโลกใบนี้

“คำอธิษฐานเป็นจริงแล้ว”

“ส่วนค่าตอบแทน…”

รอยยิ้มบนใบหน้าของหน้ากากยิ่งดูแปลกประหลาดขึ้นเรื่อยๆ ทว่ายังไม่ทันกล่าวจบ มันกลับกลายเป็นเถ้าธุลีในสายลม ปลิวสลายไป

ในชั่วขณะที่มันสลายไป ร่างกายของสวี่ชิงก็พลันสั่นส่งเสียงดังกัมปนาท พลังมหาศาลเกินกว่าคำบรรยายปะทุขึ้น

เทพเจ้า อยู่เหนือซึ่งผู้บำเพ็ญ เหนือกว่าดวงดารา เหนือกว่าเอกภพ ลงมาเยือนในเสี้ยวขณะนี้

กลายเป็นกลิ่นอายกลุ่มหนึ่งพัดมายังกายเนื้อของสวี่ชิงในตอนนี้

เสี้ยวขณะต่อมา มิติพังทลาย สรรพสิ่งทั้งหลายแยกจากกัน

ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนไม่อาจต้านทาน และไม่สามารถต้านทานได้

สวี่ชิงสะท้านเฮือกทั้งร่าง กายเนื้อของเขาเริ่มแยกจากกันอย่างเห็นได้ด้วยตาเปล่า

อันดับแรกเป็นใบหน้าของร่างกาย เลือดเนื้อดูราวกับสูญเสียการเชื่อมติดต่อกันและความเป็นหนึ่งเดียว ท่ามกลางการแยกจากกันนี้ก็หลุดลอกออก กลายเป็นประกายแสงระยิบระยับ

จากนั้นก็เป็นร่างกายอีกครึ่งหนึ่งที่ประกอบขึ้นจากเส้นเลือด ภายใต้พลังสลายที่ไม่อาจต้านทานนี้ ก็ได้พังทลายลงก่อน จากนั้นแตกสลาย และสุดท้ายก็กลายเป็นประกายแสงระยิบระยับเช่นกัน

จนกระทั่งร่างกายอีกครึ่งหนึ่งที่เหลือ ก็พังทลายลงภายใต้พลังแห่งคำอธิษฐานที่เกินจะจินตนาการ…

พลังชีวิตของกายเนื้อนี้ตลอดจนทุกสิ่งอย่างล้วนสลายไปโดยสมบูรณ์แล้ว

เหมือนว่าสารที่ค้ำจุนชีวิต ในเสี้ยวขณะนี้ถูกดึงออกไป ทำให้กายเนื้อตลอดจนทุกสิ่งล้วนไม่เป็นหนึ่งเดียวกัน ภายใต้พลังที่น่าครั่นคร้ามตื่นตะลึงนี้ ทั้งหมดได้แปรเปลี่ยนเป็นสภาวะในยามแรกเริ่ม

ส่วนแสงผลึกนั่น เกิดขึ้นจากผลึกแก้วโปร่งแสงเล็กละเอียดที่ตาเปล่าไม่อาจมองเห็นได้จำนวนนับไม่ถ้วนรวมตัวกัน

ผลึกแก้วเหล่านี้ไม่มีสี สีของโลกภายนอกก็คือสีของพวกมัน

เพราะสิ่งปลอมปนในนั้นถูกกำจัดไป จิตความนึกคิดที่หลงเหลือในนั้นก็ถูกขยี้แหลกราญเช่นกัน

ตอนนี้สิ่งที่ถูกแยกออกมาก็คือต้นกำเนิดดั้งเดิมแรกเริ่มที่จับกลุ่มเป็นชีวิต

ซึ่งก็คือพลังต้นกำเนิดที่ดั้งเดิมที่ดั้งเดิมที่สุด!

ส่วนวิญญาณของสวี่ชิง ลอยอยู่ในแสงผลึกแก้วเหล่านี้ จากการแผ่ขยายไปของจิตเทพ ผลึกแก้วเล็กละเอียดนับไม่ถ้วนรอบๆ เขา วนล้อมเป็นวงๆ ต่างกระทบเข้าด้วยกัน…

ดูดซับสีของสวี่ชิง ดูดซับกลิ่นอายของเขา สุดท้ายก็เปล่งแสงดอกไม้ไฟแห่งชีวิตที่เป็นของสวี่ชิงออกมา

ในดอกไม้ไฟเหล่านี้ มีความทรงจำของสวี่ชิง มีการหมุนย้อนของวันเวลา มีการหมุนเปลี่ยนของมิติ มีการสอดประสานของวิชาเต๋า ที่นั่น…ตามวิญญาณของสวี่ชิงแผ่พลังต้นกำเนิดวิญญาณที่เป็นชีวิตของสวี่ชิงออกมา

และเป็นการชักนำด้วยเช่นกัน

ตามแหล่งกำเนิดวิญญาณของสวี่ชิง ชักนำผลึกแก้วเหล่านั้น สร้างร่างของเขา

ขั้นตอนนี้ปกติแล้วช้านัก นับว่าเป็นการเกิดขึ้นมาจากความว่างเปล่า

ดังนั้น วิญญาณของสวี่ชิงพลันลืมตาขึ้นมา ทอดสายตามองรอบๆ เตาหลอมขนาดมหึมากลางท้องฟ้าที่มีหนอนสีฟ้าจำนวนมหาศาลกำลังวนล้อมหลอมอยู่

“ศิษย์พี่ใหญ่ เอากระดูกของข้ามาให้ข้า”

แทบจะในพริบตาที่สวี่ชิงแผ่จิตเทพออกมา หนอนสีฟ้าเหล่านั้นแต่ละตัวๆ ต่างกะพริบแสงสีฟ้า จากในหว่างคิ้วของพวกมันมีแสงสีเทาลอยออกมา

แสงนี้รวมกันเป็นกระดูกทองคำ!

กระดูกทองคำนี้ก็คือสิ่งสุดท้ายที่ทิ้งเอาไว้จากร่างที่ระเบิดตัวเองของสวี่ชิงในตอนนั้น

และเป็นวัตถุพลังต้นกำเนิดแก่นแท้ของเขา!

ตอนนี้กลับมา ทันทีที่ผสานไปในวิญญาณของสวี่ชิง การสร้างกายเนื้อในคำอธิษฐานของเขามีเงื่อนไขที่สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น

เพียงพริบตา ภายใต้การชักนำจากวิญญาณของเขา ผลึกแก้วเล็กละเอียดนับไม่ถ้วนรอบๆ เขาพุ่งตรงไปยังกระดูกทองคำ กลายเป็นสารหล่อเลี้ยง ใช้เป็นพลังของพลังต้นกำเนิดดั้งเดิมชีวิต ทำให้กระดูกทองชิ้นนี้…เริ่มเจริญเติบโต!

ค่อยๆ กลายเป็นกระดูกท่อนหนึ่ง

กลายเป็นกระดูกโครงหนึ่งอย่างช้าๆ

จากนั้นก็มีเส้นลมปราณ มีเลือดเนื้อ มีผิวหนัง ปรากฏขึ้น…

สุดท้าย ในฟ้าดินแห่งนี้ ท่ามกลางความตื่นเต้นของเอ้อร์หนิว ท่ามกลางประจักษ์พยานของโลก ร่างที่ทำให้สวี่ชิงรู้สึกคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง…ปรากฏขึ้น!

ร่างสูงใหญ่ ผมสีม่วงปลิวพริ้ว ใบหน้างดงาม ฉายความสมบูรณ์แบบอย่างไม่มีผู้ใดเทียมได้

ส่วนกลิ่นอาย ไม่ใช่เซียน ไม่ใช่เทพ แต่เป็นคนธรรมดา!

คนธรรมดาที่ดั้งเดิมที่สุด!

เหมือนทารกที่เพิ่งถือกำเนิด

ความบริสุทธิ์แผ่กระจายในนั้น

ความสะอาดไร้มลทินแฝงอยู่ในนั้น

วิญญาณของสวี่ชิงอยู่ข้างใน ผสานกันได้อย่างยิ่งยวด สัมผัสรับรู้ของเขาบอกตัวเองว่า นี่…ก็คือกายเนื้อของเขา

วิญญาณของเขาบอกกับตัวเองว่า นี่…ก็คือสภาวะที่สบายที่สุดของตัวเอง

สวี่ชิงลืมตา

ความรู้สึกแห่งการถือกำเนิดใหม่ มาพร้อมด้วยความรู้สึกกลับคืนมาจากการห่างหายไปอย่างยาวนาน ผุดขึ้นมาในใจสวี่ชิง

“นี่ถึงจะเป็นตัวของข้า ส่วนร่างเลือดเนื้อซ่างฮวงคือร่างแยกของข้า”

สวี่ชิงพึมพำ จากนั้นก็เงยหน้า

นี่ก็คือเส้นทางเซียนบริสุทธิ์ที่เขาจะเดิน ซึ่งก็คือเส้นทางเซียนสูงสุดที่เอ้อร์หนิวว่า

ส่วนระดับสมบัติวิญญาณหลังจากปราณก่อกำเนิด ภายใต้การผลักดันของผลึกแก้วพลังต้นกำเนิดดั้งเดิมก็มาถึงขีดสูงสุดเช่นกัน

สมบัติวิญญาณทั้งเก้าประดุจภูเขาไฟท่วมฟ้า เริ่มปะทุ

เสียงครืนครานสนั่นหวั่นไหวดังจากในร่างสวี่ชิงไปทั่วสารทิศ

เพียงแต่มองไปอย่างละเอียดแล้ว จะเห็นว่าสมบัติวิญญาณทั้งเก้านี้แม้จะปะทุราวเตาหลอม แต่ข้างในกลับว่างเปล่า

ไม่มีพลังวิเศษ วิชาเต๋า

สวี่ชิงเงียบนิ่ง นึกย้อนถึงพลังวิเศษทั้งหมดในชีวิตนี้ จากความคิดของเขา ในสมบัติวิญญาณคลังที่หนึ่งก็พลันมีผูกงอิง กลุ่มหนึ่งปรากฏขึ้นมา

ในดอกผูกงอิงนี้ประทับพลังวิเศษที่วี่ชิงควบคุมต้นกำเนิดเอาไว้!

นั่นคือ…

ตักจันทร์กลางบ่อ!

“ตักจันทร์กลางบ่อ แก่นแท้ของมัน…คือมายาเรื่องจริงสลับเปลี่ยน เป็นการสร้างขึ้นจากความว่างเปล่า เป็นวิถีแห่งมิติ”

“ใช้มันประทับเป็นเคล็ดวิชาลับสมบัติวิญญาณของข้า”

“ส่วนคลังที่สอง”

ในขณะที่ความคิดของสวี่ชิงหมุนก็พลันสัมผัสอะไรได้ พลันจ้องไปยังดอกผูกงอิงกลุ่มนั้นที่ตักจันทร์กลางบ่อประทับ

และดอกผูกงอิงกลุ่มนี้เกิดการทับซ้อนขึ้น แยกจากกันอย่างรวดเร็ว แปรเปลี่ยนเป็นดอกผูกงอิงนับไม่ถ้วน กระจายมาในทะเลความรู้สึกของสวี่ชิง จ้องมองดอกผูกงอิงที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นเหล่านี้ ในใจของสวี่ชิงหนักอึ้ง

ขณะเดียวกัน เสียงผู้หญิงที่ผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานและเก่าแก่โบราณเสียงหนึ่ง ผ่านตัวกลางจากดอกผูกงอิงมายาเหล่านี้ ส่งมาในทะเลความรู้สึกของสวี่ชิง

“ไม่ต้องตกใจสงสัยไป นี่คือข้าใช้เคล็ดวิชาลับส่งจิตเทพมาหาเจ้า”

“ในที่สุดเจ้าก็เหยียบมาบนเส้นทางเซียนสูงสุดพสุธาแดนดินจนได้ ตอนนั้นข้าให้เวลาเจ้าสิบอึดใจ ให้เจ้าสัมผัสรับรู้ต้นกำเนิดวิถีพสุธาแดนดิน ตอนนี้ปฏิบัติตามคำสัญญาโบราณ มนุษย์ธรรมดาผู้ที่เหยียบย่างมาบนเส้นทางเซียนสูงสุดพสุธาแดนดิน มอบวาสนาสัมผัสรับรู้สามสิบอึดใจ”

“พสุธาแดนดินมีวิชาหนึ่ง ชื่อว่าแปดสูงสุด หากเจ้ามีวาสนา จะสามารถคว้ามันไปได้”

“สิ้นสุดคำพูดเพียงเท่านี้”

เสียงค่อยๆ รางเลือนหายไป

…

ขณะเดียวกัน นอกแดนศักดิ์สิทธิ์ปีกมาร ในเมืองหลวงเผ่ามนุษย์ แผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ ณ ดินแดนเจริญรุ่งเรืองแห่งหนึ่ง ที่นั่นมีศาลเจ้าเก่าแก่แห่งหนึ่ง

มันตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั้น แต่คนที่สัญจรไปมากลับสัมผัสมันไม่ได้เลยแม้แต่น้อย เหมือนว่ามันไม่ได้อยู่ในความเป็นจริง

และในตอนนี้ ในศาลเจ้า มีชายชราคนหนึ่งกำลังจากไป

เงาแผ่นหลังอ้างว้างเดียวดาย

ส่วนเจ้าวังเซียนคิมหันต์ที่สวี่ชิงเคยเห็นที่นี่คนนั้นนั่งขัดสมาธิ สีหน้าโศกเศร้า จ้องมองเงาแผ่นหลังที่จากไป

ผีเสื้อน้อยตัวหนึ่งที่อยู่ข้างๆ เขาโบยบิน เอ่ยถามอย่างสงสัย

“ท่านอาจารย์ ตาแก่คนนี้เป็นใครหรือ แล้วก็ทำไมท่านถึงต้องช่วยไอ้คนที่ข้าเกลียดคนนั้นด้วย นอกจากนี้ทำไมสีหน้าของท่านจึงเศร้าโศกเช่นนี้เล่า”

เจ้าวังเซียนคิมหันต์ถอนหายใจเบาๆ

“เขาเป็นสหายเก่าแก่ของข้า และต่อจากนี้ฟ้าจะเปลี่ยนแล้ว ไม่รู้ว่าร่มของเขาจะค้ำจุนเอาไว้ได้หรือไม่…”