บทที่ 213 เลือดชโลมเสื้อผ้า
สวี่ชิงข่มจิตสังหารเอาไว้เนิ่นนานแล้ว
นับตั้งแต่ที่รู้ว่าปรมาจารย์ไป่ถูกแทง ในร่างกายเขาก็ราวกับมีใบมีดแหลมคนกำลังกรีดกรายอย่างบ้าคลั่ง อยากจะทะลวงออกมาจากร่างกาย อยากจะสังหารเสียให้เรียบ
แต่เขาก็ทำไม่ได้ ทำได้เพียงฝืนข่มจิตสังหารโถมฟ้านี้ไว้ ทำให้ตนเองจำเป็นต้องสงบลง พิจารณาอย่างใจเย็นมุ่งหน้าไปยังผืนอินทนิล อยู่ที่นั่นก็ยิ่งต้องระมัดระวัง ต่อให้จับคนร้ายได้ก็ยังสังหารทิ้งไม่ได้
ทำได้เพียงค่อยๆ ทรมาน แล้วเค้นคนร้ายหลังม่านที่แท้จริงออกมาจากปากเขา
จนมาถึงตอนนี้ ในที่สุดเขาก็หาเบาะแสพบ และตอนนี้ก็ไม่ระงับจิตสังหารอีกต่อไป ขณะที่ระเบิด สวี่ชิงก็พุ่งฉับพลัน ไปอยู่เบื้องหน้าผู้บำเพ็ญเผ่าดาราสมุทรคนหนึ่งอย่างรวดเร็ว
ผู้บำเพ็ญนี้เป็นหญิงสาว ไฟชีวิตสองดวงในร่างกายวูบไหวอย่างรุนแรงจากการเข้าประชิดของสวี่ชิง เมื่อเห็นว่ากำลังจะดับมือขวาของสวี่ชิงก็ยื่นออกพร้อมกับความเคียดแค้นที่หาสิ่งใดเปรียบได้ไม่ ความบ้าคลั่งที่น่าตกตะลึง กลิ่นอายที่น่ากลัวแทงทะลุไปที่ท้องของหญิงสาวคนนี้ ล้วงเข้าไปด้านใน
คว้าไฟชีวิตของนางแล้วบีบอย่างรุนแรง!
เสียงตูมดังขึ้น เสียงกรีดร้องอันน่าสังเวชดังออกมาจากปากของผู้บำเพ็ญเผ่าดาราสมุทรคนนี้อย่างเจ็บปวด นี่คือความเจ็บปวดที่นางไม่เคยประสบมาก่อนเลยในชีวิต นี่คือความทรมานจากการที่ไฟชีวิตถูกทำลายทั้งเป็น
ยังไม่จบ หลังจากสวี่ชิงบีบอย่างแรง ก็จัดการคว้าไฟชีวิตอีกดวงไว้แน่น แล้วกระชากไฟชีวิตทั้งสองดวงออกมาทั้งหมด เลือดสดหลั่งริน ช่องเวททั้งหมดในร่างกายผู้บำเพ็ญหญิงคนนี้ก็พังทลายครืนครันในพริบตาจากการแตกสลายของไฟชีวิต
เสียงร้องที่น่าสังเวชยิ่งกว่าดังขึ้น และอ่อนแรงลงอย่างรวดเร็ว
ทั้งหมดนี้ ทำให้นางหลั่งเลือดออกมาจากทวารทั้งเจ็ดทั่วร่าง แต่การสังหารของสวี่ชิงยังไม่จบ เขาใช้หัวกระแทกไปที่หน้าผากผู้บำเพ็ญหญิงคนนี้ พริบตานั้นที่ใบหน้าที่แต่เดิมสะสวยของหญิงสาวคนนี้ก็ถูกทุบเหมือนผลไม้เน่า แตกเละออกมา
ทั่วร่างสวี่ชิงเต็มไปด้วยเลือดสด หันหน้ากลับไปมองเผ่าดาราสมุทรสองคนที่เหลือด้วยสีหน้าเคร่งขรึม โดยเฉพาะองค์หญิงเผ่าดาราสมุทรคนนั้น
เสียงวิหคทองครืนครันด้านหลังเขา สูบศพที่หัวเละไปแล้วอย่างแรง แต่กลับสูดอะไรมาไม่ได้เลย ดังนั้นจึงหันหน้ามององค์หญิงเผ่าดาราสมุทรอย่างโหดเหี้ยม
ปราณพิฆาตแผ่ซ่านไปทั้งตัวสวี่ชิงราวกับเทพชั่วร้าย วิหคทองที่อยู่ข้างๆ ก็ราวกับเป็นอสูรร้ายแห่งโลกา พลังลั่นฟ้าสะเทือนดินใต้แสงจันทร์
“สวี่ชิง เรื่องนี้…”
องค์หญิงเผ่าดาราสมุทรคนนั้นหน้าขาวซีด ในดวงตาเผยความตกตะลึง เพิ่งจะเอ่ยปาก ผู้บำเพ็ญคุ้มครองเผ่าดาราสมุทรคนหนึ่งด้านหลังสุด ก็เปล่งเสียงคำรามกราดเกรี้ยวออกมา พุ่งตัวออกไปฉับพลัน
“องค์หญิงรีบหนี!!”
ระหว่างที่พูด ผู้บำเพ็ญเผ่าดาราสมุทรก็เปล่งแสงเจิดจ้า ระหว่างที่ไฟชีวิตเผาไหม้ช่องเวททั้งหมดก็ระเบิดออก กลิ่นอายการระเบิดตนเองแผ่ซ่านในร่างกายของนาง และทำปางมือกระตุ้นถาดกลมสามถาดที่วางไว้รอบๆ
ถาดกลมสามใบนั้นแผ่กลิ่นอายที่น่าตกตะลึงออกมากลายเป็นอัสนีหลายสาย ก่อตัวขึ้นเป็นตาข่ายบนท้องฟ้า สะกดกักขังมาที่สวี่ชิง
องค์หญิงเผ่าดาราสมุทรคนนั้นเห็นเช่นนี้ก็กัดฟันกรอด หันหลังฉับพลัน ทะยานตรงไปทางมหาสมุทร นางรู้ว่ากลับไปเจ็ดเนตรโลหิตไม่ได้แล้ว ตอนนี้ต้องรีบหนีไปให้ไวที่สุด
แต่พริบตาที่นางพุ่งไปในมหาสมุทร เต่าทะเลขนาดยักษ์ตัวหนึ่งพุ่งออกมาฉับพลันจากใต้ทะเล ในดวงตามีความตกตะลึงหวาดผวาและสิ้นหวัง ปากเองก็ไม่รู้ว่าพูดได้อย่างไรถึงส่งเสียงเคี๊ยกเคี๊ยก เข้ามากัดนาง
ขณะเดียวกันเหล็กแหลมสีดำก็พุ่งออกไปจากทางสวี่ชิงอย่างรวดเร็ว ก่ออัสนีสีดำหลายสายขึ้นกลางอากาศ พุ่งเข้าหาองค์หญิงเผ่าดาราสมุทร
จังหวะนี้เต่าทะเลก็เข้าปะทะองค์หญิงเผ่าดาราสมุทร และมีพลังของเหล็กแหลมสีดำเข้าประชิด ระเบิดเสียงครืนครัน
ขณะเดียวกันจิตสังหารโถมปะทุในดวงตาสวี่ชิงก็ไม่ได้ลดน้อยลงเลย ใต้ตาข่ายยักษ์อัสนีที่ก่อตัวขึ้นจากถาดกลมสามใบ พริบตาที่จะคลุมตัวเขา พลังวิหคทองหลอมหมื่นวิญญาณในร่างสวี่ชิงก็ปะทุขึ้นฉับพลัน
เขาเงยหน้าขึ้นฉับพลัน วิหคทองด้านหลังแหงนหน้าเปล่งเสียงคำราม พุ่งทะยานขึ้นด้านบน ร่างใหญ่โต หางพญาหงส์ เปลวเพลิงสีดำ เวลานี้ราวกับเป็นคันศรทะยานสู่ท้องฟ้า ปะทะเข้ากับตาข่ายยักษ์อัสนีนั่น พริบตาต่อมาตาข่ายอัสนีก็ฉีกขาดสลายหายไป ถาดกลมสามใบก็แตกลั่นเสียงดังเปรี๊ยะ แตกกระจัดกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
ไม่อาจต้านทานได้เลย!
พลังของสวี่ชิงที่ระเบิดออกมาในพริบตานี้เทียบเท่ากับพลังต่อสู้ไฟชีวิตสี่ดวง แค่ผู้บำเพ็ญไฟชีวิตสองดวง ต่อให้มีอาวุธเวทก็ยังไม่อาจก่อคลื่นใหญ่ขึ้นได้
พริบตาต่อมา ร่างสวี่ชิงหายไป ปรากฏตัวเบื้องหน้าผู้บำเพ็ญเผ่าดาราสมุทรที่คิดจะระเบิดตนเองเพื่อถ่วงเวลาสวี่ชิงไว้คนนั้น มือขวายกขึ้นกดลงไปบนหน้าผากคนผู้นี้ ขณะที่ดวงตาผู้บำเพ็ญเผ่าดาราสมุทรคนนี้เผยความหวาดกลัวและความสิ้นหวังอย่างมิอาจพรรณนา สวี่ชิงก็สูบอย่างรุนแรง
เพลิงพิฆาตปะทุ ฝืนดูดวิญญาณของนางมา ความเจ็บปวดที่ถูกสูบวิญญาณทั้งเป็นทำให้ผู้บำเพ็ญเผ่าดาราสมุทรกรีดร้องเสียงแหลมอย่างน่าเวทนา ร่างกายสั่นสะท้านรุนแรง วิหคทองหลอมหมื่นวิญญาณก็ระเบิดขึ้นด้วยเช่นกัน ทำการสูบกลางอากาศอีกครั้ง
ผู้บำเพ็ญคนนี้ตัวสั่นเทิ้มไปพลางเลือดลมมหาศาลก็ระเบิดออกจากทวารทั้งเจ็ดลอยขึ้นกลางอากาศ วิญญาณกับเลือดลมล้วนถูกสูบออกไป ขั้นตอนทั้งหมดก็เพียงสองอึดใจเท่านั้น ผู้บำเพ็ญเผ่าดาราสมุทรคนนี้ก็กลายเป็นศพแห้ง ล้มลงแตกกระจายสลายกลายเป็นฝุ่น
ขณะเดียวกัน องค์หญิงเผ่าดาราสมุทรที่ถูกเต่าทะเลเข้าสกัดและถูกเหล็กแหลมสีดำขวางเอาไว้ ใบหน้านางก็ขาวซีดถึงขีดสุด
นางมองคนในเผ่าที่ตายไปในช่วงเวลาสั้นๆ มองไปยังสวี่ชิงที่เวลานี้หันหลังมา พร้อมกับเปลวเพลิงโหดเหี้ยมถึงที่สุดเดินตรงเข้ามาหาตนเอง ความหวาดกลัวในสายตาทำให้สตินางจะแทบแตกกระเจิง
ดังนั้นในการขูดเลือดขูดเนื้อที่โหดร้ายนี้ เสียงกรีดร้องของนางจึงไม่เหมือนเสียงของมนุษย์อีก
ตลอดทางที่สวี่ชิงเดินไป ด้านหลังของเขาจึงเกิดเป็นรอยเลือดที่น่าขนพองสยองเกล้ารอยหนึ่งเช่นนี้
รอยเลือดนี้ยาวขึ้นเรื่อยๆ เสียงกรีดร้องเองก็อ่อนแรงลง ไม่นานนัก สวี่ชิงก็เดินมาถึงด้านในเขตค่ายกลเจ็ดเนตรโลหิต มองเห็นเมืองที่สง่างามและอันตรายอยู่ไกลๆ เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
“สวี่ชิงผู้อยู่ในลำดับเจ็ดเนตรโลหิต เจ้ากรมปราบพิฆาตยอดเขาลำดับเจ็ด รายงานต่อสำนัก เผ่าดาราสมุทรคิดคดทรยศ ขออนุญาตให้ค่ายกลใหญ่สะกดเผ่าดาราสมุทรทั้งหมดในเจ็ดเนตรโลหิต ห้ามให้พวกเขาส่งข้ามหลบหนี ห้ามให้พวกเขาส่งสื่อเสียงสู่โลกภายนอก จงสะกดในทันที!”
เมื่อเปล่งคำพูดออกไป ค่ายกลใหญ่เจ็ดเนตรโลหิตก็ส่งเสียงครืนครันทันที ราวกับระบุตัวตนได้อย่างรวดเร็ว พริบตาต่อมา เสียงชราเสียงหนึ่งก็ดังลงมาจากยอดเขาลำดับหก
“อนุมัติ!”
ค่ายกลใหญ่สำนักเจ็ดเนตรโลหิตก็เปิดใช้งานขึ้นฉับพลันจากการก้องสะท้อนของเสียง เริ่มการสะกด ขณะเดียวกันเงาหลายสายก็บินออกมาจากในเจ็ดเนตรโลหิต พุ่งตรงเข้ามาหาสวี่ชิง
คนที่เร็วที่สุดคือนายท่านหกที่เดินออกมาจากยอดเขาลำดับหก เขาก้าวแค่ก้าวเดียวก็ข้ามอาณาเขตมาอยู่เบื้องหน้าสวี่ชิง พลังบำเพ็ญปราณก่อกำเนิดทำให้ร่างเขาราวกับเป็นดวงตะวัน ความร้อนแรงและความบ้าคลั่งที่แผ่ออกมา บิดเบี้ยวอาณาเขตทั้งหมดรอบๆ
“สวี่ชิง เจ้าพบอะไรมา!”
สวี่ชิงสูดลมหายใจลึก ฝืนความอึดอัดที่ผู้บำเพ็ญปราณก่อกำเนิดเข้ามาใกล้เอาไว้ ประสานหมัดเอ่ยขึ้นเสียงต่ำ
“นายท่านหก สืบค้นวิญญาณแล้วก็จะทราบ!”
พูดพลาง สวี่ชิงก็โบกมือ โยนองค์หญิงที่อยู่ด้านหลังไปเบื้องหน้านายท่านหก นายท่านหกลมหายใจหอบถี่ ถ้าหากเป็นยอดเขาอื่น เกรงว่าคงจะไม่เข้าไปสืบค้นวิญญาณเพียงเพราะคำพูดประโยคเดียวของสวี่ชิงแน่ แต่เขาไม่ใช่เช่นนั้น
ตอนนี้นายท่านหกไม่ลังเล ยกมือขวาขึ้นกดลงไปบนหน้าผากขององค์หญิงเผ่าดาราสมุทรทันที เริ่มสืบค้นวิญญาณ!
เพียงไม่นาน พวกของนายกองก็บินมา เมื่อแต่ละคนเห็นฉากนี้ก็ทยอยทำหน้าเคร่งขรึม มายืนอยู่ข้างๆ สวี่ชิง ขณะที่เฝ้ารออยู่เงียบๆ นายกองก็มององค์หญิงเผ่าดาราสมุทรที่กรีดร้องเสียงแหลม จากนั้นก็มองไปยังสวี่ชิงที่สีหน้าไร้อารมณ์และปราณพิฆาตบนตัวยังคุกรุ่น ตบลงไปบนบ่าของเขา
“อาชิงน้อย เรื่องนี้ ศิษย์พี่กับเจ้าจะแบกหามไปด้วยกัน!”
ค้างเน้อตอนนี้…………

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผู้กล้าเหนือกาลเวลา