ผู้กล้าเหนือกาลเวลา นิยาย บท 501

บทที่ 501 ครึ่งก้าวเตรียมสู่เทวะ! (2)

……….

ในบรรดานี้มีบางส่วนเป็นคนคุ้นเคยของสวี่ชิง

จำนวนรวมๆ ถึงสองล้านกว่าตน

นี่เป็นจำนวนน่าหวาดหวั่นที่เกิดขึ้นจากการรวมกันของเผ่าต่างๆ ในทะเลต้องห้ามกับมณฑลรับเสด็จราชัน

กระทั่งว่าในบรรดานี้ยังมีผู้บำเพ็ญระดับรวมปราณด้วย จินตนาการได้ว่าสำหรับมณฑลรับเสด็จราชันและเผ่าต่างๆ ในทะเลต้องห้าม การปิดผนึกครั้งนี้ ถือว่าทุ่มกันสุดตัวแล้ว

พวกเขา ล้วนกำลังร่ายคาถา

“ข้าผสานซึ่งพลังแห่งฟ้าดิน มรรคาสาปสะกดผี

“สาปทองผุกร่อนเอง สาปไม้ให้หักโค่นเอง สาปน้ำให้แห้งเหือดเอง สาปไฟให้มอดดับเอง สาปขุนคีรีถล่มลงมาเอง

“ผนึกผีผีปลิดชีวินเอง ผนึกคำอธิษฐานคำอธิษฐานตัดขาดเอง ผนึกฝีร้ายฝีร้ายฝ่อเอง ผนึกเทพเจ้าเทพเจ้าพันธนาการเอง

“วิถีหยินหยางผนึกสูงสุด ห้ามมิให้ขัดขืน”

เสียงของคนสองล้านกว่าดังพร้อมกัน กลายเป็นเสียงร่ายคาถาสั่นสะเทือนฟ้าดิน ดังก้องท้องนภา กังวานกว่าระฆัง

ราวอัสนีนับไม่ถ้วนฟาดผ่าขึ้นในอาณาบริเวณนี้อย่างต่อเนื่อง ยิ่งละม้ายกับเมื่อเปล่งวาจาก็มีกฎเกณฑ์ตามมา ทำให้อำนาจเทพเบาบางลงเอง

ทำให้สามจิตเจ็ดวิญญาณที่ได้เห็นภาพนี้ต่างหน้าเปลี่ยนสี สวี่ชิงก็สีหน้าประทับใจเช่นกัน

ขณะเดียวกันระหว่างฟ้าดินนี้ ยังมีค่ายกลที่ทรงพลังอยู่อีกสองจุด หนึ่งอยู่บนท้องฟ้า ส่วนอีกหนึ่งอยู่ที่ก้นบึ้งท้องทะเล

สิ่งที่เสริมความมั่นคงให้ค่ายกลบนท้องฟ้า คือพลังจากของวิเศษเวทต้องห้ามยี่สิบหกชิ้น มองออกว่าของวิเศษเวทต้องห้ามในมณฑลรับเสด็จราชันกว่าครึ่งล้วนเพ่งเป้ามาที่นี่

ระดับขั้นของวิเศษเวทต้องห้ามเหล่านี้ ก็เห็นได้ชัดเจน

ระดับสูงสุดพลานุภาพมากที่สุด คือระฆังทองสัมฤทธิ์ที่แผ่กลิ่นอายโบราณที่ไม่รู้ว่ามีอายุมากเพียงใดใบหนึ่ง

ทุกครั้งที่มันลั่นล้วนสั่นไหวจิตวิญญาณ ทำให้หน้าตาของแดนต้องห้ามมรณะเบื้องล่างย่นคิ้ว

เห็นได้ชัดว่ามาจากสำนักเซียนล้ำบารมี

และใต้ระฆังใหญ่ คือของวิเศษเวทต้องห้ามขั้นรองลงมาอีกสามชิ้น ในบรรดานี้มีรูปสลักอยู่ในท่าทางกอดอกมีกระบี่คมทิ่มแทงอยู่ทั่วร่างรูปหนึ่ง ขณะที่แสดงสีหน้าเจ็บปวดก็แฝงความเคารพเลื่อมใสไว้ด้วย

ยังมีหอกยาวสีเขียวอีกเล่มหนึ่ง แผ่ความคมกริบถึงขีดสุดออกมา ปราณพิฆาตเข้มข้น

ในชั้นนี้ของวิเศษเวทต้องห้ามชิ้นสุดท้าย คือกระจกโบราณขนาดยักษ์ของเจ็ดเนตรโลหิต เวลานี้ดวงตาทั้งเจ็ดลืมตื่นในนั้น นัยน์ตาเปล่งประกายประหลาด

ส่วนของวิเศษเวทต้องห้ามในชั้นรองลงมามีจำนวนมากที่สุด ในบรรดานี้รวมผนึกต้องห้ามของแปดพันธมิตรและผนึกต้องห้ามอื่นในสำนักเซียนล้ำบารมีและลัทธินอกวิถีด้วย

แต่สิ่งเหล่านี้ ล้วนไม่สู้ตัวค่ายกลบนฟากฟ้านี้

ค่ายกลนี้เป็นของวิเศษเวทต้องห้ามเช่นเดียวกัน มาจากโถงครองกระบี่มณฑลรับเสด็จราชัน เป็นขุมพลังของโถงครองกระบี่มณฑลนี้ ทั้งหมดเป็นหยินหยางสองค่ายกล ฟ้าเป็นหยาง ที่ก้นบึ้งใต้ทะเลเป็นหยิน

ค่ายกลทั้งสองส่งเสริมกัน สะกดอย่างต่อเนื่อง

มองผ่านผืนน้ำลงไปก็จะเห็นใบหน้าสีทองอยู่ในค่ายกลหยิน มีผู้บำเพ็ญมหาขั้นหวนสู่อนัตตาของมณฑลรับเสด็จราชันกว่าแปดสิบชีวิตนั่งขัดสมาธิอยู่

ในบรรดานี้นอกจากพันธมิตรแปดสำนักแล้ว ยังมีสำนักเซียนล้ำบารมีและลัทธินอกวิถี อีกทั้งบรรพจารย์ส่วนหนึ่งของเผ่าอื่นๆ อีก

ยิ่งไปกว่านั้นมีโถงครองกระบี่เป็นผู้นำ

เหล่าหวนสู่อนัตตาที่สวี่ชิงเคยเห็นที่โถงครองกระบี่อยู่ในบรรดานี้ทั้งหมด โดยเฉพาะผู้อาวุโสใหญ่คนนั้น ยิ่งแผ่ซ่แรงกดดันน่าสะพรึงออกมา หนึ่งคนสะกดค่ายกลเอาไว้กว่าหนึ่งส่วน

เทพวิญญาณโยวจิงนั่งอยู่ข้างเขา สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความจนใจ แต่ก็ต้องลงมือ

เสี่ยเลี่ยนจื่อ นายท่านเจ็ดรวมถึงจอมเซียนจื่อเสวียนก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย

นายท่านเจ็ดทะลวงขั้นแล้ว กระทั่งมองจุดที่เขานั่งอยู่ เหมือนจะสลักสำคัญยิ่งกว่าบรรพจารย์เสี่ยเลี่ยนจื่อเสียอีก

ทั้งหมดนี้ พิสูจน์แล้วว่าการสะกดแดนมรณะนี้ ทั้งสองฝ่ายที่ต้านทานกันมาหนึ่งเดือน ก็มาถึงจุดที่ปิดผนึกเหนี่ยวรั้งไว้แล้ว

ถึงแม้พลังของแดนต้องห้ามมรณะจะน่าสะพรึง แต่เมื่องรวมพลังจากทั้งมณฑลก็ยังปิดผนึกมันได้ เพียงแต่ยังต้องใช้เวลา

และการมาถึงของพวกสวี่ชิง ก็ทำให้ระดับสูงของที่นี่จับตามองทันที ในพริบตานั้นจิตเทพนับไม่ถ้วนก็มารวมกันจากทั่วสารทิศ ปกคลุมสวี่ชิง

ตอนนี้ ไม่ใช่แค่สามจิตเจ็ดวิญญาณที่สีหน้าเคร่งขรึม กระทั่งชิงฉินยังเก็บงำความโหดเหี้ยม เห็นได้ชัดว่าพวกมันสั่นสะเทือนด้วยพลังของมณฑลรับเสด็จราชัน

ในใบหน้าสีทอง บรรพจารย์สำนักต่างๆ ที่กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนค่ายกลหยินต่างลืมตาขึ้น มองท้องฟ้า

นายท่านเจ็ดกับเสี่ยเลี่ยนจื่ออีกทั้งจื่อเสวียน สายตาล้วนไปหยุดอยู่ที่สวี่ชิงเป็นลำดับแรก สองคนด้านหลังรู้สึกเกินคาด แต่นายท่านเจ็ดทำท่าเหมือนครุ่นคิด

ส่วนผู้อาวุโสใหญ่โถงครองกระบี่คนนั้น หลังจากเห็นสวี่ชิง ก็กวาดตามองชิงฉินรวมถึงสองจิตปฐพีสวรรค์กับเจ็ดวิญญาณด้านหลังเขา แววตาเปล่งประกาย ไม่มีความประหลาดใจแม้แต่น้อย

เขารู้ว่าสวี่ชิงต้องมา

อันที่จริงตอนที่สวี่ชิงเข้ามาในมณฑลรับเสด็จราชัน ระหว่างทางที่ตรงไปยังเขาไตรวิญญาณสะกดมรรคา ก็ลองติดต่อกับผู้อาวุโสใหญ่โถงครองกระบี่มณฑลรับเสด็จราชัน บอกแผนการของตน และบอกเรื่องวังจักรพรรดิภูตของตน ก็ได้รับการยินยอมจากอีกฝ่ายแล้ว

ถึงอย่างไรเรื่องนี้ก็มีความเสี่ยง การมาเยือนของสามจิตเจ็ดวิญญาณมีความเป็นไปได้ว่าจะทรยศอยู่ระดับหนึ่ง

แม้ความน่าจะเป็นนี้ในทางตรรกะจะน้อยมาก แต่ก็ต้องป้องกันไว้ก่อน

สวี่ชิงจึงติดต่อกับผู้อาวุโสใหญ่

และอีกฝ่ายก็ยืนยันเรื่องนี้ บอกให้เขาวางใจแล้วพามา

“ผู้ครองกระบี่สวี่ชิง คารวะผู้อาวุโสใหญ่!” สวี่ชิงยืนอยู่บนหัวขวาของชิงฉิน ประสานหมัดคารวะ

“เชิญผู้อาวุโสสองจิตปฐพีสวรรค์รวมถึงเจ็ดวิญญาณทั้งเก้าตนนี้มาลงมือครั้งหนึ่ง อีกทั้งยังมีผู้อาวุโสชิงฉินที่ยอมลงมือด้วย ผู้อาวุโสใหญ่โปรดตัดสินใจด้วยขอรับ”

ชิงฉินร้องแกว๊กเสียงหนึ่ง แสดงออกว่ายอมรับ

สวี่ชิงพูดจบ คารวะไปทางนายท่านเจ็ดและบรรพจารย์ด้านหลังผู้อาวุโสใหญ่

“คารวะท่านอาจารย์ คารวะท่านบรรพจารย์”

จากนั้นเขาก็มองไปทางจื่อเสวียน จื่อเสวียนยิ้มๆ ดวงตาเปล่งประกาย

นายท่านเจ็ดลูบเครา ส่วนบรรพจารย์ทางนั้นก็ยักคิ้วดูภาคภูมิใจ แต่เวลานี้พวกเขาก็ยังวอกแวกไม่ได้ สะกดสุดกำลัง

ส่วนผู้อาวุโสใหญ่ทางนั้นก็ไม่เสียเวลา เอ่ยทันที

“สวี่ชิง สำแดงเขาจักรพรรดิภูตของเจ้าออกมาเสีย!”

ราวกับจักรพรรดิภูตคีรีจุติ!

ขณะที่โลกใบเล็กนับไม่ถ้วนรอบๆ กำลังก่อตัวและถล่มทลาย ก็เริ่มรวมกันเป็นหนึ่งอยู่ในโลกใบใหญ่ที่บ่าซ้ายของจักรพรรดิภูต ทำให้โลกใบใหญ่เปล่งประกายจ้า จากความหม่นหมองแต่เดิม แสงเทพบางส่วนก็ฟื้นกลับคืนมา

กลิ่นอายที่ใกล้เคียงกับเตรียมสู่เทวะไร้ที่สิ้นสุด ประทับที่เหนือทะเลต้องห้ามอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนในพริบตา

ท้องฟ้าปริแตกกเมฆหมอกสั่นสะเทือน กลิ่นอายนี้ไร้ที่เปรียบ ราวกับข้าคือผู้ยิ่งใหญ่แต่เพียงผู้เดียว!

ทะเลต้องห้ามผืนใหญ่เว้าแหว่งในพริบตา มารวมตัว ราวกับทะเลต้องห้ามก้มหัวให้!

ไม่ว่าจะมณฑลรับเสด็จราชันหรือว่าทะเลต้องห้าม ไม่ว่าจะผู้บำเพ็ญเผ่าต่างๆ หรือว่าตัวตนมหัศจรรย์ที่อยู่ใต้ท้องทะเลเหล่านั้น เวลานี้ทั้งหมดใจสั่นสะท้าน สัญชาตญาณจากการดำรงชีวิต ความยำเกรงจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ ปะทุขึ้นพร้อมกัน

และสร้างความสั่นกลัวถึงขีดสุดขึ้นมา กลายเป็นความหวาดกลัวระคนตกตะลึงไม่อาจยับยั้งได้ แผ่ไปรอบทิศ

เจตจำนงน่าพรั่นพรึงที่ไม่อาจต่อต้าน ไม่อาจหลบเลี่ยง ทำได้เพียงศิโรราบวูบหนึ่ง ประทับลงมาจากฟากฟ้าในเวลานี้

ราวกับสรรพชีวิตที่อยู่เบื้องหน้ามันล้วนต้องคุกเข่าคารวะทันที ดั่งเช่นจักรพรรดิ

ราวกับหมื่นเผ่าที่อยู่เบื้องหน้ามันล้วนต้องก้มหัวภาวนา ราวกับจักรพรรดิ

เผด็จการไร้ขอบเขต

กระทั่งเสียงร่ายคาถายังถูกสะกดในพริบตา ค่ายกลรอบด้านสั่นคลอน กระทั่งใบหน้าสีทองก็ยังหยุดดิ้นรน สัมผัสได้ถึงพลังคุกคามที่ยิ่งใหญ่ ดวงตาเหมือนจะลืมตื่นขึ้น

นี่ ก็คือครึ่งก้าวเตรียมสู่เทวะ

ขาดเพียงหนึ่งจิตโยวจิง ก็กลายเป็นเตรียมสู่เทวะได้แล้ว

แต่ว่าผู้อาวุโสใหญ่ไม่ได้ปล่อยจิตนี้ออกมา นี่คือการตรึงเอาไว้

ส่วนแสงเทพขอแค่ชิงฉินหายไป จักรพรรดิภูตก็จะสลายหายไป นี่ก็เป็นการตรึงเอาไว้

การสนับสนุนของผู้บำเพ็ญสองล้านในที่แห่งนี้ เป็นการตรึงเอาไว้เช่นกัน

ยิ่งไปกว่านั้นเงาจักรพรรดิยังมาจากสวี่ชิง ดังนั้นความสัมพันธ์ลึกลับของสวี่ชิงกับมัน เป็นการตรึงเอาไว้เช่นเดียวกัน

“จักรพรรดิภูต เจ้ามีพลังการโจมตีเพียงครั้งเดียว ยังไม่สะกดแดนต้องห้ามมรณะอีกหรือ!” ผู้อาวุโสคำราม

จักรพรรดิภูตที่เหมือนสลายหายไปได้ทุกเมื่อบนท้องฟ้า ในดวงตาเผยประกายมึนงง แต่ก็ยังยกมือขวาขึ้น กดแดนต้องห้ามมรณะเบื้องล่าง

เมื่อกดลงไปเช่นนี้ ฟ้าถล่มดินทลาย

ปรากฏรอยแตกและกฎเกณฑ์นับไม่ถ้วนออกมา

ในความว่างเปล่ากระทั่งมีกลิ่นอายวิถีสวรรค์แผ่ออกมาด้วย ประทานพรเพิ่มพลานุภาพให้กับมัน

ปรากฏการณ์แปลกประหลาดต่างๆ นานา ปรากฏขึ้นมาระหว่างฟ้าดิน มีรูปปั้นตั้งตระหง่าน มีสัตว์ยักษ์ร้องคำราม มีเทพธิดาโปรยดอกไม้ มีเงาจักรพรรดิโบราณคอยเฝ้าดู

จากนั้นฝ่ามือก็วาดลง ราวกับมาแทนที่ท้องฟ้า กดลงมา

เสียงครืนครันดังสนั่นขนาดคนหูหนวกยังได้ยิน!

อำนาจสวรรค์ ยิ่งใหญ่เกรียงไกร

กึกก้องไปทั่วสารทิศ จนทะเลต้องห้ามพังถล่ม