ผู้กล้าเหนือกาลเวลา นิยาย บท 864

บทที่ 864 กะโหลกศีรษะที่เก้า!

ท้องฟ้าทั่วทั้งแผ่นดินใหญ่ผืนคีรีขมุกขมัว ลมพายุพัดกระหน่ำ พื้นดินคำราม สัตว์ร้ายนับไม่ถ้วนในถิ่นที่อยู่อาศัยต่างๆ ล้วนแต่ส่งเสียงคำราม

สรรพเสียงรวมกันเป็นหนึ่ง สุดท้ายก็กึกก้องไปทั่วฟ้า ส่งผลให้ฟ้าดินเปลี่ยนสี

เสียงคำรามนั้นยังมาพร้อมกับเสียงโอดครวญน่าสลด เต็มไปด้วยความโศกศัลย์และความแค้นอย่างรุนแรงสุดกู่

ราวกับเคียดแค้นสวรรค์ที่ไม่ยุติธรรม เคียดแค้นแผ่นดินที่ไม่เที่ยง!

เคียดแค้นที่เผ่าพันธุ์หักหลัง เคียดแค้นตนที่จงรักภักดีอย่างโง่เขลา!

ความรู้สึกทั้งปวงนี้คล้ายจะฝังรากลึกในจิตวิญญาณแลสายเลือดของสัตว์ร้ายมาตั้งแต่ต้น ในยามปกติเก็บซ่อนไว้ในส่วนลึก แม้แต่ตัวมันเองก็ไม่อาจรับรู้ได้ ตอนนี้เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของแผ่นดินใหญ่ผืนคีรี เนื่องจากกลิ่นอายของศัตรู จึงฟื้นคืนชีพขึ้นมาบางส่วน ปรากฏออกมาโดยสัญชาตญาณ

เหล่าผู้ทดสอบมหกรรมล่าเหยื่อของเผ่านภาคิมหันต์ต่างหน้าเปลี่ยนสี บางคนสงสัย บางคนตกใจ บางคนตกตะลึง อารมณ์ต่างๆ ในใจของพวกเขาระเบิดออกราวกับลมเพชรหึง

“นี่มันเรื่องอะไรกัน!”

“แผ่นดินใหญ่ผืนคีรี เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้!”

“สัตว์ร้ายพวกนี้เหมือนถูกกระตุ้นอย่างรุนแรงเลย!”

ไม่ใช่แค่ผู้ทดสอบธรรมดาที่จิตใจไหวกระเพื่อม เวลานี้เหล่าอัจฉริยะฟ้าประทานแห่งนภาคิมหันต์ในแผ่นดินใหญ่ผืนคีรีก็ไม่ต่างกัน

ขณะที่จี้ตงจื่อมองไปทางเขตต้องห้ามนพกาฬด้วยความหวาดกลัว ในอีกพื้นที่หนึ่ง ฝานซื่อซวงที่นั่งขัดสมาธิ ใบหน้าสงบราบเรียบ ก็ลืมตาโพลง สีหน้าเปลี่ยนไป รีบหันไปมองเขตต้องห้ามนพกาฬ

สีหน้าค่อยๆ เคร่งเครียดขึ้น ดวงตาทั้งคู่หดลง

“ต้นตอมาจากนพกาฬ!

“เกิดอะไรขึ้น…ที่นั่น?”

ฝานซื่อซวงรู้สึกไม่สังหรณ์ใจไม่ดี ไม่ว่าจะจากประสบการณ์ หรือเรื่องราวที่เคยได้ยินมา ก็ไม่เคยเกิดเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน

ยังมีเทียนม่อจื่อและทั่วสือซานที่อยู่กันคนละที่ ทว่าคลื่นลมอันเกิดจากนพกาฬโถมซัดจิตใจนั้นรุนแรงไม่ต่างกัน

ความรู้สึกสังหรณ์ร้ายยิ่งแพร่กระจายมากขึ้น

ในขณะเดียวกัน ในเขตพื้นที่ล้อมรอบแผ่นดินใหญ่ผืนคีรี ในดินแดนพยัคฆาคีรี มีเงาหนึ่งกำลังวิ่งมาอย่างรวดเร็ว

เงาร่างนี้ว่องไวมาก แต่หากสังเกตดูให้ดี จะรู้สึกถึงความหยาบกระด้างอย่างไร้ที่มา

นั่นคือเอ้อร์หนิว

เขารู้สึกถึงคลื่นความผันผวนอันยิ่งใหญ่ ระหว่างที่วิ่งก็เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า สันนิฐานหนึ่งผุดขึ้นในใจ

“เหตุใดถึงสังหรณ์ใจว่าจะเกี่ยวข้องกับศิษย์น้องเล็กกันนะ?”

เอ้อร์หนิวกระพริบตา คิดในใจว่าศิษย์น้องเล็กไม่ได้มาพบเขา หรือว่าค้นพบของล้ำค่าที่ดีกว่า…

ขณะที่เขากำลังคิด ด้านหลังก็มีเสียงคำรามแหลมคม ชายหนุ่มหน้าตาดี วิ่งออกมาจากป่าหลังเอ้อร์หนิว

แม้ว่าฟ้าดินจะเปลี่ยนแปลง แต่ในดวงตาของชายหนุ่ม ดูเหมือนว่าไม่มีอะไรสำคัญ มีเพียงเอ้อร์หนิวเท่านั้นที่อยู่ในสายตาของเขา

ดังนั้นหลังจากปรากฏตัว เขาก็วิ่งตามไป

ถ้ามีผู้บำเพ็ญนภาคิมหันต์คนอื่นอยู่ที่นี่ ต้องจำได้ว่า ชายหนุ่มคนนี้คืออัจฉริยะฟ้าประทานอันดับหนึ่งแห่งเผ่านภาคิมหันต์ เหยียนเสวียนจื่อ!

ในฐานะอัจฉริยะฟ้าประทานอันดับหนึ่ง ตำแหน่งและสถานะของเขานั้นยิ่งใหญ่ ไม่มีใครในรุ่นเดียวกันกล้ายุแหย่เขา ดังนั้นจึงไม่ค่อยมีเหตุการณ์ที่ถูกเขาไล่ล่ามากนัก

แต่มันกลับเกิดขึ้น ณ ที่แห่งนี้

ที่สำคัญที่สุด เหยียนเสวียนจื่อที่ปรากฏตัวที่นี่ เสื้อผ้ายับยู่ยี่ สีหน้าเคร่งเครียด ดวงตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร ราวกับเอ้อร์หนิวเป็นศัตรูมาแต่ชาติปางก่อน

เรื่องเช่นนี้หายากมาก

“เยี่ยนจื่อเอ๋ย เหตุใดเจ้าต้องไล่ตามผู้ชายอย่างข้าด้วย ข้ามีคนรักแล้ว เจ้าตัดใจเสียเถิด”

พูดจบ ร่างกายของเขาก็สั่นไหว วิ่งเข้าไปในป่า แต่ในดวงตากลับฉายแววบ้าคลั่ง

เหยียนเสวียนจื่อที่ตามมาด้านหลัง ได้ยินประโยคนี้ ดวงตาพลันแดงก่ำ จิตสังหารยิ่งดุดัน กัดฟันวิ่งตามไป

และแล้วทั่วทั้งแผ่นดินใหญ่ผืนคีรีก็เกิดคลื่นและพายุด้วยประการฉะนี้

และที่ใจกลางพายุ ในดินแดนนพกาฬ จิตใจของสวี่ชิงเองก็สั่นคลอน การสั่นสะเทือนของศาลเจ้าใต้โคลนลึกหนึ่งพันจั้ง และพลังที่น่ากลัว ทำให้เขารู้สึกเหมือนเรือลำเล็กในคลื่นคลั่ง พร้อมจะพังทลายได้ทุกเมื่อ

เห็นได้ชัดว่า การนำกะโหลกศีรษะที่เก้าออกมา ได้แตะต้องรากฐาน จึงทำให้ศาลเจ้าเกิดการเปลี่ยนแปลง

หากต้องการแก้ไขก็ง่ายนิดเดียว เพียงแค่สวี่ชิงล้มเลิกความพยายามจะครอบครองมัน

แต่อุตส่าห์นำกระโหลกออกมาได้แปดหัวแล้ว เหลือเพียงหัวสุดท้ายก็จะครบถ้วน หากทิ้งไปสวี่ชิงก็รู้สึกเสียดาย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขามีลางสังหรณ์อย่างรุนแรงว่าหากนำกะโหลกศีรษะที่เก้าออกมาได้ มีความเป็นไปได้สูงที่จะมีการเปลี่ยนแปลงแปลกประหลาดจะเกิดขึ้นกับกระโหลกทั้งเก้า

การเปลี่ยนแปลงนั้นคืออะไร เขาไม่สามารถรับรู้ได้ แต่เขาคิดว่าต้องไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงเล็กๆ

เพียงแต่สิ่งแลกเปลี่ยนในการได้มานั้นค่อนข้างสูง

หากฝืนนำออกมา จะกระตุ้นให้ศาลเจ้าปล่อยพลังที่น่ากลัวยิ่งกว่าอย่างแน่นอน

เมื่อเผชิญหน้ากับเทพเจ้าที่เหนือกว่าชื่อหมู่ สวี่ชิงรู้ดีว่าตัวเองไม่มีพลังที่จะต่อต้าน

แต่…หากเขาไม่รู้ประวัติศาสตร์ของเผ่านภาคิมหันต์ เมื่อเผชิญทางเลือกเช่นนี้ เขาเลือกที่จะล้มเลิกโดยไม่ลังเล

เพราะการเอาชีวิตรอดสำคัญที่สุด

แต่…การรู้ประวัติศาสตร์ของเผ่านภาคิมหันต์ ทำให้สวี่ชิงรู้สึกว่า ตัวเอง…สามารถแย่งชิงเหยื่อจากปากเสือได้!

ดังนั้นเขาจึงคาดคะเนอย่างรวดเร็ว ภาพโครงสร้างใต้โคลนลึกหนึ่งพันจั้งปรากฏขึ้นในใจ

“ศาลเจ้าถูกสามเทพเจ้ากดขี่…การสั่นสะเทือนขององค์ท่าน ต้องกระตุ้นการผนึกของสามเทพ!”

“จากประวัติศาสตร์ก่อนหน้านี้ มีเบาะแสบางอย่างระหว่างสามเทพกับเทพเจ้าแมงมุม…”

ดูเหมือนว่าถ้าไม่ละทิ้งกะโหลกศีรษะ เขาจะออกจากที่นี่ไม่ได้

“หรือว่าข้าประเมินผิด สามเทพเจ้ากับเทพเจ้าองค์นี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกัน?”

ในช่วงวิกฤต สวี่ชิงเผชิญกับทางเลือกว่าจะล้มเลิกหรือไม่ ก็เกิดเหตุการณ์ขึ้นอีก!

ที่รูปปั้นแมงมุมในศาลเจ้า กิ่งไม้ที่เป็นพลังรื่อเหยียนตรงหว่างคิ้ว ปล่อยแสงสว่างวาบออกมาเมื่อถูกดันออกประมาณหนึ่งชุ่น

แสงนี้สว่างจ้าดวงอาทิตย์แผ่ขยายไปทั่วฟ้าดิน สวี่ชิงรู้สึกเหมือนกับว่าที่หว่างคิ้วของรูปปั้นแมงมุม มีดวงอาทิตย์ปรากฏขึ้นจริงๆ

เสียงครวญครางที่เจ็บปวด ดังออกมาจากข้างในรูปปั้นแมงมุม

แล่นเข้ามาในหูของสวี่ชิง เสียงก็พลันดังก้องขึ้นในใจ เขากระอักเลือดออกมา อดกลั้นไม่ไหวอีกต่อไป

โชคดีที่หมอกซึ่งเกิดจากกะโหลกศีรษะเก้าหัวในผลึกวารีสีม่วงของสวี่ชิง ตอนนี้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับสวี่ชิง ส่งเสียงคำรามไปทั่วมวลอากาศ และสลายตัวเพื่ช่วยเขา

ในขณะเดียวกัน หอกยาวพลังเยวี่ยเหยียนสี่เล่มบนลำตัวรูปปั้นเทพเจ้าแมงมุม พลันแหลมคมขึ้นทันที ความรู้สึกเย็นยะเยือกแผ่ซ่าน บังเกิดเงาซ้อนซับ ก่อตัวเป็นหอกสี่เล่ม ตกลงมา

เสียงโอดครวญยิ่งโศกสลด

และไหดินแปดใบซึ่งเป็นพลังซิงเหยียน คล้ายจะหนักขึ้น กดทับลงอย่างแรง

กระแสวนนพกาฬหยุดลงทันที ศาลเจ้าที่กำลังลอยขึ้น สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ภายใต้พลังของดวงตะวัน จันทราและดวงดาราทั้งสาม ไม่อาจเคลื่อนตัวต่อได้ จำต้องถอยกลับเข้าไปในถ้ำเท่านั้น

พลังดูดกลืนก็หายไปเช่นกัน

ส่วนสวี่ชิงร่างสั่นเทา เขารับความเจ็บปวดอย่างยิ่งยวดจากเสียงโอดครวญของเทพเจ้าแมงมุม ร่างกายยังคงพังทลาย จิตวิญญาณมืดมนไปด้วย

หากไม่ได้การปกป้องจากหมอกสีเทา ทั้งร่างกายและวิญญาณอาจจะถูกทำลายไปแล้ว ตอนนี้เขาพยายามอย่างเต็มที่ อาศัยจังหวะที่พลังดูดกลืนหายไป พุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างแรง

เกิดเป็นเสียงระเบิด สุดท้ายก็หลุดออกจากพื้นที่แห่งนี้ได้ ปรากฏตัวขึ้นที่ห่างออกไปหลายพันจั้ง

สวี่ชิงกัดลิ้นโดยไม่ลังเล เพื่อให้สมองที่กำลังจะสิ้นสติตื่นขึ้น แล้วห้อตะบึงต่อไป

จนกระทั่งบินไปไกลหลายร้อยจั้ง ด้านหลังของเขาก็แผ่คลื่นราวกับคลื่นยักษ์ พร้อมกับพลังกดดันของเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่สามองค์

สวี่ชิงหายใจติดขัด หันกลับไปมอง

ห่างออกไปหลายร้อยจั้ง เหนือใจกลางกระแสวนที่ศาลเจ้าแมงมุมอยู่ บนท้องฟ้า ฉากที่สั่นสะเทือนโลกได้ปรากฏขึ้น ณ บัดนี้!

นั่นคือศาลเจ้าขนาดใหญ่สามแท่นปรากฏขึ้นมาจากอากาศ!

หลังหนึ่งรูปทรงเหมือนรถรบ ภายในบูชาดวงอาทิตย์

หลังหนึ่งรูปทรงเหมือนวังวิหคเพลิง ภายในบูชาพระจันทร์

หลังหนึ่งรูปทรงเหมือนเกี้ยวแดง ภายในบูชาดาวพระเคราะห์

ปรากฏตัวพร้อมกัน ส่องแสงทองทั่วฟ้า

กดทับเบื้องลงอย่างรุนแรง!