ผู้กล้าเหนือกาลเวลา นิยาย บท 949
บทที่ 949 จักรพรรดินี
ทุกสิ่งมีคำตอบแล้ว
เหตุใดสาปแช่งด้วยโลหิตจักรพรรดิมนุษย์ ไหมคำสาปสีดำนั้นไม่ได้มีเป้าหมายเป็นจักรพรรดิมนุษย์ หากลอยไปยังส่วนลึกของดาวจักรพรรดิโบราณ
เหตุใดในพิธีกรรมสำเร็จเทพก่อนหน้านี้ แท่นบูชาห้าเหลี่ยมนั้นถึงมีโลงศพรวมถึงศาลเจ้าของเสวียนจั้น
เหตุใดตอนสวี่ชิงหยิบตะเกียง กลิ่นอายศพที่ลอยแผ่ออกจากโลงศพทั้งห้ากลายเป็นฝ่ามือห้านิ้วไม่ใช่สี่นิ้ว
เหตุใดการกระทำขององค์ชายสิบเอ็ดผิดมหันต์ แต่จักรพรรดิมนุษย์เฉยเมยโดยตลอด ตั้งแต่ต้นจนจบไม่ได้ลงมือจัดการเขาสักน้อยนิด ทั้งไม่เคยเข้าปราม กลับทำตัวอยู่ในสถานะผู้ปกครอง
เหตุใดองค์ชายสิบที่ถูกจักรพรรดิทุนเทียนยืมร่าง สุดท้ายมีเพียงจักรพรรดิทุนเทียนที่ถูกสังหารด้วยน้ำมือจักรพรรดิมนุษย์ แต่ตัวองค์ชายสิบไม่ได้รับบาดเจ็บเลยสักนิด
ทั้งหมดล้วนมีคำตอบในชั่วขณะที่จักรพรรดิมนุษย์ลอกคราบใบหน้า
เพราะว่า นางไม่ใช่เสวียนจั้น!
นางคือคู่ฝึกเต๋าของเสวียนจั้น นางคือมารดาขององค์ชายสิบเอ็ดกับหนิงเหยียน ด้วยฐานะของนางตอนนั้น ถึงกับถูกเรียกเป็นเผ่ามนุษย์และขาดแค่ได้รับการแต่งตั้งเท่านั้น
พริบตานั้น ผู้คนในดาวจักรพรรดิโบราณ กลุ่มขุนนางนอกดาวจักรพรรดิโบราณ แม้แต่ผู้บำเพ็ญในเมืองหลวงจักรพรรดิที่ให้ความสนใจอยู่ตรงนี้ ต่างจิตใจสั่นสะเทือน ต่างหวาดกลัวถึงขีดสุด ต่างมีฟ้าผ่าเลื่อนลั่นในหัว
ความจริงแล้ว…ระดับความสั่นสะท้านของเรื่องนี้เหนือจินตนาการ เหนือความเข้าใจทั้งปวง
เดิมนี่เป็นเรื่องที่ไม่น่าเกิดขึ้นได้
เพราะไม่ว่าทุกการกระทำคำพูดที่ผ่านมาของจักรพรรดิมนุษย์ หรือการดำรงชีวิตประจำวันล้วนเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีช่องโหว่เลยสักนิด
ต่อให้ทำได้สมบูรณ์แบบจริง แต่ตอนแท่นบูชาห้าเหลี่ยมปรากฏ พริบตาที่โลงศพของเสวียนจั้นปรากฏ ผู้คนถึงกับไม่รู้สึกแคลงใจ
หากเชื่อโดยสัญชาตญาณว่าโลงศพของเสวียนจั้นว่างเปล่า
เรื่องนี้คิดถ้วนถี่แล้วน่ากลัวยิ่ง
โดยเฉพาะ…กลิ่นอายศพห้าสายลอยขึ้นจากโลงทั้งห้าใบ แต่ยังคงไม่มีใครตริตรองว่าเหตุใดเป็นเช่นนั้น…
ราวกับเรื่องอันว่าจักรพรรดิมนุษย์มิใช่เสวียนจั้นถูกปิดบังด้วยพลังน่าตื่นกลัวบางอย่าง กั้นไว้นอกเหนือความตระหนักของทุกคน
ทำให้ผู้คนเข้าใจความไม่สมเหตุสมผลทั้งหมดที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ว่าสมเหตุสมผลโดยไม่รู้ตัว
จนกระทั่งตอนนี้
ผ้าคลุมแห่งความตระหนักถูกจักรพรรดิมนุษย์เลิกขึ้นเอง
ความจริงเผยตรงหน้า ความสั่นสะท้านที่เกิดขึ้นย่อมทำให้ผู้คนตื่นตะลึงกันหมด
ด้วยว่าผู้ที่สามารถปิดบังโดยไม่แย้มพรายและเปลี่ยนความเข้าใจของผู้คนได้นั้น เทพเจ้าอาจทำได้ แต่ก็ต้องเป็นผู้แข็งแกร่งในหมู่เทพชั้นสูง กระนั้นยังมีคนหนึ่งที่ทำได้เช่นกัน
และเขายิ่งมาทำเรื่องนี้ได้สมบูรณ์ไร้ที่ติ
นั่นคือ…จักรพรรดิครองกระบี่!
นี่ก็อธิบายแล้วว่าเหตุใดจักรพรรดิครองกระบี่ยอมรับจักรพรรดิมนุษย์มาตั้งแต่แรก เหตุใดก่อนหน้านี้กระบี่จักรพรรดิของสวี่ชิงไม่ลงมือกับจักรพรรดิมนุษย์
เพราะว่า…การปรากฏตัวของนาง ทุกสิ่งทุกอย่างของนางล้วนถูกจักรพรรดิครองกระบี่ยอมรับ!
พริบตานั้นความคิดนี้ไม่เพียงผุดขึ้นในหัวสวี่ชิง ยังปะทุขึ้นในจิตใจของทุกคน
ส่วนตอนนั้นสตรีปราดเปรื่องไร้ใดเทียมผู้นี้เผชิญเรื่องใด มีจุดพลิกผันกับเสวียนจั้นอย่างไร เสวียนจั้นทำให้นางสมปรารถนา หรือนางถูกกลืนกินตายแล้วฟื้นคืนชีพจริง กลายเป็นจักรพรรดิมนุษย์ด้วยวิธีใด…
หรือแกล้งตายสวมรอยเป็นจักรพรรดิมนุษย์ตั้งแต่ต้น…
เรื่องนี้ ไม่มีใครรู้ความจริง
กลายเป็นปริศนาตลอดกาล
แต่ในขณะที่เหล่าขุนนางเผ่ามนุษย์หวาดกลัว ในหัวมีเสียงสะเทือนเลื่อนลั่นไม่ขาดสาย ตามมาด้วยความหวาดผวาและกังวลกับอนาตค มีสามคนสีหน้าปกติ
คนแรก คือราชเลขาที่นิ่งเงียบอยู่บนดาวจักรพรรดิโบราณโดยตลอด
ยามนี้ผู้อาวุโสผู้นี้ก้าวออกมา คุกเข่าคารวะไปยังจักรพรรดิมนุษย์
“ถวายบังคมจักรพรรดิมนุษย์!”
คนที่สอง คือขันทีอาวุโสเตรียมสู่เทวะเก้าเขตขั้นที่อยู่ข้างกายจักรพรรดิมนุษย์ เขาก้มหน้า คุกเข่าคารวะเช่นกัน
“ถวายบังคมจักรพรรดิมนุษย์!”
คนที่สาม คือคนที่เหนือความคาดหมายของทุกคน แต่พอคิดถ้วนถี่กลับสมเหตุสมผล นั่นคือ…อ๋องเจิ้นเหยียน
เขาสีหน้าสุขุม เดินจากข้างกายองค์ชายสิบเอ็ดมาถึงเบื้องหน้าจักรพรรดิมนุษย์ มองใบหน้านั้นของนาง นัยน์ตาฉายแววรำลึก สุดท้ายก้มหัวคุกเข่าคารวะ
“ถวายบังคมจักรพรรดิมนุษย์!”
แท้จริงแล้วเขาไม่เคยทรยศ!
‘แล้วเอากระบี่จักรพรรดิมอบให้ข้า…’
สวี่ชิงไม่รู้ว่าการวิเคราะห์ของตนเป็นความจริงหรือไม่ บัดนี้เงยหน้าจ้องมองรูปปั้นจักรพรรดิครองกระบี่นอกดาวจักรพรรดิโบราณ
ส่วนด้านองค์ชายสิบเอ็ด ยามนี้นิ่งอึ้งเป็นท่อนไม้ ร่างกายสั่นเทา คนทั้งคนคล้ายสูญสิ้นกำลังไปทั้งหมด สีหน้าเขางุนงง กระทั่งเสียงจักรพรรดิมนุษย์ทอดมา
“หยุดก่อเรื่องได้แล้ว ถอยไปเสีย”
องค์ชายสิบเอ็ดรู้สึกสะเทือนใจด้วยประโยคนี้ ก้มหน้าลง น้ำตาแห่งความปีติไหลรินไม่หยุด
ความหัวดื้อหายไปหมดสิ้นในยามนี้
จักรพรรดิมนุษย์ที่ลอกคราบใบหน้าออกพลันหันมา
แววตานางเปี่ยมความยึดมั่นและเด็ดขาด สีหน้ามั่นใจแต่สุขุม ทุกกิริยาล้วนเปี่ยมด้วยพลังและความเฉียบขาด คล้ายกำลังใช้ความแน่วแน่ของตนบอกฟ้าดินว่านางคือจักรพรรดิของโลกใบนี้ นางมีพลังเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง
“เราคือจักรพรรดิมนุษย์ ขุนนางทั้งหลายมีความเห็นอื่นหรือไม่”
เสียงทรงพลังกึกก้องฟ้าดิน
แปดทิศเงียบสนิท ผ่านไปหลายลมปราณ เหล่าขุนนางนอกดาวจักรพรรดิโบราณต่างค้อมคารวะ
“ถวายบังคมจักรพรรดิมนุษย์!”
เสียงดังเลื่อนลั่น สะท้านฟ้าสะเทือนดิน
พริบตาต่อมา ดาวจักรพรรดิโบราณสนั่นหวั่นไหว โชคชะตาเผ่ามนุษย์ทั้งมวลป่วนปั่น ทั้งหมดนั้นมาถึงตัวจักรพรรดิมนุษย์ ปกคลุมทั่วทิศเสริมพลังให้นาง กลายเป็นกวานจักรพรรดิมายาเคลื่อนลงบนศีรษะ
เดิมโชคชะตายอมรับอยู่แล้ว บัดนี้ยิ่งยอมรับอีกครั้ง!
ยามนี้ หมื่นสายตาจับจ้องจักรพรรดิมนุษย์ นางเงยหน้าอยู่บนแท่นบูชาสวรรค์ เผชิญกับท้องนภาด้วยร่างสตรีและใบหน้าแท้จริง
“บูชาบรรพชนแล้ว ต้องบูชาสวรรค์!”
นัยน์ตานางฉายประกาย
ยิ่งมีความมั่นใจปะทุทั่วร่าง
พิธีกรรมยิ่งใหญ่ครั้งนี้ บัดนี้ส่วนแรกสิ้นสุด ส่วนที่สอง…กำลังเริ่มต้น!
…………………………………..
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผู้กล้าเหนือกาลเวลา