แปรงสีฟันในมือฉินอันอันร่วงลงพื้นดัง ‘ปึก’
นอกประตู อาหารเช้าในมือหลีเสี่ยวเถียนก็เกือบร่วงเช่นกัน
ไมค์ที่สายตาไวและคล่องแคล่ว หยิบกระเป๋าในมือของเธอขึ้นมา
“อันอัน นี่คือเพื่อนซี้ของเธอใช่ไหม?” ไมค์เปิดถุงที่มีรูปเล้าไก่สีทองด้นบนสุด แล้วหยิบเสี่ยวหลงเปายัดเข้าปากหนึ่งลูก แล้วหยิบออกมาอีกลูก พยายามป้อนฉินอันอัน “รสชาติไม่เลว เธออยากกินไหม?”
ฉินอันอันมองเห็นใบหน้าหลีเสี่ยวเถียนที่ตกใจจนแข็งเป็นหิน ก็ผลักไมค์เข้าไปในห้องทันที
“เสี่ยวเถียน! เธอรอฉันแป๊ปนะ! ไปนั่งที่โซฟาก่อนเลย!” ฉินอันอันพูดกับหลีเสี่ยวเถียน
หลีเสี่ยวเถียนกลับมามีสติสัมปชัญญะอีกครั้ง
เธอสูดหายใจเข้าลึก ควักโทรศัพท์ออกมาแล้วส่งข้อความหาเฮ่อจุ่นจือ : โอ้แม่เจ้า! ฉินอันอันเพลิดเพลินกับชีวิตจริง ๆ! เธออาศัยอยู่กับหนุ่มต่างชาติสุดหล่อ!
เฮ่นจุ่นจือ : คุณพูดถึงฉินอันอันเหรอ?!
หลีเสี่ยวเถียน : ถ้าฉันไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง ฉันไม่เชื่อเด็ดขาดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่เปิดกว้างขนาดนี้! จู่ ๆ ฉันก็ไม่ได้รู้สึกปวดใจแทนฟู่สือถิงเลยแม้แต่น้อย! ฟู่สือถิงเล่นสนุกได้ อันอันของพวกเราก็ไม่น้อยหน้า! หนุ่มต่างชาติคนนั้นหล่อมากจริง ๆ นอกจากตัวผอมแห้งไปหน่อย…ทุกอย่างก็ดีหมดเลย!
เฮ่อจุ่นจือ : มีรูปถ่ายหรือเปล่า?! ผมอยากเห็น!
หลีเสี่ยวเถียน : อันอันยัดผู้ชายคนนั้นเข้าห้องไปแล้ว! รอเธอออกมาฉันจะต้องทรมานเธอเค้นเอาคำตอบให้ได้! คุณรอติดตามผลจากฉันได้เลย!
เฮ่อจุ่นจือ : ภรรยาคนเก่ง!
หลังจากที่ฉินอันอันส่งไมค์กลับห้อง เธอก็กลับมาที่ห้องนั่งเล่นแล้วหยิบแปรงสีฟันขึ้นมาจากพื้น ก่อนจะเข้าห้องน้ำล้างหน้าแปรงฟันต่อ…
หลังจากนั้นห้านาที ในที่สุดเธอก็ปรับอารมณ์แล้วมาหาหลีเสี่ยวเถียน
“ฉินอันอัน เธอจะอธิบายด้วยตัวเอง หรือให้ฉันถาม?” หลีเสี่ยวเถียนสอบปากคำ
ฉินอันอันถอนหายใจ “คนนั้นคือหุ้นส่วนบริษัทฉัน”
“อ้อ…พวกเธอเป็นหุ้นส่วนกันจนถึงขึ้นเตียงด้วยกันเลยเหรอ?”
ฉินอันอันดื่มน้ำแล้วชะงักไปชั่วครู่ “หลีเสี่ยวเถียน ดวงตาคู่ไหนของเธอที่เห็นเรานอนด้วยกัน?”
“นี่มันยังไม่ชัดเจนเหรอ? ถ้าหากไม่นอนด้วยกัน ทำไมเขาไม่ไปนอนโรงแรมล่ะ?”
ฉินอันอันวางแก้วน้ำลงบนโต๊ะ เลิกดิ้นรนขัดขืน “ตอนนี้ฉันโสด หาผู้ชายสักคนก็ไม่ผิดกฎหมายไม่ใช่หรือไง?”
“แน่นอนว่าไม่ผิด! ถ้าผู้ชายคนนั้นเป็นรักใหม่ของเธอจริง ๆ ฉันก็ยิ่งยินดีด้วย!” หลีเสี่ยวเถียนยิ้มแล้วนั่งข้าง ๆ ฉินอันอัน “คิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะมีความสามารถขนาดนี้! ถ้าฟู่สือถิงรู้เรื่องนี้ น่ากลัวว่าจะต้องโกรธมากแน่”
“เขารู้เรื่องนี้เมื่อวันก่อนแล้ว”
หลีเสี่ยวเถียน “เอ๋? เขาโกรธจัดเลยสิ?”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รอวันหย่า คุณสามีร้าย
ทนความโง่ของนางเอกไม่ไหว ทำไมต้องให้เสิ่นอวี๋ได้หน้า ไม่เห็นจะสมเหตุสมผลเลย ถ้าไม่อยากเปิดเผยตัว ก็ส่งข้อความผ่านเว่ยเจินได้นี่ว่าผ่าตัดเสร็จแล้ว ต้องดูแลอย่างนั้นอย่างนี้ แล้วที่นังเสิ่นแท้ง ก็บอกให้ตรวจดีเอ็นเอสิ เพคาะตัวเองก็สงสัยว่าทำไมมันถึงจงใจให้แท้ง ตอนหลังมารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ยังจะเก็บเงียบ ไม่บอกพระเอก ด้วยเหตุผลประสาท ๆ ว่าไม่อยากให้รู้สึกแย่ เอิ่ม แล้วปล่อยให้ถูกหลอกว่าเป็นคนรักษาน้องจนหายดี หลอกว่ามีลูกด้วย แบบนี้คือ ดีกว่าเหรอ งงกับตรรกะ...
ยังไงก็ให้อภัยไม่ได้ที่บังคับให้ทำแท้ง ต่อให้นางเอกยื้อลูกเอาไว้ได้ก็เหอะ ทำไมชอบเขียนให้นางเอกอภัยให้คนแบบนี้ นี่เป็นการใช้ความรุนแรงและการฆ่าคนชัด ๆ...
ตามหลายเรื่องอัพเดทไม่จบซักเรื่อง😂😂...
หยุดอัพเดท..หลายเรื่องมาก😂😂...
กำลังสนุก โดนเทอีกแล้ว😂😂😂...
รออยู่นะคะ...
อยากได้วันละ5ตอนเหมือนเดิมได้ไหมคะ🤩😍🥰...
แอดมิน..ให้อ่านวันละ1ตอน😁😁😁...
ข้ามไป 4 ตอน238-241...
สนุกมากค่ะ...