ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน นิยาย บท 213
ตอนที่ 213 เหล่าหวังผู้ ‘เลือดเย็น’ (2)
กลับมาถึงกระโจม ฟางผิงเก็บสัมภาระ ก่อนจะมองไปทางฟู่ชางติ่ง “ฉันมีธุระต้องออกไปข้างนอก ถ้ามีอะไรโทรหาละกัน…กลับไปต้องเปลี่ยนซิมการ์ดสักหน่อยแล้ว”
“นายจะไปข้างนอก?”
“อืม มีธุระ”
“แล้วเรื่องการทดสอบ…”
“ไม่ใช่เสร็จแล้วหรือไง? เหลือแค่แบ่งคะแนนเท่านั้น ทั้งยังไม่รู้ว่าพวกอาจารย์จะกลับมาเมื่อไหร่ ไม่เป็นไรหรอก ฉันจะไปก่อน มีเรื่องอะไรอย่าลืมติดต่อฉันละกัน”
พูดจบฟางผิงก็แบกเป้ออกไปข้างนอกอย่างรีบเร่ง
พวกฟู่ชางติ่งมองหน้าสลับกันไปมา เห็นได้ชัดว่าไม่แน่ใจถึงสาเหตุที่ฟางผิงออกไปอย่างร้อนใจขนาดนี้
—
สามชั่วโมงต่อมา
เจียงเฉิง
ตอนนี้เวลาล่วงเลยมาถึงสี่ทุ่มกว่าแล้ว ท้องฟ้ามืดสนิท
เจียงเฉิงไม่ได้เจริญรุ่งเรืองเหมือนเซี่ยงไฮ้ เวลาสี่ทุ่มกว่าคนที่สัญจรอยู่ข้างนอกก็น้อยลงถนัดตา
ร้านกาแฟแห่งหนึ่งใกล้มหาวิทยาลัยหนานเจียง
ฟางผิงสาวเท้าเข้าไป ก่อนจะโบกไม้โบกมือให้หวังจินหยางที่อยู่ห่างออกไปช่วงหนึ่ง
หวังจินหยางกำลังดื่มกาแฟจึงพยักหน้าให้เขาเล็กน้อย
รอฟางผิงมาถึงแล้ว หวังจินหยางก็มองพินิจเขาขึ้นๆ ลงๆ ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ไม่เห็นจะมองออก”
“พี่หวัง…”
“ฉันเพิ่งได้รับข่าว ตอนที่นายล้อมโจมตี ฟันปราณออกไปเกือบหมื่นแคล?”
“เอ่อ…”
“แม้จะเป็นฉันก็ทำไม่ได้เหมือนกัน หลักการเดียวกัน ต่อให้นายหลอมถึงไขกระดูกก็ทำไม่ได้อยู่ดี เว้นเสียแต่ว่านายจะหลอมไขกระดูกทั่วร่างเสร็จสมบูรณ์แล้ว!”
ฟางผิงกลืนไม่เข้าคายไม่ออก “อาจจะอย่างนั้น บางทีไขกระดูกทั่วร่างของผมอาจจะหลอมเสร็จสมบูรณ์แล้ว ผมไม่ค่อยเข้าใจเรื่องนี้เหมือนกัน…”
“ฮ่าๆ”
เหล่าหวังหัวเราะ เอ่ยอย่างเรียบนิ่ง “ไม่เป็นไร ผู้ฝึกยุทธ์มีความลับเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว ซักไซ้ไล่เลียงไปไม่มีประโยชน์ นายอยากถามอะไรล่ะ?”
“คือว่า…ต้องฝึกฝนไขกระดูกยังไง?”
“ไม่มีวิธี”
“หา?”
“ไม่มีวิธีพิเศษอะไร นายมาหาฉันน่าจะเพราะมีคนเล่าเรื่องฉันให้ฟัง”
หวังจินหยางเอ่ยอย่างเรียบนิ่ง “ยุคสมัยนี้เรียกว่ามีพรสวรรค์ แต่ในอดีตนั้นถือเป็นโรคชนิดหนึ่ง โรคที่ไร้ทางรักษา ไขกระดูกเกิดปัญหา หลังจากหลอมกระดูกแล้ว ฉันเพิ่งจะเจอปัญหานี้ เวลานั้นอาจารย์ฉันอยู่ด้วยเหมือนกัน คิดว่าร่างกายฉันแปลกประหลาดเลยไปหาอธิการบดี อธิการตรวจสอบอยู่ยกใหญ่ ท้ายที่สุดจึงคาดเดาว่าไขกระดูกฉันมีคุณสมบัติเป็นหยก แน่นอนว่าฉันไม่ได้ไปตรวจ ไม่มีประโยชน์ ทุกคนคิดแบบนี้ก็ให้คิดแบบนี้ไปละกัน ส่วนทำไมถึงเกิดการเปลี่ยนแปลง ฉันไม่แน่ใจเหมือนกัน อาจเป็นอย่างที่ฉันพูด เป็นความผิดปกติของร่างกายอย่างหนึ่ง”
“ไม่มีวิธีฝึกฝน?”
ฟางผิงเผยสีหน้าขมขื่น จู่ๆ หวังจินหยางก็เอ่ยว่า “ไม่แน่เสมอไป! บางทีไขกระดูกของฉันอาจจะแปรสภาพยังไม่สมบูรณ์ เมื่อก่อนในความรู้สึกฉัน ไขกระดูกนั้นมีสภาพเป็นของเหลว ตอนนี้กลับเหมือนจะแปรเปลี่ยนเป็นสถานะของแข็ง นายลองทายสิ มันเกิดขึ้นได้ยังไง?”
“เกิดขึ้นยังไง?” ฟางผิงรีบซักถาม
“ไขกระดูกอยู่ในส่วนลึกของกระดูก ปกติปราณไม่สามารถเจาะผ่านเข้าไปได้ การหลอมปราณอันที่จริงถือเป็นการหลอมพลังงานอย่างหนึ่ง หลังจากฉันเข้าสู่ระดับกลาง มักจะลองใช้หินพลังงานในการฝึกวิชา พบว่าตอนที่หินปลดปล่อยพลังงานแตะถึงขีดจำกัดหรือกระทั่งตอนที่พลังงานแปรสภาพเป็นของเหลว เวลานั้นพลังปราณสามารถซึมเข้าไปในไขกระดูก เกิดการหลอมขึ้น นายลองดูได้เหมือนกัน อันที่จริงไม่จำเป็นต้องมีหินพลังงานเสมอไป ในเซี่ยงไฮ้มีสระปราณอยู่ นายสามารถลองเปิดการปลดปล่อยปราณขั้นสูง ดูว่าจะสามารถหลอมไขกระดูกได้หรือเปล่า ฉันคิดว่าน่าจะได้…”
“แน่นอนว่าตอนนี้ผู้ฝึกยุทธ์ต่ำกว่าขั้นสามและระดับกลาง ยังไม่มีคนทำถึงจุดนี้ได้ ต่อให้เป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกสูงสุดก็ตาม เพราะกะโหลกนั้นไม่ได้ถูกทะลวง หากพลังปราณเข้มข้นเกินไป จะเลือกหลอมที่กะโหลกเป็นอันดับแรก ไม่ได้เจาะถึงไขกระดูก กระบวนการภายในนี้อาจจำเป็นต้องมีแรงเหนี่ยวนำ อย่างเช่นแรงเหนี่ยวนำของพลังจิตใจ อันที่จริงฉันไม่ได้เข้าใจด้านนี้เท่าไหร่ แต่นี่ก็เป็นเพียงคำตอบเดียวที่ฉันรู้…”
ฟางผิงเผยสีหน้าเศร้าซึมยิ่งกว่าเก่า เชื่อได้ไหมเนี่ย?
นึกไม่ถึงว่าเหล่าหวังจะฟุ่มเฟือยถึงขั้นใช้หินพลังงานในการฝึกวิชา!
ของสิ่งนี้เป็นทรัพยากรที่อยู่ในการควบคุม ราคาในตลาดมืดอย่างต่ำอยู่ที่กิโลกรัมละหนึ่งล้าน
นึกไม่ถึงว่าเหล่าหวังจะแนะนำวิธีนี้ให้เขา ทดลองในช่วงที่หินพลังงานปลดปล่อยจนแปรสภาพเป็นของเหลว นี่ต้องใช้ค่าแลกเปลี่ยนเท่าไหร่ถึงจะพอ!
ห้องแหล่งพลังงานของเซี่ยงไฮ้ ทำถึงจุดนี้ได้งั้นเหรอ?
“ถ้าระบบน่าเชื่อถือหน่อย ฉันคงไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้”
ฟางผิงอับจนหนทางอยู่บ้าง
ฟางผิงอ้าปากค้าง ให้ตายเถอะ คำพูดบ้าบออะไรกัน!
คำพูดนี้นายก็กล้าพูดออกมา!
คิดว่าฉันเป็นบ้าหรือคิดว่าฉันอยากตายตั้งแต่ตอนนี้?
‘ราชาอสรพิษ’ ยังมีชีวิตอยู่เถอะ!
ยิ่งไปกว่านั้นหลู่เฟิ่งโหรวอายุเท่าไหร่แล้ว ห้าสิบกว่าปี!
เหล่าหวังอิจฉาฉันที่โดดเด่นเกินไปเลยคิดจะส่งไปตายสินะ?
คำแนะนำเลือดเย็นเช่นนี้ นึกไม่ถึงว่าจะกล้าพูดออกมา!
หวังจินหยางดื่มกาแฟอย่างสบายๆ “แน่นอนนั่นเป็นแค่เรื่องลมๆ แล้งๆ ไม่จำเป็นต้องมองฉันขนาดนั้น ไม่แน่ว่านายอาจจะสำเร็จก็ได้”
“ฮ่าๆ…งั้นพี่หวังลองดูสิ…”
“ฉันไม่ได้มีอันตราย ทำไมต้องสร้างปัญหาให้ตัวเองด้วยล่ะ?”
หวังจินหยางพูดอย่างมีเหตุผล ฟางผิงมุมปากกระตุกไม่หยุด งั้นนายเลยพ่นคำพูดที่ไม่คิดจะรับผิดชอบแบบนี้ออกมาสินะ?
หวังจินหยางไม่คิดยุ่งกับประเด็นนี้อีกแล้ว “อันที่จริงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ไม่ถึงขั้นให้นายไปตาย แค่เฉือนเนื้อ เลื่อยกระดูก สูบเลือดสักหน่อย อย่างมากแค่หั่นเอาสมองนายมานิดเดียว…ไม่แน่ว่ารัฐบาลอาจจะสามารถทุ่มเทบ่มเพาะอัจฉริยะอย่างนายออกมาอีกคนก็ได้ จะกลัวอะไร”
พูดตัดกำลังใจชัดๆ!
ไม่เจอกับตัวไม่รู้หรอก!
ยังจงใจยั่วยุเขาอีก
ฟางผิงใบหน้าซีดเผือด กัดฟันว่า “ผมหลอมไขกระดูกสำเร็จแล้ว นี่เป็นเรื่องจริง เหมือนกับพี่หวังนั่นแหละ หากต้องถูกหั่นก็ต้องเป็นพี่ก่อน!”
หวังจินหยางเอ่ยอย่างไม่ยี่หระ “อันที่จริงฉันถูกดึงไขกระดูกไปแล้ว แต่พบว่าไม่ได้ดีไปกว่าปรมาจารย์เท่าไหร่ ทั้งไม่ได้จะคิดวิจัยจริงจังอะไร สุดท้ายจึงถูกละทิ้งไป ไม่แน่ว่าไขกระดูกของนายจะมีคุณภาพดีกว่า ทำให้พวกเขาอยากทดลองขึ้นมาอีกครั้ง?”
ฟางผิงไร้คำจะพูดอย่างถึงที่สุด ตกลงเหล่าหวังต้องการอะไรกันแน่?
จำเป็นต้องขู่ขวัญฉันขนาดนี้เลยหรือไง?
———————-
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน