ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน นิยาย บท 315

ตอนที่ 315 ไม้เด่นเกินไพร (1)

วันที่ 10 ตุลาคม

พิธีเปิดการแข่งขันผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหนึ่งทั่วประเทศจัดขึ้นที่สนามกีฬาเมืองเซี่ยงไฮ้

เวลาเช้าตรู่ ด้านนอกสนามกีฬาก็มีนักข่าวมารวมตัวกันนับไม่ถ้วนแล้ว

—

“มาแล้ว!”

ในหมู่นักข่าวไม่รู้ว่าใครตะโกนขึ้น ไม่นานทุกคนก็หันมองไปข้างนอก

“มากันเยอะเลย!”

มีคนพึมพำเบาๆ ก่อนจะมีบางส่วนตกตะลึงไปอยู่บ้าง

ผู้ฝึกยุทธ์แต่งตัวเต็มยศนับพันพร้อมอาวุธครบมือ สำหรับคนที่ไม่ได้เข้าถ้ำใต้ดิน ยังคงเป็นเรื่องที่น่าตกตะลึง

สมัยนี้ใครจะเคยเห็นกลุ่มผู้ฝึกยุทธ์ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกันนับพันคนแบบนี้บ้างล่ะ

ในเวลานี้จู่ๆ ก็มีคนตะโกนขึ้น “รีบมองบนท้องฟ้า!”

ทุกคนงุนงงเป็นอันดับแรก ก่อนจะหันมองท้องฟ้าพร้อมเพรียงกัน

ชั่วพริบตานั้นหลายคนก็ตกตะลึงพรึงเพริง!

“ยอดฝีมือลอยบนฟ้า!”

“เยอะจังเลย!”

“ไม่ใช่มนุษย์แล้ว!”

“…”

ในฝูงชนเกิดความโกลาหลขึ้นทันที

ทุกคนเคยเห็นคลิปยอดฝีมือลอยในอากาศมาก่อน แต่ก็เห็นแค่ในคลิปเท่านั้น ทั้งยังมีเพียงคนเดียว

ตอนนี้คนของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้กลับลอยอยู่บนฟ้าพร้อมอาวุธนับร้อยคน นอกจากตกตะลึงแล้ว จะเป็นอะไรไปได้อีก

—

กลุ่มคนที่อยู่บนฟ้า

ตาเฒ่าหลี่ลูบวิกผมขาวที่เขาสวมอยู่ ผมปลอมนั้นปลิวสยายกับลม รู้สึกไม่คุ้นชินอยู่บ้าง เอ็ดด่าว่า “แม่งเหอะ ไปเลียนแบบใครมากัน ไอ้เวรนี่ทำไมไม่ใส่เองล่ะ ใช่สิ เจ้าตัวไปอยู่ไหนกัน?”

ถังเฟิงที่อยู่ด้านข้างเผยสีหน้าเยือกเย็น แค่นเสียงว่า “ตอนเช้าเขาให้ฉันสวมหมวกสิงโต บอกว่าน่าเกรงขาม ฉันซ้อมเขาไปชุดใหญ่ น่าจะไปลดอาการบวมอยู่”

ตาเฒ่าหลี่เงียบไปทันที

อาจารย์หลายคนที่อยู่ด้านข้างต่างกลั้นขำไม่ไหว หลัวอี้ชวนหัวเราะอยู่พักหนึ่ง เอ่ยว่า “ทำแบบนี้มีประโยชน์หรือไง?”

ตั้งแต่เช้าแขกที่ไม่ได้รับเชิญอย่างฟางผิงก็ไปเยี่ยมเยือนอาจารย์หลายคนที่เขตหอพักอาจารย์ทีละคน

พูดด้วยประโยคเดียวกันว่าช่วยเพิ่มความเกรงขามหน่อย

เพื่อมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ เพื่อมนุษยชาติ

ใช่แล้ว เพื่อมนุษยชาติ เพื่อกระตุ้นให้ทุกคนหันเข้าหาเส้นทางผู้ฝึกยุทธ์ เพื่อให้คนที่อ่อนแอเกิดความหวัง คุณทำได้ฉันก็ทำได้ วันนี้คุณลอยบนฟ้าได้ วันหน้าฉันสามารถแทนที่คุณได้เหมือนกัน

ส่วนเพื่อมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ นั่นแน่นอนว่าเพื่อแสดงฝีมือของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ให้โลกภายนอกได้ประจักษ์ ยอดฝีมือลอยบนฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วน คนภายในย่อมรู้ว่ามหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้อาจไม่ได้แข็งแกร่งกว่าปักกิ่งเสมอไป

แต่หากคนภายนอกเห็น…ก็จะมองว่ามหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้แข็งแกร่งอย่างมาก!

ยอดฝีมือกลางอากาศนับร้อย ปักกิ่งมีคนเยอะขนาดนี้หรือเปล่า?

ตอนที่ยังไม่ได้รับการพิสูจน์ความจริง ทุกคนย่อมเชื่อในสิ่งที่ตาตัวเองเห็นมากกว่า

อาจารย์ของสาขายุทโธปกรณ์ นั่นจำเป็นต้องไป

อาจารย์สาขาสังคมและสาขาอื่นๆ ใคร่ครวญเอาเอง หากไม่ไป หลังจากนั้นการจัดสรรทรัพยากรของสมาคมผู้ฝึกยุทธ์อาจจะลำเอียงไปทางสาขายุทโธปกรณ์อีกครั้ง

ตอนนี้ฟางผิงนั่งในตำแหน่งประธาน ทรัพยากรจึงไม่เอนเอียงไปสาขาไหนมากเท่าไหร่

เพราะปัจจุบันเงินทุนยังนับว่าเพียงพอ รวมถึงสาขาสังคมยังได้รับโอกาสไม่น้อย การแข่งขันครั้งนี้ก็เช่นกัน

นักศึกษาสาขาสังคมหลายคนมาเข้าร่วม รับผิดชอบเป็นหัวหน้างาน มีคะแนนเป็นรางวัล รวมถึงแจกจ่ายอาวุธให้โดยมีสมาคมออกให้ทั้งหมด

ฟางผิงลอยในอากาศด้วยความเร็วอย่างยิ่ง

ไม่นานฟางผิงก็ร่วงลงที่หน้าประตูสนามกีฬา

พอเท้าเหยียบบนพื้นดิน แสงวูบวาบก็ปรากฏขึ้นนับไม่ถ้วน

ฟางผิงยกมือบังเล็กน้อย ด้านหลังมีผู้ฝึกยุทธ์ในชุดเต็มยศนับพัน ตะโกนพร้อมเพรียงกันว่า “ผู้นำของมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ก็คือมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ของพวกเรา!”

พวกนักข่าวต่างตื่นเต้นขึ้นมา นี่จะ…ขึ้นไปอยู่จุดสูงสุดแล้ว!

มหาวิทยาลัยปักกิ่งเป็นมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้อันดับหนึ่ง นี่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วกัน

แม้ว่าช่วงนี้มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้จะแสดงฝีมือได้ไม่เลว แต่ก็เป็นเรื่องจริงที่เซี่ยงไฮ้ก่อตั้งขึ้นมาในช่วงเวลาสั้นๆ มหาวิทยาลัยปักกิ่งเป็นอันดับหนึ่ง มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้อันดับสอง

ตอนนี้อาจารย์และนักศึกษามหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้มารวมตัวกัน นักข่าวนับไม่ถ้วนอยู่ด้านข้าง

มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ตะโกนสโลแกนว่า ‘ผู้นำของมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้’ ออกมา นี่จะให้มหาวิทยาลัยปักกิ่งวางตัวเองไว้ที่ตำแหน่งไหนกัน?

—

พวกอาจารย์ที่อยู่กลางอากาศทยอยสู่พื้น กลับไม่มีใครพูดอะไร

สโลแกนนี้…ฟางผิงให้พวกเขาตะโกนเหมือนกัน ปรากฏว่าพวกอาจารย์เกือบจะอัดเขาตายแล้ว

น่าอายเกินไป พวกเขาไม่ทำหรอก

พวกนักศึกษาตะโกนกันก็แล้วไป จะในตำราหรือวิทยายุทธ์ต่างไม่มีใครเป็นหนึ่งในใต้หล้า แม้ว่าจะด้อยไปกว่ามหาวิทยาลัยปักกิ่งอยู่บ้าง แต่พวกนักศึกษาตะโกนออกมา มหาวิทยาลัยปักกิ่งจะทำอะไรได้?

มีความสามารถ พวกนายก็รวมกลุ่มนักศึกษาให้ไปตะโกนแค่นั้น ไม่มีใครขวางสักหน่อย

ทั้งจากที่ฟางผิงพูด นี่ยังเพิ่มความรู้สึกมีเกียรติศักดิ์ศรีให้พวกนักศึกษา กระตุ้นให้นักศึกษาเดินไปข้างหน้า สร้างแรงจูงใจและความมุ่งมั่นในการต่อสู้ให้ทุกคน

ไม่ถึงขั้นสาม ห้ามเข้าถ้ำใต้ดิน พวกนักศึกษายังคงขาดแรงจูงใจอยู่บ้าง

หลังจากนี้ต้องแข่งขันกับมหาวิทยาลัยปักกิ่งอีกหลายครั้ง หากชนะ ทุกคนก็จะมีความมั่นใจขึ้นมาหน่อย หากพ่ายแพ้…ความอัปยศอดสูแบบนั้นจะทำให้ทุกคนยิ่งพยายามมากกว่าเดิม

นี่เป็นสาเหตุที่พวกอาจารย์ไม่ต่อต้านฟางผิงที่ให้พวกนักศึกษาตะโกนสโลแกนเช่นนี้ออกมา

——————