ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน นิยาย บท 354

ตอนที่ 354 ไร้คู่ต่อสู้ในขั้นสี่ (2)

ขอโทษที นับว่านายดวงซวยแล้ว เขาทะลวงขีดจำกัดขึ้นมาเล็กน้อยจริงๆ เกี่ยวข้องกับหลี่หานซงด้วยเช่นกัน เจ้าหลี่หัวเหล็กกะโหลกกลายพันธ์ พลังควบคุมของกะโหลกจึงไม่อ่อนด้อย ก่อนหน้านี้หวังจินหยางไม่ได้ตระหนักถึงเรื่องนี้ เมื่อกลับไปลองดูจึงพบว่าไขกระดูกของกะโหลกเขาเหมือนจะ…เคลื่อนย้ายได้เหมือนกัน!

หลังจากแลกเปลี่ยนกับหลี่หานซงแล้ว จากนั้น…จากนั้นเขาก็พบว่าพลังของไขกระดูกกะโหลกแข็งแกร่งมากจริงๆ!

ฟางผิงแค่นหัวเราะ เชื่อนายกับผีน่ะสิ!

แต่ต่อให้ปราณนายแข็งแกร่งแค่ไหน คิดว่าจะแข็งแกร่งกว่าฉันได้?

“นายบีบฉันเองนะ!”

ฟางผิงตะโกนอย่างโมโห จู่ๆ ด้านนอกร่างกายก็ปรากฏสะพานฟ้าดินที่เลือนรางขึ้นมาห้าสาย

ครู่ต่อมาพลังปราณก็คลุกเคล้ากับพลังจิตใจ ถาโถมเข้าไปในสะพานฟ้าดินพร้อมกัน สะพานห้าสายที่เดิมทีคนอื่นมองไม่เห็น ชั่วพริบตาก็นั้นก็เกิดเป็นสีแดงวับวาวขึ้นมา

ทั้งเสี้ยวนาทีที่พลังจิตใจและปราณถาโถมเข้าไป ฟางผิงก็ยกดาบยาวขึ้น พลังปราณที่ปะปนกับพลังจิตใจบนสะพานนั้นพุ่งเข้าสู่ดาบในทันที ดาบยาวสั่นไหวอย่างรุนแรงถึงกระทั่งเกิดเสียงแตกร้าวขึ้นมาเบาๆ!

—

“ดาบของฉัน!”

ฉินเฟิ่งชิงตาลุกโชนขึ้นมา เขาได้ยินเสียงแตกร้าว ฟางผิงไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ ถาโถมพลังงานเข้าไป เหมือนว่าจะทำดาบเขาร้าวซะแล้ว!

“ดาบฉัน ฟางผิง ไอ้เวรนี่!”

ดาบยาวระดับ B ที่เขาแลกเปลี่ยนมาอย่างยากลำบาก ไอ้เวรฟางผิงจะชดใช้เขาได้หรือเปล่า?

แม้จะชดใช้…ไอ้เวรนั่นอาจจะอ้างเรื่องที่เขาติดหนี้สี่สิบล้านมาพูดอีกหรือเปล่า?

ฉินเฟิ่งชิงทั้งร้อนใจทั้งโมโห ใครจะรู้ว่าไอ้บ้านี่จะทำลายดาบระดับ B ของฉันได้!

—

ในเวลาเดียวกัน

บนอัฒจันทร์ พวกปรมาจารย์แทบจะยืนขึ้นมาทันที!

“ไร้กฏเกณฑ์สิ้นดี!”

“พลังจิตใจและปราณรวมเป็นหนึ่ง!”

“ฝืนหลอมรวมพลังงานทั้งสองอย่างผ่านสะพานฟ้าดิน รนหาที่ตายหรือไง?”

มีปรมาจารย์ตะโกนอย่างโมโห!

พลังจิตใจและปราณรวมเป็นหนึ่ง เป็นเรื่องที่ยอดฝีมือขั้นหกสูงสุดมักจะลองกัน ทั้งยังไม่ใช่ขั้นหกสูงสุดธรรมดา อย่างเช่นพวกถังเฟิงสามารถทำได้ แต่หลู่เฟิ่งโหรวนั้นไม่ได้!

พลังงานของจิตใจและปราณรวมเป็นหนึ่งคือหลังจากพลังจิตใจและพลังปราณหลอมรวมกันแล้วจะกลายเป็นพลังงานใหม่

พวกปรมาจารย์เรียกว่าพลังของฟ้าดิน พลังงานใหม่ที่เปลี่ยนฟ้าพลิกปฐพี!

ทั้งสองอย่างหลอมรวมกัน เทียบกับพลังปราณหรือพลังจิตใจเพียงอย่างเดียวแล้ว แข็งแกร่งมากกว่าเยอะ นี่จึงเป็นสาเหตุที่ปรมาจารย์สามารถบดขยี้ผู้ฝึกยุทธ์ที่ต่ำกว่าระดับปรมาจารย์ได้!

“สะพานฟ้าดินนั้นพังทลายได้!”

ทุกคนพากันมองไปทางหวงจิ่ง ยังไม่หยุดเขาอีก?

หวงจิ่งปวดหัวอยู่บ้าง เขาไปเรียนมาจากไหนกัน?

ใครเป็นคนสอนเขา?

ฟางผิงสามารถปลดปล่อยพลังจิตใจได้ อันที่จริงก็สามารถหลอมรวมพลังจิตใจและปราณเป็นหนึ่งได้ แต่พวกหวงจิ่งไม่เคยพูดเรื่องนี้กับเขาเพราะอันตรายเกินไป

ไม่ถึงขั้นหกสูงสุด ประตูซานเจียวยังไม่ถูกปิดกั้น อวัยวะตันและอวัยวะกลวงยังหลอมไม่เสร็จสิ้น

หากหลอมรวมกลายเป็นพลังฟ้าดิน ฟางผิงอาจจะรับไม่ไหว

ทั้งเป็นเรื่องยากที่จะหลอมรวมด้วย เขานึกไม่ถึงว่าฟางผิงจะใช้ทางลัด กล้าใช้สะพานฟ้าดินของตัวเองเป็นสื่อกลางแบบนี้

นี่เป็นสิ่งที่ฟางผิงคิดขึ้นมาเอง คนอื่นไม่รู้งั้นเหรอ

ไม่ใช่ไม่รู้ อันที่จริงมีคนเคยลองเช่นกัน ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกสูงสุดก็เคยลองมาก่อน ผลปรากฏว่าหลายคนทำสะพานฟ้าดินของตัวเองพังทลาย!

หวงจิ่งไม่รู้ว่าฟางผิงไปเรียนมาจากไหน ฟางผิงไม่ได้บอกเช่นกัน ความจริงแล้วเขาคิดเชื่อมโยงกับตอนที่หลอมรวมพลังจิตใจกับตาเฒ่าหลี่เมื่อครั้งก่อน

ทั้งบ่มเพาะดาบมาหลายวัน เขาเคยลองอยู่หลายครั้งเช่นกัน พบว่ายากจะหลอมรวมอย่างยิ่ง

ฟางผิงบังเอิญตรวจสอบความมั่นคงของสะพานฟ้าดินอย่างไม่ตั้งใจ นึกไม่ถึงว่าพลังจิตใจและพลังปราณจะเกิดการหลอมรวมอย่างเบาบาง

นี่ทำให้ฟางผิงเกิดความคิดแปลกๆ ขึ้นมา คิดใช้สะพานฟ้าดินเป็นสื่อกลาง

ทั้งการที่ตาเฒ่าหลี่สามารถใช้กระบี่อมตะเป็นสื่อกลาง นั่นเพราะว่าเขามาถึงจุดนั้นแล้ว กระบี่อมตะแทบจะหลอมรวมเป็นร่างเดียวกับเขาไปแล้ว

—

ในสนามกีฬา

หวังจินหยางสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อยเช่นกัน!

พลังงานของจิตใจและปราณรวมเป็นหนึ่งกระจายออกมา ราวกับทำให้เขารับรู้ถึงการมาของปรมาจารย์!

ฟางผิงเป็นอัจฉริยะจริงๆ ด้วย!

“นายคิดว่าตัวเองจะชนะอย่างแน่นอนงั้นเหรอ?”

หวังจินหยางเผยแววตาคมปราด แพ้ให้คนอื่น เขารับได้!

แต่แพ้ให้ฟางผิง นั่นไม่ได้!

ในเวลาเดียวกับที่ฟางผิงหลอมรวมพลังจิตใจและพลังปราณ ทั่วร่างของหวังจินหยางก็แผ่ปราณอย่างมาอย่างเข้มข้น รูขุมขนบนผิวมีเลือดหยดไหลออกมาอย่างแท้จริง!

บนอัฒจันทร์ อธิการบดีของหนานเจียงอยากจะพูดอะไรสักอย่างแต่ก็หยุดไป แววตาเผยความซับซ้อนขึ้นมา

นี่คือปล่อยไขกระดูกออกจากร่าง!

หวังจินหยางทำแบบนี้ ภายหลังต้องเจ็บหนักถึงรากฐานแน่ ทั้งไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลาฟื้นฟูนานเท่าไหร่ แต่การแข่งขันระหว่างโรงเรียนเตรียมทหารอันดับหนึ่งคงต้องจบลงล่วงหน้าแล้ว

หลังจากต่อสู้สนามนี้ หวังจินหยางคงไม่อาจลงสนามได้อีก

อธิการบดีหนานเจียงถอนหายใจเบาๆ ไม่ได้พูดอะไร มองจากมุมของมหาวิทยาลัย หวังจินหยางบุ่มบ่ามเกินไป ไม่คำนึงถึงส่วนรวม

หวังจินหยางทะลวงขีดจำกัดความสามารถมากขึ้น ไม่ได้ไร้ทางเอาชนะเหยาเฉิงจวินที่อยู่ขั้นห้าเสียทีเดียว อันดับสามยังพอจะแย่งชิงกันได้

ตอนนี้ฟางผิงและหวังจินหยางระเบิดกำลังอย่างเต็มที่ พลังต่อสู้สูงกว่าการแข่งขันก่อนหน้านี้อยู่ช่วงใหญ่!

ถ้าก่อนหน้านี้บอกว่าทั้งสองคนสามารถฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นห้าตอนต้นได้ตามลำพัง ถึงกระทั่งอาจฆ่าตอนกลางได้เช่นกัน งั้นตอนนี้ภายใต้ความร่วมมือของทั้งสองคน บางทีอาจสามารถสังหารยอดฝีมือขั้นห้าสูงสุด หรือถึงกระทั่งผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกที่อยู่ในสภาวะปิดผนึกประตูซานเจียวแล้วได้ ประเมินทั้งสองคนต่ำไป คิดประมาทไม่ทุ่มสุดกำลัง อาจถูกทั้งสองคนสังหารได้เช่นกัน!

เวลานี้อัจฉริยะทั้งสองคนลิ้มรสความขื่นขมก่อน แต่ไม่นานก็จะฟื้นฟูเป็นปกติ

พวกเขาสู้กันมาจนถึงขั้นนี้ต่างเกือบเดิมพันถึงชีวิต หากพวกเขาอยากจะเดิมพันด้วยชีวิตจริงๆ ก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้!

—

เสียงระเบิดดังอยู่ระลอกใหญ่

รอจนฝุ่นธุลีสงบลงแล้ว

ในที่สุดทุกคนก็มองสถานการณ์ในสนามได้อย่างชัดเจน ภาพแรกที่เห็นทุกคนต่างอดส่งเสียงร้องออกมาไม่ได้

ตอนนี้ในสนามกีฬาไม่เหลือเค้าโครงเดิมอีกแล้ว!

นอกจากเวทีที่ตั้งอยู่อย่างมั่นคง ทั่วทั้งสนามแทบมองไม่ออกว่าก่อนหน้านี้เป็นแบบไหน เหลือเพียงคราบดินสีดำปะปนกับหลุมมากมายนับไม่ถ้วน

เวทีนั้นราวกับกว้างใหญ่กว่าก่อนหน้านี้อย่างมาก

ตอนนี้ฟางผิงยืนสง่าอยู่บนเวที ดาบยาวในมือแปรสภาพราวกับเป็นใบเลื่อย

ฟางผิงยืนถือดาบด้วยร่างกายที่เต็มไปด้วยเลือด

หวังจินหยางที่อยู่ตรงข้าม ท่อนบนไม่มีเสื้ออีกแล้ว บาดแผลปรากฏทั่วร่างราวกับเครื่องเคลือบที่แตกหัก

“ฉันชนะแล้ว!”

ฟางผิงพูดออกมา เลือดในปากก็ทะลักตาม อยากจะกลืนยังไม่สามารถกลืนลงไปได้!

ไอ้เวรหวังจินหยาง นึกไม่ถึงว่าจะเอาเป็นเอาตายกับเขา หากรู้แบบนี้น่าจะฟันเพิ่มอีกดาบให้เขาตายซะ!

แววตาของหวังจินหยางปรากฏความสับสน ก่อนจะใช้มือเช็ดเลือดที่มุมปาก คลี่ยิ้มว่า “นับว่านายชนะไม่ได้หรอกมั้ง?”

ฟางผิงแค่นเสียงในลำคอก่อนจะเพิ่มปราณในร่างกายขึ้นมา!

“สู้กับนายอีกครั้งยังได้!”

หวังจินหยางสีหน้าเปลี่ยนในชั่วพริบตา เผยความจนใจ ผิดหวังและอยากด่าคนอยู่บ้าง ทว่ากลับอับจนหนทาง

เขาถอนหายใจเบาๆ

“อย่าอวดเก่งอีกเลย อวัยวะภายในได้รับบาดเจ็บไม่ใช่น้อย ถือว่านายชนะละกัน”

หวังจินหยางส่ายหัวเบาๆ กระอักเลือดลงจากเวทีไป แพ้ก็แพ้เถอะ นี่เป็นแรงกระตุ้นให้เขาเช่นกัน

ฟางผิงเผยรอยยิ้ม สาวเท้าลงจากเวทีด้วยร่างกายที่หยัดตรง เทียบกับหวังจินหยางซึ่งอยู่ในสภาพอนาถหน่อยแล้ว ฟางผิงยังมีเวลาจัดแต่งทรงผมอีก

บนอัฒจันทร์

หวงจิ่งเผยท่าทีจนใจ ส่งสายตาเป็นนัยให้ถังเฟิง ถังเฟิงพยักหน้าเล็กน้อย สาวเท้าออกไป เจ้าเด็กนั่นอวัยวะภายในได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก ยังจะแสร้งไม่เป็นอะไรอีก ไม่กลัวว่าร่างจะระเบิดจริงๆ หรือไง!

————————-