ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน นิยาย บท 430

ตอนที่ 430 ยุคสมัยของผู้ฝึกยุทธ์ (2)

…………….

ฟางผิงเผยสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมา “ไม่เยอะเลย น้อยไปด้วยซ้ำ! ผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางน่าจะเข้าใจความหมายของฉัน ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสองขั้นสาม ส่วนมากก็คงกระจ่างใจเหมือนกัน! เทียบกับศัตรูของพวกเราแล้ว ความสามารถเล็กน้อยนี้ของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้แทบจะอุดรอยรั่วไม่พอ! นักศึกษาที่ยังไม่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ ตอนนี้ออกไปฝึกวิชาที่ห้องแหล่งพลังงานและสระปราณได้ฟรี หลังจากวันนี้ไป นักศึกษามหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ที่ต่ำกว่าผู้ฝึกยุทธ์ลงไปฝึกวิชา มหาวิทยาลัยจะจัดสรรทรัพยากรให้ฟรี ไม่จำกัดที่คะแนนอีกต่อไป! แต่อย่าลืมว่าฟรีไม่ได้หมายความว่าจะสิ้นเปลืองได้! ฉันให้เวลาพวกนาย แต่ศัตรูกลับไม่ให้เวลาพวกเรา! นักศึกษาที่ไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ สิ้นสุดเทอมนี้หากยังไม่กลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ต้องถูกไล่ออกทั้งหมด! นักศึกษารุ่นต่อไปเข้ามหาวิทยาลัย ภายในครึ่งปีเว้นแต่จะหลอมกระดูกสองครั้งหรือสามครั้ง ไม่งั้นจบหนึ่งเทอมเป็นผู้ฝึกยุทธ์ไม่ได้จะถูกไล่ออกทั้งหมด!”

เมื่อคำพูดนี้ออกมา นักศึกษาที่ไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ด้านล่างเวทีก็มองหน้ากัน ฟางผิงพูดเสียงดังว่า “มองอะไร ออกไปสิ ไปฝึกวิชา! ตอนนี้พวกนายไม่มีอำนาจแม้แต่จะรู้ข้อมูลด้วยซ้ำ หวังว่าทุกคนจะสามารถกลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ได้โดยเร็ว!”

ฟางผิงให้พวกเขาออกไป หลายคนต่างมองไปทางอาจารย์พวกนี้ ในกลุ่มอาจารย์มีคนพยักหน้าเล็กน้อย

ภายใต้สภาวะจนใจ นักศึกษาที่ไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ทำได้เพียงถอนตัวออกไป

ถูกสายตามากมายจับจ้อง หลายคนถึงกับหน้าแดงก่ำ

แม้ฟางผิงจะมอบประโยชน์ให้พวกเขา แต่มีคนอยู่ที่นี่กว่าเจ็ดแปดพัน มีแค่พวกเขาที่ถูกไล่ออกมา จึงรู้สึกขายหน้าอยู่บ้าง

ฟางผิงไม่สนใจเช่นกันว่าพวกเขาจะโกรธเคืองหรือเปล่า รอพวกเขาออกไปแล้ว ฟางผิงค่อยเอ่ยว่า “ไม่มีความสามารถ ถูกกำหนดให้ต้องเป็นผู้เศร้าสลด! ตอนนี้ที่นี่ล้วนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ทั้งหมด ฉันไม่สนใจว่าทุกคนจะรู้หรือไม่รู้ ฉันอยากพูดสักสองสามเรื่อง”

“เรื่องแรกมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้มีศัตรูตัวฉกาจอยู่ ศัตรูที่เกี่ยวข้องกับความเป็นความตาย ไม่ใช่มหาวิทยาลัยปักกิ่ง ไม่ใช่โรงเรียนเตรียมทหารอันดับหนึ่งอย่างที่ทุกคนคิดกัน พวกเขาไม่ใช่ศัตรูของพวกเรา แต่เป็นเพื่อนร่วมรบ เพื่อนร่วมชาติของพวกเรา! ศัตรูของพวกเราแข็งแกร่งกว่าพวกเขาอย่างมาก โหดเหี้ยมอำมหิตกว่า หลายปีมานี้เกรงว่าหลายคนจะสังเกตได้เหมือนกัน นักศึกษาและอาจารย์นับไม่ถ้วน อยู่ดีๆ ทำไมถึงตาย ตายอยู่ที่ไหน? ในสงครามน่ะสิ! ดังนั้นเทอมใหม่เริ่มต้นขึ้น มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้จะเพิ่มคลาสเรียนใหม่ วิชาความรู้พื้นฐานของถ้ำใต้ดิน! จำไว้ว่าหากไม่ได้รับอนุญาต ห้ามเผยแพร่ข้อมูลใดใดต่อภายนอกเด็ดขาด หากทำให้ประชาชนตื่นตระหนก มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้และรัฐบาลจะสืบเสาะถามหาความรับผิดชอบ ลงโทษอย่างไม่ปรานี!”

ด้านล่าง พวกอาจารย์ต่างไม่ปริปากพูด นักศึกษาบางส่วนก็นิ่งเงียบไปเช่นกัน

แต่นักศึกษาขั้นหนึ่งขั้นสองบางคนกลับอารมณ์พลุกพล่านขึ้นมา

มีคนตะโกนออกมา “ประธานฟาง ศัตรูที่นายพูดถึง ตกลงเป็นใครกัน? ลัทธินอกรีตงั้นเหรอ? ถ้ำใต้ดิน…คืออะไร? ความสามารถของศัตรูเป็นยังไง?”

ฟางผิงเอ่ยอย่างเรียบนิ่ง “เรื่องพวกนี้หลังจากนี้พวกนายจะรู้เอง ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาพูดอย่างละเอียด พวกนายแค่รู้ว่าเทียบกับอีกฝ่ายแล้ว มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ฝีมือห่างชั้นอย่างมากก็เพียงพอแล้ว คนอย่างพวกนาย ส่วนใหญ่ยังเทียบกับตัวรับกระสุนไม่ได้เลยด้วยซ้ำ! ไม่อยากถูกส่งไปตาย งั้นก็พยายามฝึกวิชา!”

พูดจบ ฟางผิงก็เอ่ยต่อว่า “อยากฝึกวิชา หลายคนพูดว่าขาดแคลนทรัพยากร รับภารกิจ ภารกิจก็ไม่เยอะพอ งั้นจะทำยังไง?”

“นี่ก็เป็นเรื่องที่สองที่ฉันจะพูด เพื่อให้ทุกคนฝึกวิชาได้ดีกว่าเดิม มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ตัดสินใจจะเปิดโควตาคะแนนให้กู้ยืมสิบล้านคะแนน!”

“สิบล้านคะแนน?”

“ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่หรือเปล่า!”

“นี่…เป็นไปได้ยังไง?”

“…”

ด้านล่างเกิดความวุ่นวายแล้ว ตอนนี้กระทั่งอาจารย์บางส่วนก็มีการเคลื่อนไหวเช่นกัน

ทรัพยากรสิบล้านคะแนน เทียบกับสัดส่วนที่เปรียบเทียบก่อนหน้านี้ ต้องใช้เงินสดถึงสามแสนล้าน!

แน่นอนว่าในความเป็นจริงตอนนี้คะแนนยังเสื่อมค่าอยู่บ้าง แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น ราคาที่แลกเปลี่ยนสิ่งของยังคงไม่เปลี่ยน สิบล้านคะแนนแลกเปลี่ยนทรัพยากร ราคาตลาดยังอยู่ที่สามแสนล้านขึ้นไป!

ระหว่างที่เตรียมจะประกาศแยกย้าย จู่ๆ ฟางผิงก็นึกอะไรได้ เอ่ยเสริมว่า “ใช่สิ การแข่งขันผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสองและขั้นสาม มหาวิทยาลัยจะรับผิดชอบจัดต่อไป ทุกคนต้องมีส่วนร่วม! ตอนนี้แยกย้ายได้ ช่วงนี้หากไม่มีเรื่องอะไรอย่าออกจากมหาวิทยาลัย เรียนวิชาความรู้พื้นฐานของถ้ำใต้ดินแล้วค่อยว่ากัน!”

ฟางผิงประกาศแยกย้าย ข้างล่างก็ถกเถียงกันเสียงดังทันที

ฟางผิงยังไม่ทันเดินไปไกลเท่าไหร่ หัวล้านเงาวับก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา แทบจะกัดฟันว่า “ฟางผิง นายหลอกฉัน!”

ฟางผิงทำเป็นไม่ได้ยิน เดินไปก็เอ่ยไปพลาง “ไปสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ คุยเรื่องแหล่งแร่ที่นายเจอ นายอยากทะลวงขั้นห้าก็บอกมาอย่างละเอียดซะ หากยังไม่เข้าขั้นห้าอีก หลังจากนี้นายคงไม่มีสิทธิ์เป็นตัวรับกระสุนด้วยซ้ำ”

“ฉัน…ฉันไม่ไปกับนาย!” ฉินเฟิ่งชิงโมโหอย่างมาก

ฟางผิงหันไปมองเขา ผ่านไปสักพักค่อยเอ่ยว่า “ได้ นายพูดเองนะ งั้นนายก็ไปขุดเอง คะแนนที่มหาวิทยาลัยให้กู้ยืมก็อย่าคิดที่จะยืมเลย นายหาวิธีทะลวงขั้นห้าเอาเองเถอะ ยังไงอาศัยพลังงานฟ้าดินในตอนนี้บ่มเพาะอีกสักเจ็ดแปดปี นายน่าจะเข้าขั้นห้าได้เหมือนกัน!”

ฉินเฟิ่งชิงทำหน้าขัดแย้งอยู่บ้าง ท้ายที่สุดก็เอ่ยอย่างมีโทสะว่า “นายเอาแต่รังแกฉัน!”

จู่ๆ ฟางผิงก็ขนลุกวาบขึ้นมา แม่งเหอะ นายอย่ามาโอดครวญแบบนี้ได้หรือเปล่า?

โกนหัวโล้นเกลี้ยง อยู่ดีๆ มาตะโกนอย่างเคียดแค้น ถูกคนเข้าใจผิดจะทำยังไง?

———————

…………….