ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน นิยาย บท 485

ตอนที่ 485 สงครามใหญ่ (2)

………………..

สงครามครั้งนี้ถ้ำใต้ดินสิบเอ็ดเมืองร่วมกันโจมตี

ส่งเจ้าเมืองมาแปดคนเผชิญหน้ากับขั้นเก้าของมนุษย์สิบสองคน

ทั้งมนุษย์ไม่ได้บุกจู่โจมพืชปีศาจและเจ้าเมืองพวกนั้นก่อน แต่เลือกโจมตีสัตว์ปีศาจขั้นเก้าหลายตัวนั้น จวบจนถึงตอนนี้สังหารสัตว์ปีศาจขั้นเก้าไปแล้วสองตัว

ข้างหน้านั้น สัตว์ปีศาจขั้นเก้าเหลือเพียงตัวสุดท้าย

ฟางผิงได้ยินบทสนทนาของพวกรัฐมนตรีหวังก็เอ่ยทันที “รัฐมนตรี…ทำไมไม่ฆ่าพืชปีศาจก่อนเหรอครับ?”

“เผ่าเยาจื๋อทำสงครามกับพวกเรามาหลายปี บาดเจ็บล้มตายนับไม่ถ้วน คุ้นชินกันนานแล้ว เผ่าเยามิ่งสงบศึกกับพวกเรามาหลายปี ต่อสู้กันไม่เยอะ ฆ่าพวกเขาก่อน ในสถานการณ์ที่สูญเสียหนัก ปณิธานยังไม่มั่นคงพอ ต้องล่าถอยออกไปก่อนแน่…”

รัฐมนตรีหวังพูดอธิบายออกไป

ฆ่าสัตว์ปีศาจก่อน นี่เป็นการวางกลยุทธ์ของประเทศจีนก่อนเข้าถ้ำใต้ดินเช่นกัน

ถ้ำใต้ดินเทียนหนาน เผ่าเยามิ่งและมนุษย์เปิดฉากสงครามครั้งแรก ภายใต้การบาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก มีโอกาสที่จะสู้ตายต่อเหมือนกัน แต่ตกใจกลัวล่าถอยไปกลับมีโอกาสสูงกว่า

ถึงขั้นเก้าแล้ว อายุขัยยืนยาวไร้จำกัดล้วนสามารถเป็นเจ้าเมืองหนึ่งแห่ง ราชาหนึ่งดินแดน

เผ่าเยามิ่งไม่ได้ปักหลักอยู่กับที่เหมือนเผ่าเยาจื๋อขนาดนั้น ภายใต้การสูญเสียอย่างหนัก แม้จะเป็นเขตหวงห้ามก็อาจสั่งการคนพวกนี้ไม่ได้เสมอไป

ดังคาด หลังจากที่หนานอวิ๋นเยวี่ยสังหารหนูยักษ์ ปีศาจนกยูงขนาดใหญ่ตัวนั้นก็กระพือปีกบิน ร่างที่ประกายสีรุ้ง หายไปจากที่เดิมในชั่วพริบตา!

“ราชาฟู่อวี่!”

เสียงคำรามดังสะท้านฟ้า

ยอดฝีมือถ้ำใต้ดินเห็นปีศาจนกยูงหลบหนีก็ปะทุโทสะทันที!

นึกไม่ถึงว่าราชาฟู่อวี่จะหนี!

ทางถ้ำใต้ดินไม่ได้เป็นฝ่ายเสียเปรียบ หลังจากหนานอวิ๋นเยวี่ยสังหารปีศาจหนูยักษ์ ชั่วพริบตานั้นก็ถูกขั้นเก้าสองคนล้อมเอาไว้ สถานการณ์ล่อแหลมแบบนี้ ปีศาจนกยูงไม่หนี ขั้นเก้าทั้งสามล้อมฆ่าหนานอวิ๋นเยวี่ย หนานอวิ๋นเยวี่ยก็ยากที่จะเอาชีวิตรอดอยู่แล้ว!

แม้จะโมโหยังไงแต่อีกฝ่ายหนีไปแล้ว โมโหไปไม่มีประโยชน์

สัตว์ปีศาจขั้นเก้าสามตัวถูกฆ่าไปสองตัว ปีศาจนกยูงกลัวว่าเดินซ้ำรอยตัวอื่น จะคิดหนีจากที่นี่ก็เป็นเรื่องสมเหตุสมผลเหมือนกัน

สงครามใหญ่ยังกำลังดำเนินต่อ

หลี่เต๋อหย่งถือกระบี่ยาวในมือ หันหน้าไปเอ่ยว่า “พวกนายยืนเฝ้าที่นี่ต่อ ฉันจะไปช่วยผู้อำนวยการหนาน เผ่าเยามิ่งหวาดกลัวขึ้นมาแล้ว สงครามนี้ต้องชนะ!”

สิ้นเสียง หลี่เต๋อหมิงก็พุ่งเข้าไปโจมตีสองคนที่ล้อมหนานอวิ๋นเยวี่ยเร็วปานสายฟ้าแลบ

อีกฝั่งหนึ่ง จางเว่ยอวี่ก็กำลังปะทะสองคนด้วยตัวคนเดียว หอกเมื่อครู่จู่โจมปีศาจหนูอย่างกะทันหัน แม้จะฆ่าปีศาจหนูได้กลับทำให้เขาตกอยู่ในสถานการณ์สุ่มเสี่ยงเช่นกัน แต่เทียบกับหนานอวิ๋นเยวี่ยแล้วยังดีกว่าอยู่บ้าง

หนานอวิ๋นเยวี่ยสังหารหนูยักษ์ ร่างกายบาดเจ็บไม่น้อย ตกอยู่ในสถานการณ์เป็นรองแล้ว

สงครามใหญ่กระจัดกระจายทั่วทุกหนแห่ง

ในเวลาชั่วพริบตานี้ก็มียอดฝีมือถ้ำเริ่มบุกฝ่าเข้ามายังทางเดิน

รัฐมนตรีหวังทะลวงฆ่าออกไปทันที ไม่มีเวลาสนใจพวกฟางผิงอีก

ปากทางเดินมียอดฝีมือขั้นเจ็ดไม่คุ้นหน้าคนหนึ่งตะเบ็งเสียงว่า “รีบไสหัวออกไป! พวกเธอคิดจะตายเปล่าที่นี่หรือไง?”

ตอนนี้ใกล้ๆ กับทางเดินเต็มไปด้วยการต่อสู้ของระดับสูง ควันหลงยังมีอยู่บ้าง ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นห้าขั้นหกถูกควันหลงก็ตายได้เหมือนกัน

แม้ฟางผิงอยากจะเข้าใจข้อมูลให้มากหน่อย แต่เห็นฉากนี้ยังคงรีบเอ่ยว่า “ไป!”

ครู่ต่อมาพวกเขาก็วิ่งไปทางข้างหลัง นั่นคืออาณาเขตของทะเลหวงห้าม

ยอดฝีมือพวกนี้ทำสงคราม น้อยครั้งที่จะเข้าใกล้ทะเลหวงห้าม

สงครามนอกทางเดินนี้ยังไม่รู้จะต่อเนื่องไปนานเท่าไหร่

ทางถ้ำใต้ดิน นอกจากปีศาจนกยูงที่หลบหนีไป ยอดฝีมือคนอื่นๆ ไม่ได้ออกไปไหน เห็นได้ชัดว่ายอดฝีมือถ้ำพวกนี้ไม่มีความคิดจะล้มเลิก

ในตอนที่พวกฟางผิงออกไปได้ไม่นาน ใกล้ๆ ทางเดินก็ระเบิดสงครามขึ้นอีกครั้ง

—

ห่างออกไปนับสิบลี้

ฟางผิงใบหน้าซีดเผือด คนอื่นๆ ดีกว่าเล็กน้อย

ควันหลงจากการสั่นสะเทือนพลังจิตใจถูกฟางผิงต้านไว้คนเดียวทั้งหมด พลังจิตใจแตกสลายหลายครั้ง

ตอนนี้ข้างหน้าทุกคนเป็นทะเลผืนใหญ่เงียบสงบไร้คลื่น

ไกลๆ นั้นเสียงต่อสู้เบาบางลงแล้ว

พวกเขาหอบหายใจอย่างหนัก ก่อนหลี่หานซงจะเอ่ยอย่างตื่นเต้นอยู่บ้าง “ฆ่าสัตว์ปีศาจขั้นเก้าไปสองตัว พวกผู้อำนวยการหนานแข็งแกร่งจริงๆ!”

ฟางผิงกลับเอ่ยด้วยใบหน้าเคร่งขรึม “ประเทศจีนมีขั้นเก้าเข้ามาสิบสองคน…ฆ่าสัตว์ปีศาจไปสองตัว หนีไปหนึ่งตัว ผู้บังคับการจางยังสู้สองต่อหนึ่ง…ตอนนี้ตำแหน่งที่มีคลื่นพลังงานรุนแรงที่สุดมีแค่สิบเอ็ดจุด…”

เมื่อคำพูดนี้ออกมา หลี่หานซงก็เอ่ยด้วยสีหน้าแข็งทื่อ “บางที…บางทีอาจจะออกมาไกลไป…นายสัมผัสไม่ได้”

ขั้นเก้าแทบจะเป็นเสาหลักของประเทศจีน

ประเทศจีนตอนนี้มีขั้นเก้าที่ประกาศออกมาชัดเจนแล้วสามสิบสามคน

ฟางผิงถอนหายใจว่า “เป็นเรื่องปกติ เขตใกล้กับทะเลก็มีที่อยู่ของสัตว์ปีศาจในทะเลเหมือนกัน กลางทะเลก็เป็นพื้นที่อันตราย ก่อนหน้านี้ถ้ำใต้ดินเซี่ยงไฮ้เกิดความวุ่นวาย ทะเลหวงห้ามก็มีสัตว์ปีศาจตอบสนองกลับไป”

“ไม่ว่าจะมนุษย์หรือผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำ ทะเลหวงห้ามล้วนไม่อาจเข้าไปโดยพลการ แต่พูดถึงของดี ในทะเลต้องมากกว่าอยู่แล้ว”

ตอนที่ฉินเฟิ่งชิงพูดประโยคนี้ ไม่มีใครสนใจเขา

เจ้าหมอนี้อยากตายก็พูดมาตรงๆ ไม่มีใครห้ามอยู่แล้ว

อันตรายของทะเลหวงห้าม แม้จะไม่มีบันทึกในหนังสือถ้ำใต้ดิน มนุษย์ต่างก็รู้ว่าอันตรายอย่างยิ่ง!

มนุษย์เข้าสู่ถ้ำใต้ดินมาหลายปี ไม่ใช่ว่าไม่อยากเข้าไปตรวจสอบทางทะเล ผลปรากฏว่าลงทะเลไปไม่รอดชีวิตกลับมาสักคน

พื้นที่เขตแดน เขาต้านสมุทร รวมถึงพื้นที่หวงห้าม มนุษย์ต่างเข้าใจอยู่บ้าง

มีแค่ทะเลหวงห้ามที่ไม่รู้เรื่องราวอะไร

พวกเขามุ่งหน้าไปด้วยความเงียบ ระแวดระวังตัวตลอดทาง ตอนนี้ถ้ำใต้ดินเทียนหนานถูกรุมล้อมไปด้วยอันตราย หากไม่ระวังอาจจะเจอยอดฝีมือระดับสูง สถานการณ์ที่แฝงตัวอยู่ในอันตรายแบบนี้ พวกเขาถึงกระทั่งลืมความกังวลเกี่ยวกับปรมาจารย์พวกนั้นไปแล้ว

ไม่มีความสามารถนั้น กังวลใจก็เสียเปล่า รักษาชีวิตตัวเองก่อนค่อยว่ากัน

เพราะอ้อมจากบริเวณทะเลหวงห้าม มุ่งหน้าไปทะเลสาบเสี้ยวจันทร์จึงใช้ระยะทางประมาณสองร้อยกว่าลี้

พวกเขาจึงไม่กล้าทุ่มความเร็วเต็มกำลัง รอจนฟ้ามืดแล้ว เวลานี้ค่อยมาถึงแถบทะเลเสี้ยวจันทร์

ระหว่างทางพวกเขาเจอสัตว์ปีศาจบางส่วนเช่นกัน แต่ล้วนเป็นสัตว์ปีศาจระดับล่างและระดับกลาง ไม่นานก็ถูกพวกเขาฆ่า

รอจนถึงทะเลเสี้ยวจันทร์แล้ว ฟางผิงก็อดเอ่ยไม่ได้ “ตอนแรกพวกนายมาที่นี่ได้ยังไงกัน?”

ทะเลสาบเสี้ยวจันทร์…จะใหญ่เกินไปแล้ว!

ไกลออกไปนั้น ฟางผิงได้ยินเสียงร้องของสัตว์ปีศาจหลายตัว ถึงกระทั่งยังเห็นสัตว์ปีศาจบางส่วนกระโดดไปมาอยู่กลางผิวน้ำ

แม้ว่าสถานที่นี้ไม่ใช่พื้นที่หวงห้าม แต่อาจจะมีสัตว์ปีศาจระดับสูงครองอาณาเขตอยู่เช่นกัน

“ถูกคนไล่ฆ่าวิ่งมาถึงที่นี่”

หวังจินหยางพูดออกไป กดเสียงว่า “ตามฉันมา ฉันจำได้ว่าตอนนั้นเจอหนองน้ำแห่งหนึ่ง ประธานเสิ่นหายตัวไปจากที่นั่น”

พวกเขาไม่พูดอะไรอีก ตามหวังจินหยางไปอย่างรวดเร็ว

ครั้งนี้เข้าถ้ำใต้ดินเป้าหมายหลักคือการตามหาคน

รอเจอคน…หรือเจอร่างแล้ว ค่อยไปทำอย่างอื่นก็ไม่สาย หาไม่เจอจริงๆ ค่อยคิดเรื่องเลิกล้มอีกที

——————–

………………..