ระบบเจ้าสำนัก นิยาย บท 2027

ตอนที่ 2027 : ความต้องการของเสี่ยวซี

ตอนที่ผ่านลำแสงไปเสี่ยวซีก็รู้สึกราวกับได้มายังอีกโลก ฉากรอบตัวได้หายไปแทนที่ด้วยสวนอันงดงาม

ด้านนอกสวนนี้คือมิติทีว่างเปล่าไม่รู้จบ

“ จักรพรรดิข่งจู้” การรับรู้ของเสี่ยวซีโดนจำกัดเอไว้ราวกับว่ามีพลังลึกลับในสวนที่กดทับการรับรู้ของเขาเอาไว้ทำให้ไม่อาจจะรับรู้อะไรได้นอกจากสิ่งที่ตาเห็น

ทันทีที่เสียงของเสี่ยวซีดังขึ้น พลังลึกลับที่ปกคลุมสวนก็ได้หายไป เสียงอันลึกลับได้ดังขึ้นมาแทน “ แม่ทัพสูงสุดรึ ?”

หลังจากนั้นร่างของเสี่ยวซีก็ลอยไปที่สวนโดยไม่อาจจะควบคุมได้ สุดท้ายก็มาพบกับกำแพงวัง

ด้านบนกำแพงวังนั้นมีชายวัยกลางคนผมบลอนด์ยืนมือไขว้หลัง ชุดสีขาวของเขาปักลวดลายสีทอง “ ไม่คิดเลยว่าเผ่าสวรรค์จะให้กำเนิดแม่ทัพสูงสุดได้ “

เสี่ยวซีเงยหน้าขึ้นมองชายลึกลับ “ ท่านคือจักรพรรดิข่งจู้รึ ?”

ข่งจู้มองไปที่เสี่ยวซีด้วยความสนใจ “ นอกจากข้าแล้วใครอีกที่กล้าอยู่ด้านนอกเขตข่งจู้ได้ ?”

“ นี่คือด้านมิติภายนอกรึ ?” เสี่ยวซีแปลกใจนิดๆ

“ ตาดีนิ” ข่งจู้ดูอดทนและเป็นมิตรกับเสี่ยวซีอย่างมาก “ เสาแสงที่บนภูเขานั้นได้เชื่อมต่อระหว่างเขตข่งจู้กับมิติภายนอก ตราบใดที่ผ่านช่องทางนั้นมาได้เจ้าก็จะมายังมิติภายนอก แน่นอนว่าด้วยความแข็งแกร่งของแม่ทัพสูงสุดแล้วเจ้าจะเปิดมิติของเขตข่งจู้และเข้ามายังมิติภายนอกเลยก็ได้ มันแค่ว่าหากไม่มีจักรพรรดิช่วย มันอาจจะเข้ามาได้ง่ายๆแต่ไม่มีทางจะออกไปได้”

เห็นได้ว่าข่งจู้อารมณ์ดีอย่างมาก ยังไงซะการมีแม่ทัพสูงสุดเพิ่มก็เป็นเรื่องดีสำหรับเผ่าสวรรค์

“ สหาย เจ้ามีชื่อว่าอะไร ?” ข่งจู้ถามขึ้นมา

เสี่ยวซีกลอกตาใส่และพูดขึ้น “ ข้าไม่มีชื่อ คนอื่นๆเรียกข้าว่าราชาปีศาจ”

เขาไม่อาจจะบอกชื่อจริงๆกับข่งจู้ได้ ไม่งั้นแล้วตัวตนจะโดนเปิดเผยออกมาแต่นอกจากชื่อแล้วมันก็มีชื่อเล่นของตัวเอง มันคือราชาปิศาจ สำหรับข่งจู้จะเรียกเขายังไงก็ไม่สำคัญ

ข่งจู้ยิ้มออกมาแต่ก็ไม่ได้สนใจฉายาของเสี่ยวซี เขายิ้มออกมา “ ราชาปีศาจรึ ? เมื่อเจ้าขึ้นมาบนยอดเขาได้ งั้นเจ้าก็คงมีสิ่งที่อยากจะขอ บอกมา หากเจ้าต้องการสิ่งใด ข้าจะทำตามทที่เจ้าต้องการหากมันอยู่ในความสามารถของข้า”

เมื่อได้ยินแบบนั้น เสี่ยวซีก็ตาเป็นประกายขึ้นมา “ เป็นไปได้ด้วยรึที่จะทำตามที่ข้าขอ ?”

เมื่อเห็นท่าทีของเสี่ยวซี ข่งจู้ก็พูดขึ้นมา “ ไม่ใช่ทุกอย่างแต่ต้องอยู่ในความสามารถของข้า หากความต้องการนั้นเกินไป ข้าอาจจะทำให้ไม่ได้”

เสี่ยวซีผิดหวังขึ้นมานิดๆ “ ข้าคิดว่าขออะไรก็ได้”

มุมปากของข่งจู้กระตุก เขาไม่รู้ว่าทำไม แม้ว่าจะเป็นครั้งแรกที่พบกับเสี่ยวซีแต่เขาก็รู้สึกว่าหมานี่ดูหยิ่งทะนง เขาถึงกับอยากอัดเสี่ยวซี

เมื่อคิดจากที่เสี่ยวซีเป็นแม่ทัพสูงสุดและเผ่าสวรรค์ต้องการตัวแม่ทัพสูงสุด ข่งจู้ก็ต้องกดอารมณ์ตัวเองเอาไว้และพูดขึ้น “ บอกมาวาเจ้าต้องการสิ่งใด ?”

ข่งจู้คิ้วขมวด คำขอของเสี่ยวซีนั้นทำให้เขาต้องรู้สึกอึดอัดอีกรอบ

หากเป็นคำขอสองอย่างแรกเขาคงไม่อาจจะทำให้ได้แต่คำขอสุดท้ายนี้เขาทำได้แต่…เขาแค่ไม่อยากทำ

มันไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากทำแต่เขาแค่ไม่มีเวลาและพลังมากพอ

ตอนนี้เขามีอาวุธขั้นสมบูรณ์อยู่หลายชิ้นแต่เกราะขั้นสมบูรณ์นั้นมีแค่ชิ้นเดียว เกราะนี้คือเกราะที่เขาใช้เอง มันเป็นไปไม่ได้ที่จะยกให้กับเสี่ยวซี การสร้างเกราะขั้นสมบูรณ์ขึ้นมานั้นไม่ใช่เรื่องยากแต่ปัญหาคือหลังจากที่สร้างขึ้นมาเสร็จต้องใช้เวลาเป็นล้านๆปีกว่าจะสั่งสมพลังมันขึ้นมา

แต่การทำความต้องการขอคนที่ขึ้นมาบนภูเขาข่งจู้ได้นี้คือกฎที่เขาตั้งขึ้นมาเอง

มันทำให้เขาอึดอัดใจ

ยังไงซะเขาก็ไม่คิดว่าจะมีคนทำตัวหยิ่งทะนงเช่นนี้และกล้าขอแบบนี้ออกมา

หากเป็นคนทั่วไปเขาคงฆ่าทิ้งไปแล้วแต่เสี่ยวซีเป็นแม่ทัพสูงสุด แม่ทัพสูงสุดคนใหม่นั้นสำคัญต่อกลยุทธ์ของเผ่าสวรรค์ตอนนี้อย่างมาก แน่นอว่าเขาไม่อาจจะปฏิบัติต่อเสี่ยวซีแบบแม่ทัพทั่วไปได้

ข่งจู้ปวดหัวขึ้นมา เขามองไปที่เสี่ยวซีแล้วกุมขมับก่อนจะถอนหายใจออกมา “ เกราะขั้นสมบูรณ์นั้นข้าไม่อาจจะให้เจ้าได้ในตอนนี้ หากเจ้าต้องการมัน เจ้าก็ต้องรอไปก่อน…แต่ข้าเสนอว่าเจ้าควรจะเปลี่ยนใจดีกว่า”

สุดท้ายข่งจู้ก็เป็นฝ่ายที่ต้องสลดเสียเอง หมานี่น่ะแปลกและขอของที่ไม่อาจจะได้มาจริงๆได้