ระบบเจ้าสำนัก นิยาย บท 2028

ตอนที่ 2028 : ผู้ส่งสาร

หากไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าเสี่ยวซีเป็นสมาชิกของเผ่าสวรรค์ข่งจู้อาจจะสงสัยว่าหมานี่ถูกเผ่ามนุษย์ส่งมาเพื่อสร้างปัญหา

มันอยากเป็นจ้าวทะเลโกลาหลรึ ?

ทำไมไม่ขึ้นสวรรค์ไปเลยล่ะ ?

“ เปลี่ยนอีกแล้วรึ ?” เสี่ยวซีเบิกตากว้าง “ แค่นี้ไม่ได้รึ ? ท่านเป็นจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่แต่กลับให้เกราะขั้นสมบูรณ์ไม่ได้รึ ?”

ข่งจู้กดความเจ็บปวดในใจ ยิ่งเห็นสายตาดูถูกของเสี่ยวซีก็ยิ่งทำให้เขาแทบคลั่ง

หมานี่ถูกส่งมาเพื่อทรมานเขาชัดๆ !

เขาอยากจะตบเสี่ยวซีจนตาย หมานี่แทบจะทำให้เขาระเบิดอารมณ์ออกมา !

ใจเย็นๆไว้…

ข่งจู้สูดหายใจเข้าลึกๆและกดความโมหดในใจ เขาได้บอกกับตัวเอง “ ไม่ต้องโกรธไป เจ้าเป็นถึงจักรพรรดิ เจ้าต้องเยือกเย็นเอาไว้ เจ้าต้องรักษาภาพลักษณ์เอาไว้ อย่ากังวลเรื่องหมานี่ มันไม่คุ้มค่า…”

ข่งจู้ปลอบตัวเองสักพักและพูดขึ้นมา “ มันไม่ใช่ว่าข้าให้เจ้าไม่ได้แต่ตอนนี้ข้ามีแค่ชิ้นเดียว มันไม่อาจจะให้เจ้าได้”

“ ทำไมกัน ?” เสี่ยวซีถามขึ้นมา

“ เพราะข้าต้องใช้เอง หากให้เจ้าไปแล้วข้าจะใช้อะไร ?” ข่งจู้พูดขึ้น

“ ท่านเป็นจักรพรรดิ แม้ว่าจะไม่มีเกราะขั้นสมบูรณ์แต่ก็ไม่อาจจะมีใครทำอะไรท่านได้ ไม่ว่าจะมีเกราะรึไม่แต่ก็ไม่ได้ส่งผลต่อท่านเลย ทำไมท่านไม่ยกให้ข้าล่ะ ?” เสี่ยวซีแสดงสีหน้าสงสัยออกมา

ข่งจู้ที่เพิ่งจะใจเย็นได้ต้องโมโหขึ้นมาอีกครั้ง

เขารีบพูดขึ้นมา “ อย่าพูดไร้สาระ เจ้าจะเปลี่ยนใจรึไม่”

เขากลัวว่าหากเสี่ยวซีพูดต่อไป เขาคงลงมือแน่ๆ หมานี่มาปั่นประสาทเขาชัดๆ

เขาไม่รู้เลยว่าเขาจะอดทนได้อีกนานแค่ไหน

“ ท่านบอกไม่ใช่รึว่าทำตามคำขอได้หากขึ้นมาถึงยอดเขา ?” เสี่ยวซีพึมพำออกมา “ เมื่อท่านไม่อาจจะทำตามที่ข้าขอได้ งั้นก็อย่าคุยโว มันจะทำให้คนตื่นเต้นไปเปล่าๆ….จักรพรรดิไม่ควรเที่ยวหลอกคนอื่นไปทั่ว !”

ปากของข่งจู้กระตุก เขาเลิกสนใจเสี่ยวซีเพื่อไม่ให้ตัวเองโกรธกว่านี้

“ งั้นหากข้าเลือกที่จะรอ มันต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะได้เกราะขั้นสมบูรณ์มา ?” เสี่ยวซีถามขึ้นมา

ข่งจู้พูดขึ้น “ 10 ล้านปีรึอาจจะนานกว่านั้น มากสุดไม่เกินหมื่นล้านปี”

เสี่ยวซีเบิกตากว้าง “ นานเกินไป !”

“ นานรึ ?” ข่งจู้พูดขึ้น “ สำหรับทะเลโกลาหลแล้วเวลาแค่หมื่นล้านปีนั้นแค่พริบตาเท่านั้น”

“ งั้นหากข้าตายไปก่อนล่ะ ?” เสี่ยวซีถามขึ้นมาอีกครั้ง

“ นั่นก็เรื่องของเจ้า” ข่งจู้พูดขึ้นด้วยท่าทีเฉยเมย “ หากเจ้าอยู่ได้นานก็จะได้เกราะขั้นสมบูรณ์ไป”

เสี่ยวซีเลียปากแล้วพูดขึ้น “ งั้นก็ช่างเถอะ ข้ากลัวว่าข้าคงอยู่นานขนาดนั้นไม่ไหว แม้ว่าจะอยู่ถึงวันนั้นแต่ข้าก็ไม่รู้ว่าท่านจะเปลี่ยนใจไม่…”

ข่งจู้สีหน้าหม่นลง “ ข้าเป็นจักรพรรดิ หากข้าพูดอะไรไม่น่าเชื่อถือ ข้าจะน่ายกย่องอยู่อีกรึไง ?”

“ แต่ท่านก็เพิ่งปฏิเสธคำของของข้าไม่ใช่รึไง ?” เสี่ยวซีถามขึ้นมา “ ท่านไม่คิดจะช่วยให้ข้าเป็นจ้าวทะเลโกลาหลและไม่อาจจะช่วยให้ข้าเป็นจักรพรรดิได้ แม้แต่เกราะขั้นสมบูรณ์ก็ยังไม่อาจจะให้ข้าได้ทันที…”

“ พอแล้ว !” ข่งจู้โกรธขึ้นมานิดๆ “ อย่าพูดเรื่องพวกนี้อีก เจ้าบอกข้ามาว่าเจ้าจะรอรึเปลี่ยนใจ !”

เมื่อเห็นว่าข่งจู้จะลงมือ เสี่ยวซีก็ตกใจและพูดขึ้น “ ท่านคงไม่ฆ่าคนของตัวเองเพราะคำพูดหรอกนะ ?”

อารมณ์โกรธของข่งจู้หายไปทันที เขากลับรู้สึกสลดขึ้นมาแทน

เขาเป็นจักรพรรดิ เขาไม่มีทางที่จะจัดการกับเสี่ยวซี เขาไม่อาจจะฆ่าใครได้ตามใจ เขาไม่อาจจะด่าเสี่ยวซีได้ เขาควรจะทำยังไง ?

“ งั้นก็เปลี่ยนคำขอซะ “ ข่งจู้ไม่อยากยุ่งกับเสี่ยวซีอีก หากยังเป็นแบบนี้ต่อไปเขาสงสัยว่าเขาคงโดนฆ่าทั้งเป็น “ ข้ารับปากเจ้าว่าตราบใดที่อยู่ในความสามารถของข้า ข้าจะทำตามที่เจ้าขอแต่เจ้าไม่อาจจะขอสิ่งที่เกินความสามารถของข้าได้ เจ้าไม่อาจจะขอเกราะขั้นสมบูรณ์ได้ด้วย”

ทำไมข่งจู้ถึงอดทนกับเสี่ยวซีขนาดนี้ ?

นี่แหละคือเหตุผล !

ตราบใดที่ดึงตัวเสี่ยวซีเข้าร่วมได้ ปัญหาเล็กๆน้อยๆเหล่านี้ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย

หากเสี่ยวซีกล้าปฏิเสธ เขารับปากว่าเขาจะให้เสี่ยวซีรู้ถึงความโหดร้าย

“ เป็นผู้ส่งสารของท่านรึ ?” เสี่ยวซีคิดสักพัก “ ก็ได้ แต่ท่านต้องตกลงกับข้า 1 เงื่อนไข”

“ เงื่อนไขอะไร ?”

“ ข้ามีกลุ่มของตัวเอง ข้าหวังว่าท่านจะให้ตำแหน่งพวกเขาและดูแลพวกเขาอย่างดี” เสี่ยวซีพูดขึ้น “ แม้ว่าความแข็งแกร่งของพวกนี้จะไม่มากนักแต่พวกนี้ต่างก็ภักดีกับข้า เมื่อข้าได้ประโยชน์ก็ไม่อาจจะทิ้งพวกนั้นได้”

ข่งจู้แปลกใจนิดๆ เขาไม่คิดเลยว่าเสี่ยวซีจะรักพวกพ้องเช่นนี้

“ ได้ ข้ารับปากเจ้า” ข่งจู้พูดขึ้น “ เจ้าอาจจะไม่พอใจกับกับการถูกส่งไปยังกองทัพอื่น ทำไมข้าไม่แบ่งดินแดนให้เจ้า พื้นที่ส่วนหนึ่งก็น่าจะพอ เจ้าต้องไปตั้งฐานที่นั่นและสร้างเมืองใหม่ขึ้นมา เมืองใหม่นี้จะดูแลโดยคนของเจ้า เจ้าจะจัดการยังไงก็ขึ้นอยู่กับเจ้าเอง แบบนี้เป็นยังไง ? ”

เสี่ยวซีตาเป็นประกายขึ้นมา “ จริงรึ ? ”

“ ตราบใดที่เจ้าภักดีกับข้า ข้าก็ไม่อาจจะดูแลเจ้าแย่ๆได้” ข่งจู้พูดขึ้น “ ในอนาคตนอกจากรายได้ของเมืองแล้ว เจ้าหักไปเลยครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งค่อยเอามาให้ข้า เจ้าพอใจกับข้อเสนอนี้รึไม่ ?”

“ พอใจ ข้าพอใจ !” เสี่ยวซีตาเป็นประกายขึ้นมา

หลังจากที่เงียบไปสักพักเสี่ยวซีก็ถามขึ้น “ แต่ท่านมีคนส่งสารอยู่แล้วไม่ใช่รึ ? เขาคือคนที่ดูแลภูเขา ดูเหมือนว่าเขาจะชื่อเวล…”

“ จากนี้ไปก็ไม่ใช่แล้ว “ ข่งจู้พูดขึ้น

มันมีผู้ส่งสารหลายคนได้ ข่งจู้ไม่จำเป็นต้องปลดตำแหน่งเวลแต่เพื่อที่จะแสดงว่าเขาสนใจเสี่ยวซี เขาจึงเลือกที่จะทำเช่นนี้ เขาคงชดเชยให้เวลในด้านอื่นๆ เดาว่าเวลคงเข้าใจความคิดของเขา

เวลคงไม่คิดไม่ฝันว่าตัวเองทำหน้าที่มาด้วยดีตลอดแต่กลับโดนยึดตำแหน่งไปเช่นนี้