ระบบเจ้าสำนัก นิยาย บท 2035

ตอนที่ 2035 : ผู้คนบาดเจ็บ

บลูไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาไม่ชอบพูดมาก หากเขาทำได้ เขาจะไม่พูดออกมาแม้แต่คำเดียว

เมื่อตัดสินใจจะสู้กับเสี่ยวซี เขาก็ไม่คิดเสียเวลาอีกต่อไปและสู้เลย

ร่างของบลูลอยขึ้นไปในตำแหน่งที่คนด้านล่างไม่อาจจะรับรู้ได้ก่อนจะหยุด จากนั้นก็ตะโกนออกมาด้วยเสียงที่ดังสนั่น “ มาสู้กัน !”

ร่างของเสี่ยวซีปกคลุมไปด้วยไฟทมิฬ ในพริบตาก็ได้โผล่มาอยู่ตรงข้ามกับบลู

ต่อมานิ้วทั้งห้าของบลูก็กำเข้ากันก่อนจะต่อยเข้าใส่เสี่ยวซี

ตูม !

เขตข่งจู้รากับกระจก หมัดของบลูทำให้มิติราวขึ้นมาขยายออกไปทุกทิศทาง ใจกลางรอยแตกร้าวนี้มีพลังอันน่ากลัวที่แทบทะลุมิติออกไปพุ่งเข้าหาเสี่ยวซี

ต่อหน้าการโจมตีที่ทรงพลังเช่นนี้เสี่ยวซีก็ไม่กล้าจะประมาท เขาได้ปล่อยพลังบรรพกาลออกมาปกคลุมตัวแล้วเปิดใช้การป้องกันของเกราะบรรพกาล ในเวลาเดียวกันตัวของเขาก็มีไฟปะทุขึ้นมา ไฟนี้ปกคลุมท้องฟ้าส่วนหนึ่ง เขาอ้าปากออกแล้วพ่นพลังที่ไม่ด้อยกว่าบลูออกมา ไฟที่เขาพ่นออกมานี้ถึงกับทำให้คนใจสั่น

ตูม !

พลังทั้งสองได้ปะทะกันจนทำให้โลกสั่นไหว

มิติโดยรอบเริ่มแตกเผยให้เห็นวังวนสีดำขนาดใหญ่ อีกด้านของวังวนนี้คือมิติภายนอกของเขตข่งจู้

เสี่ยวซีและบลูได้ถอยกลับมาเพราะแรงสะท้อน เสี่ยวซียังไม่เป็นไรแต่เขาก็รู้สึกอึดอัดเล็กน้อยไม่ได้บาดเจ็บ บลูมีเลือดไหลออกมาที่มุมปาก ชัดแล้วว่าพลังที่สะท้อนออกมานี้ทำให้เขาบาดเจ็บ

เกราะและอาวุธขั้นสมบูรณ์ของเขานั้นโดนทีมคังเฉียงปล้นไป หลังจากที่กลับมาที่เขตข่งจู้เขาก็ได้ใช้เกราะและอาวุธขั้นสูงแทนแต่มันต่างกับเกราะและอาวุธขั้นสมบูรณ์อย่างมาก ความต่างนี้ส่งผลต่อการต่อสู้อย่างใหญ่หลวง แม้ว่าเขาจะพยายามชดเชยช่องว่างนี้แค่ไหนก็ไม่อาจจะทำอะไรได้

บนท้องฟ้านั้นมิติระหว่างคนและหมาค่อยๆฟื้นฟูตัวเองขึ้นมาช้าๆ

“ ข้าคิดว่าเจ้ามีความสามารถแต่ได้แค่นี้เองรึ ?” เสี่ยวซีเห็นเลือดที่ไหลออกมาจากมุมปากบลูก็แสดงสีหน้าไม่พอใจออกมา “ นี่คือความแข็งแกร่งที่เจ้าเรียกตัวเองว่าแม่ทัพสูงสุดรึ ?”

บลูทั้งอึ้งและโกรธ “ เจ้ามีเกราะขั้นสมบูรณ์อยู่ !”

ต้องรู้ก่อนว่าเขาต้องทำงานให้กับข่งจู้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าในเขตต้นกำเนิดและสุดท้ายถึงได้เกราะขั้นสมบูรณ์มาแต่ตอนนี้เสี่ยวซีที่เป็นแม่ทัพสูงสุดหน้าใหม่ที่ไม่ได้ทำอะไรแต่กลับมีเกราะขั้นสมบูรณ์อยู่

“ นี่คือเหตุผลที่เจ้ายอมรับใช้จักรพรรดิข่งจู้รึ ?” บลูพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าโกรธ “ เกราะขั้นสมบูรณ์ถึงกับทำให้เจ้าขายเกียรติตัวเองเลยรึ ?”

เสี่ยวซีกลอกตาใส่ “ สู้ก็สู้ เจ้าจะพูดมากทำไม”

บลูโกรธจัด ความดันเลือดในตัวเพิ่มสูงขึ้น เขาไม่เคยเจอใครแบบนี้มาก่อน เขาคิดว่าเขาเกลียดคนเสแสร้งอย่างล็อคที่สุดแต่ตอนี้เขาเข้าใจแล้วว่ามีคนอีกแบบที่เขาเกลียดยิ่งกว่าล็อคเสียอีก

หากต้องใช้คำพูดอธิบายเสี่ยวซีแล้วก็คงต้องบอกว่าต่ำตม

เสี่ยวซียิ้มออกมา “ ข้าชอบที่เจ้าไม่อาจจะทำอะไรข้าได้และไม่อาจจะฆ่าข้าได้ !”

บลูตัวสั่น เขาแทบจะคลั่ง

เขาพุ่งเข้าหาเสี่ยวซีอีกรอบและพูดขึ้นมา “ ข้าอยากเห็นว่าเจ้ามีพลังแค่ไหนกันถึงได้ปากดีเช่นนี้ !”

การโจมตีเช่นนี้ใช้พลังบรรพกาลไปจำนวนมาก แม้ว่าจะเป็นแม่ทัพสูงสุดแต่ก็ไม่อาจจะใช้การโจมตีแบบนี้ออกมาอย่างต่อเนื่องได้ เมื่อพลังบรรพกาลหมดลงเขาก็ไม่อาจจะทำอะไรได้และรอแต่โดนอัด

“ โจมตีอีก 180 ครั้งน่าจะไม่เป็นปัญหา” เสี่ยวซีพูดกับตัวเอง “ ข้าไม่รู้ว่าตอนนั้นเจ้าจะทนได้รึไม่”

แม้ว่าการโจมตีส่วนมากของเสี่ยวซีนั้นบลูจะหลบได้แต่ก็ยังทำให้บลูอึดอัด หากเสี่ยวซีโจมตีได้ถึง 180 ครั้งจริงๆ เดาว่าเขาคงตกที่นั่งลำบาก

บลูไม่เชื่อคำพูดของเสี่ยวซี เขายังไล่ตามเสี่ยวซีต่อ เสี่ยวซีเองก็พ่นดอกบัวไฟออกมาอย่างต่อเนื่องพร้อมกับถอยกลับไป

ทั้งสองเข้าใกล้พื้นขึ้นมาเรื่อยๆ ดอกบัวไฟได้ระเบิดออกอย่างต่อเนื่อง ดอกบัวไฟแต่ละอันนั้นคร่าชีวิตจ้าวโกลาหลไปหลายแสนคน ดอกบัวดอกหนึ่งระเบิดที่ใจกลางเมืองเล็กๆและได้ลบคนไปหลายล้านคน

ไม่กี่อึดใจคนเผ่าเทียนกว่าสิบล้านคนก็ต้องตายไป’ในทางอ้อม’จากผลการต่อสู้ระหว่างเสี่ยวซีและบลู

แต่เสี่ยวซีฉลาดอย่างมาก ที่ที่เขาสู้กับบลูนั้นไกลจากเมืองปีศาจอย่างมาก พวกที่ได้รับผลกระทบคือเมืองอื่น ยิ่งพวกนี้ตายเท่าไหร่ เสี่ยวซีก็ยิ่งพอใจเท่านั้น เขาไม่ได้สลดเลยแม้แต่น้อย