ระบบเจ้าสำนัก นิยาย บท 2034

ตอนที่ 2034 : หงุดหงิด

“ ข้าไม่ได้มาเพื่อพูดคุยเล่นด้วย ข้าไม่มั่นใจว่าเจ้าเป็นแม่ทัพสูงสุดจริงรึไม่” บลูมองไปที่เสี่ยวซีแล้วพูดขึ้นมา

แม้ว่าบลูจะไม่พูดอะไรออกมามากนักแต่ท่าทีเขาก็ดูไม่เป็นมิตรชัดเจน

เสี่ยวซีมั่นใจว่าเขาไม่พบบลูมาก่อน เขาได้มีความขัดแย้งอะไรกับบลู เขาคิดไม่ออกว่าทำไมอีกฝ่ายถึงได้มาหาเรื่องตน แต่เสี่ยวซีไม่ใช่คนคิดอะไรมาก ทางกลับกันแล้วเขาก็ว่าอยู่พอดี เมื่อมีคนมาหาถึงที่เพื่อแก้เบื่อ งั้นมันก็พอใจอย่างมาก มีปัญหานิดหน่อยจะเป็นอะไรไป ?

“ บลู” เสี่ยวซีฮึดฮัดออกมา “ ทุกคนบอกว่าเจ้าเป็นแม่ทัพสูงสุด ในเผ่าสวรรค์แล้วมีแค่ล็อคที่เทียบเจ้าได้แต่ราชารู้สึกว่าเจ้าอาจจะไม่ได้แกร่งแบบที่ทุกคนคิด”

บอกได้ว่าเสี่ยวซีนี่แหละที่แกร่งที่สุด

ยิ่งบลูอารมณ์เสียเท่าไหร่ เสี่ยวซีก็ยิ่งพอใจเท่านั้นเพราะนี่จะเป็นแบบที่เขาหวังเอาไว้

เมื่อได้ยินคำพูดของเสี่ยวซี บลูก็คิ้วขมวด “ ไม่สำคัญว่าเจ้าจะคิดยังไง ไม่ว่าเจ้าจะตกลงรึไม่แต่ก็ไม่อาจจะเปลี่ยนอะไรได้ เจ้าต้องแสดงความแข็งแกร่งออกมาไม่ใช่คำพูด ข้าได้ทุ่มเทมานานและพิสูจน์ทุกอย่างแล้ว ทำไมต้องสนใจคำพูดเจ้าด้วย ?”

เสี่ยวซีพยักหน้าตอบรับ “ ถ้าอย่างนั้นทำไมราชาต้องสนใจคำพูดของเจ้าด้วย ?”

บลูเงียบไปสักพักแล้วหัวเราะออกมา “ ตอนนี้ข้าเชื่อแล้วว่าเจ้าเป็นแม่ทัพสูงสุด”

เขาเห็นความภาคภูมิใจในตัวเสี่ยวซีซึ่งมีแต่แม่ทัพสูงสุดเท่านั้นที่จะมีได้ เกียรตินี้มีแค่คนที่ไร้เทียมทานเท่านั้นที่จะมีมันได้

“ เจ้าเชื่อจะเชื่อรึไม่แล้วมันเกี่ยวอะไรกับราชา ?” เสี่ยวซียังแสดงท่าทีแย่ออกมาดังเดิม เขามองไปที่บลู “ เจ้าจะคิดยังไงก็ช่าง มาสู้กับข้า หากไม่กล้าสู้ก็กลับไปซะ”

เสี่ยวซีทำตัวหยิ่งทะนง เขาจงใจทำแบบนี้เพื่อทำให้บลูไม่พอใจ เมื่อถึงเวลามันจะได้สู้กับบลูโดยไม่มีความผิด ด้วยวิธีนั้นอาจจะทำให้เกิดการบาดเจ็บขึ้นมาได้ระหว่างที่สู้

ยังไงซะการต่อสู้ระหว่างแม่ทัพสูงสุดนั้นก็มีพลังที่น่ากลัวอย่างมาก มันอาจจะทำให้จ้าวโกลาหลโดยรอบตายไปด้วยระหว่างการต่อสู้ไม่ใช่รึ ?

แม้ว่าบลูจะอารมณ์ร้อน แต่ก็ไม่ได้โกรธไปตามคำพูดของเสี่ยวซีง่ายๆแต่เขากลับชื่นชมอีกฝ่ายแทน

“ ข้าชื่นชมเจ้ายิ่งกว่าเก่า” บลูหัวเราะออกมา “ ง่ายๆและตรงไปตรงมา เราเป็นพวกเดียวกันจริงๆ ข้าคิดไปว่าเจ้าจะเสแสร้งเหมือนกับล็อคเสียอีก”

เสี่ยวซีอึ้งไป สมองของบลูปั่นป่วนรึไง เขาจงใจแสดงท่าทีไม่เป็นมิตรกับอีกฝ่ายแต่ทำไมอีกฝ่ายถึงได้พอใจได้ ?

มันอะไรกัน !

เสี่ยวซีสับสนกับท่าทีของบลู

“ พูดมากแต่สุดท้ายก็ไม่สู้” เสี่ยวซีพูดขึ้นมา

บลูโบกมือ “ ไม่ต้องกังวล ก่อนอื่นข้าอยากยืนยันอะไรสักหน่อย”

เสี่ยวซีถามขึ้นมา “ อะไรกัน ?”

แต่เขาไม่ได้รับใช้ดูจีจริงๆ ในทางกลับกันแล้วเขามาที่นี่เพื่อสร้างความวุ่นวายในเผ่าสวรรค์ หากไม่เข้าหาจักรพรรดิเพื่ออำนาจแล้วเขาจะทำตามแผนได้ยังไง ?

“ นี่มันเป็นเรื่องส่วนตัวของราชา ราชาทำได้ทุกอย่างตามใจตัวเอง เจ้าไม่อาจจะยุ่งได้ ” เสี่ยวซีไม่ได้ใส่ใจ “ หากเจ้าไม่พอใจก็มาสู้กับราชาซะ แทนที่จะมาพูดเรื่อนี้ อย่าทำให้ราชาดูถูกเจ้า” เสี่ยวซีเงียบไปชั่วครู่แล้วพูดต่อ “ ข้าอยากเห็นว่าแม่ทัพสูงสุดอย่างเจ้าจะแกร่งเหมือนที่คนอื่นพูดถึงรึไม่”

“ ไม่รู้จักฐานะตัวเอง !” บลูเห็นแบบนั้นก็โกรธขึ้นมา

เขากับเสี่ยวซีไม่ได้ขัดแย้งอะไรกันแต่เสี่ยวซีกลับยอมรับใช้ข่งจู้ มันทำให้เขารู้สึกว่าเกียรติตัวเองโดนดูหมิ่นไปด้วย การกระทำของเสี่ยวซีนั้นทำให้เกียรติของแม่ทัพสูงสุดลดลงด้วย มันเท่ากับการกระทืบเกียรติของแม่ทัพสูงสุด

บลูรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา “ ได้ เมื่อเจ้าอยากจะสู้ งั้นข้าจะสู้กับเจ้า วันนี้ข้าจะกอบกู้ชื่อเสียงแม่ทัพสูงสุด คนอย่างเจ้าไม่คู่ควรที่จะเป็นแม่ทัพสูงสุดแม้แต่น้อย !”

จ้าวโกลาหลด้านล่างต่างก็พากันตะลึง แม่ทัพสูงสุดทั้งสองจะลงมือแล้ว !

ไม่มีใครรู้ว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นแบบไหนแต่ที่แน่นอนคือว่าเมื่อพวกนี้เริ่มการต่อสู้กันแล้ว ไม่วาจะเป็นเสี่ยวซีรึบลูที่บาดเจ็บก็จะส่งผลกระทบต่อเผ่าสวรรค์ มันมีแต่ทำให้สถานการณ์ของเผ่าสวรรค์ย่ำแย่ลง

“ ใช่ เจ้าหายดีแล้วรึ ?” เสี่ยวซีไม่ลืมอาการบาดเจ็บของบลู “ ข้าไม่คิดจะรังแกคนบาดเจ็บ”

บลูฮึดฮัดออกมา “ เจ้าไม่ต้องห่วง อาการบาดเจ็บของข้าฟื้นฟูมานานแล้ว”

เมื่อพูดจบ บลูก็รู้สึกปวดใจขึ้นมา น้ำจิตที่เขาเก็บมาหลายปีต้องถูกใช้ไปเกือบหมดเพราะอาการบาดเจ็บ บวกกับเรื่องลูกปัดจิตที่โดนชิงไปแล้ว เขาก็ไม่กล้าขออะไรจากข่งจู้อีก

“ งั้นก็ดี” เสี่ยวซีนิ่งไปสักพักแล้วเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา “ เมื่อเจ้าหายดีแล้ว ราชาก็จะสู้กับเจ้าด้วยพลังทั้งหมด”