ระบบเจ้าสำนัก นิยาย บท 2038

ตอนที่ 2038 : เริ่มต้นสงคราม

จนโดนตบ เขาถึงเพิ่งรู้ตัว !

เขาโดนหมานี่หยาม !

นี่คือการดูถูก !

บลูโกรธจัด ตอนนี้เขาแทบไร้เหตุผล !

เขาอยู่กับเผ่าสวรรค์มานานแต่ไม่เคยโดนดูถูกแบบนี้มาก่อน !

ยกโทษให้ไม่ได้ !

เขาอยากจะแก้แค้น เขาอยากให้เสี่ยวซีชดใช้ !

แต่ก่อนที่เขาจะได้ลงมือ คำพูดของเสี่ยวซีก็ทำให้เขาเหงื่อตก “ มาสิ ลงมือ มาแก้แค้นข้าเลย ตบหน้าข้าแรงๆ เจ้าจะกลัวอะไร ไม่ใช่ว่าแค่ตายรึไง ? แม้ว่าเจ้าจะโดนจักรพรรดิฆ่าแต่เจ้าก็ยังรักษาเกียรติของตัวเองได้…”

คำพูดเหล่านี้ทำให้ความคลั่งของบลูโดนกดเอาไว้

เมื่อคิดถึงคำเตือนของข่งจู้ บลูก็อดไม่ได้ที่จะกลัวขึ้นมา เขาไม่สงสัยเลยว่าหากเขาลงมือ ข่งจู้ก็คงฆ่าเขาอย่างแน่นอน !

ยังไงซะการเมินเฉยคำเตือนของข่งจู้ก็ไม่ต่างจากการตบหน้าข่งจู้ ข่งจู้จะทนได้ไหวรึไง ?

แต่เมื่อเห็นท่าทีของเสี่ยวซี บลูก็รู้สึกสลด เขาแทบกระอักเลือดออกมา

ชัดแล้วว่าเสี่ยวซีหาเรื่องเขาอยู่แต่สุดท้ายก็เป็นเขาที่โดนอัด มันเป็นเขาที่โดนตบหน้า หากลงมือก็คงเป็นเขาที่โดนข่งจู้ลงโทษ

เขาหาทางออกไม่ได้เลย !

บลูสูดหายใจเข้าลึกๆกดอารมณ์ในใจและพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ อย่าเพิ่งดีใจไปเร็วนัก สักวันเจ้าจะต้องชดใช้ เขาไม่ใช่คนที่ยอมโดนเจ็บตัวโดยไม่เอาคืน ตอนนี้เพราะข่งจู้จึงทำให้เขาไม่กล้าทำอะไรเสี่ยวซีแต่มันไม่ได้หมายความว่าเขาจะลืมเรื่องนี้ “ เชื่อข้าเถอะ สักวันเจ้าจะรู้สึกผิด”

เขาเชื่อว่าในไม่ช้าเขาจะมีโอกาสแก้แค้นเสี่ยวซี แค่ว่าเวลานั้นยังมาไม่ถึง

“ งั้นรึ ?” เสี่ยวซีไม่ได้ใส่ใจ “ งั้นข้าจะรอดู”

บลูมองไปที่เสี่ยวซีราวกับจดจำหน้าตาของเสี่ยวซีเอาไว้ในใจก่อนจะหันกลับแล้วบินจากไป

เขาไม่อาจจะอยู่ที่นี่ต่อได้เพราะเขาไม่มั่นใจว่าจะทนไม่ให้ลงมือกับเสี่ยวซีได้รึไม่

ปากของเสี่ยวซีน่ะร้ายกว่าพลังที่มีอีก

เมื่อเห็นบลูกลับไป เสี่ยวซีก็เบะปากด้วยท่าทีผิดหวัง “ ไปแล้วรึ ? แม่ทัพสูงสุดมีดีแค่นี้รึไง ?”

ทั้งๆที่เป็นเรื่องสนุกแท้ๆแต่ก่อนที่จะได้สนุกเขาก็กลับไป มันไม่แปลกเลยที่เสี่ยวซีจะผิดหวัง

แต่ผลลัพธ์ของเรื่องนี้ก็ไม่ได้เสียเปล่า เขาฆ่าคนเผ่าสวรรค์ไปหลายร้อยล้านคน เขาทำลายเหมืองหลายหมื่นเมือง แม้แต่เขตข่งจู้ก็ยังได้รับผลกระทบไม่ใช่น้อย มันทำให้ข่งจู้ไม่พอใจ บอกได้ว่าครั้งนี้ได้ผลกำไรเกินคาด

นี่ถือว่าเป็นผลงานครั้งใหญ่ !

หลังจากที่บลูกลับไป เสี่ยวซีก็ได้กลับไปที่เมืองปีศาจ ทั้งเขตข่งจู้นั้นมีแค่เมืองเล็กๆรอบเมืองปีศาจที่ไม่โดนทำลาย มันถือว่าเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดในเขตข่งจู้ก็ว่าได้ ดังนั้นจึงมีจ้าวโกลาหลจำนวนมากแห่กันมาที่เมืองปีศาจทำให้เมืองปีศาจนั้นมีคนเพิ่มขึ้นมาอย่างรวดเร็ว มันมากกว่าเดิมถึง 10 เท่า

ตอนที่เสี่ยวซีกลับมาถึงเมือง เมืองปีศาจก็เต็มไปด้วยผู้คน มันสร้างแรงกดดันให้ซือหมิงและคนอื่นๆเป็นสองเท่า พวกเขาต้องคิดหาทางแก้ปัญหาเรื่องคนจำนวนมากนี้

“ คนเยอะจริงๆ” เสี่ยวซีรับรู้สถานการณ์ในเมืองก็แปลกใจนิดๆ

เขาได้เดินทางไปหาซือหมิง, วินและทอมก่อนจะถามขึ้น “ สถานการณ์เป็นยังไง ? ทำไมถึงมีคนแห่กันมามากแบบนี้ ?”

ซือหมิงมองไปที่เสี่ยวซีแล้วโล่งอกขึ้นมา “ การต่อสู้ระหว่างราชาและแม่ทัพบลูส่งผลกระทบต่อเมืองต่างๆ ทุกคนในเขตข่งจู้อยู่ในอันตราย มีแค่เมืองของเราที่ไม่ได้รับผลกระทบ ดังนั้นจึงมีจ้าวโกลาหลจำนวนมากแห่กันมาที่นี่เพื่อหาที่หลบภัย”

“ แบบนี้นี่เอง” เสี่ยวซีกระจ่างทันที

ไม่คิดเลยว่าการโจมตีของเขาจะทำให้คนแห่กันมาที่เมืองปิศาจมากแบบนี้

…

ที่โลกป่า

ร่างแยกของจางหยูและทุกคนในสำนักคังเฉียงได้ลอยอยู่เหนือลาน

“ สิ่งเดียวที่พวกเจ้าต้องระวังคือพวกกุยหลิง “ จางหยูพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจัง “ จักรพรรดิเผ่าสวรรค์ไม่น่าจะทำอะไรได้ พวกเขาไม่ได้มีความกล้าพอจะหาเรื่องจักรพรรดิกุยหลิง ดังนั้นพวกเดียวที่เป็นภัยต่อพวกเจ้าคือกุยหลิง “ หลังจากที่เงียบไปชั่วครู่จางหยูก็พูดขึ้นต่อ “ แม้ว่าจะมีร่องรอยของพวกกุยหลิงแต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าพวกมันจะหายไปจริงๆ บางทีพวกมันอาจจะซ่อนตัวอยู่และรอคอยโอกาส พวกเจ้าต้องระวัง เมื่อพบกับอันตรายก็ให้กลับมาที่ทะเลบรรพกาลทันทีไม่ต้องลังเล”

“ ได้ !” ทุกคนในสำนักพากันตอบกลับ

หลังจากที่อธิบายจบจางหยูก็โบกมือ “ ไปได้ !”

ในพริบตาศิษย์และอาจารย์กว่าสองพันคนก็พุ่งออกไป พวกเขาออกจากโลกป่าเข้าสู่ทะเลโกลาหล

หลังจากที่มาถึงทะเลโกลาหล ศิษย์และอาจารย์ทุกคนก็ได้แบ่งกันเป็น 4 ทีม ทึมหนึ่งไปยังเขตซื่อเซียว, ทีมสองไปยังเขตเย่าหยาง, ทีมสามไปยังเขตหว่านเก่อ ทีมสี่มุ่งหน้าไปที่เขตอู่หมิง

กองทัพเผ่ามนุษย์ในแต่ละเขตถูกคัดเลือกมาเป็นอย่างดี มันมีแต่พวกระดับสูง พวกเขาคือกองทัพทั้งสี่ กองทัพทั้งสี่นี้จะนำโดยสำนักคังเฉียง ทุกคนจะรอฟังคำสั่งจากศิษย์และอาจารย์จากสำนักคังเฉียง ทันทีที่สั่งการพวกเขาจะมุ่งหน้าไปที่เขตเผ่าสวรรค์ทันที

หลังจากที่เตรียมการมากว่า 1 ปี แผนทวงคืนดินแดนสุดท้ายก็ได้เริ่มขึ้น !

กองทัพทั้งสี่นั้นมีคนจำนวนมากจนบดบังดวงอาทิตย์เอาไว้ พวกเขาเดินหน้ากันอย่างเป็นระเบียบ ทุกที่ที่พวกเขาผ่านไปนั้นพวกเผ่าสวรรค์ต่างก็โดนฆ่า พื้นที่เผ่าสวรรค์ล้วนแต่โดนยึดคืน ใช้เวลาไม่นานกองทัพมนุษย์ก็มาถึงชายแดนของเขตเผ่าสวรรค์ทั้งสี่ก่อนจะเข้าสู่พื้นที่ของเผ่าสวรรค์

ภายใต้การโจมตีของแม่ทัพสูงสุดจำนวนมาก จ้าวโกลาหลเผ่าสวรรค์ไม่อาจจะต้านทานได้เลย พวกนั้นได้แต่ต้องยอมเสียดินแดนของตัวเองไป

นี่คือการต่อสู้ที่ง่ายที่สุดสำหรับมนุษย์ !

พวกเขาไม่ต้องกังวลการตอบโต้จากเผ่าสวรรค์เพราะมีแม่ทัพสูงสุดกว่าสองพันคนจากสำนักคังเฉียงอยู่แนวหน้า คนเผ่ามนุษย์ทะเลโกลาหลแทบไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้ บทบาทของพวกเขาก็แค่ตามคนของทีมนภาและคอยจัดการพวกปลาซิวปลาสร้อยที่หลุดมา

ในเวลาเดียวกันเสี่ยวซีก็ได้รับข่าวจากทะเลโกลาหล เขาตื่นเต้นขึ้นมานิดๆ “ สุดท้ายก็เริ่มสักที !”