ระบบกลืนกินพรสวรรค์ นิยาย บท 294

บทที่ 294 ความเจ็บปวดของจักรพรรดิมังกรทะเล

“ปล่อยจักรพรรดิมังกรทะเลไว้เป็นหน้าที่ของฉันเอง พวกคุณไปจัดการกับสัตว์อสูรหมึกยักษ์นั่นเถอะ!”

ฉู่โม่วพูดโดยไม่ได้หันกลับไปมองด้านหลัง เช่นเดียวกับที่แววตาของเขาจ้องมองไปยังจักรพรรดิมังกรทะเลเบื้องหน้าอย่างไม่ไหวติงพร้อมกับพูดด้วยเสียงหนักแน่น

“นี่…”

ได้ยินเช่นนั้น ราชันย์เทพยุทธ์ทั้งสามก็หันหน้ามองกันเองด้วยความงุนงง

พวกเขาอดคิดไม่ได้ เพราะในฐานะที่เป็นผู้สืบทอดที่แท้จริงแห่งวิหารราชันย์เทพยุทธ์ ฉู่โม่วย่อมมีพรสวรรค์ที่สูงส่งอยู่แล้ว มันเป็นเรื่องปกติ หากเขาคิดว่าตนเองสามารถรับมือกับศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าระดับที่ตนเป็นอยู่ได้

ถึงอย่างนั้น…

จักรพรรดิมังกรทะเลตนนี้ก็เป็นสัตว์อสูรที่เทียบเท่าได้กับราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 8 ดาวเลยนะ!

ไม่ว่าพรสวรรค์ของฉู่โม่วจะสูงขนาดไหน แต่เขาก็ยังเป็นเพียงราชันย์ยุทธ์เท่านั้น ด้วยความต่างของพลังที่มากขนาดนี้ เขาจะรับมือไหวจริง ๆ เหรอ?

มันเป็นเรื่องที่ยากเกินกว่าราชันย์เทพยุทธ์ทั้งสามจะสามารถยอมรับได้

เพราะงั้นแล้ว ราชันย์เทพยุทธ์พิฆาตสิงขรจึงตัดสินใจที่จะไปเกลี้ยกล่อมให้ฉู่โม่วถอยจากจุดนี้ไปแทน

แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร

ร่างของฉู่โม่วก็หายไปจากจุดเดิมที่อยู่ และกลายเป็นภาพลวงตาไปเป็นที่เรียบร้อย ส่วนร่างจริงของเขานั้น กลับพุ่งทะยานใส่จักรพรรดิมังกรทะเลด้วยความเร็วที่น่ากลัวไปเสียแล้ว

และในระหว่างนั้น

อณูแห่งชีวิตและเลือดลมภายในร่างก็ถูกกระตุ้นขึ้นมา อณูแห่งชีวิตที่ถูกกักเก็บไว้ในร่างเองก็พลอยคลุ้มคลั่งประดุจทะเลเมื่อครู่นี้ด้วย ลมหายใจที่น่ากลัวถูกปลดปล่อยออกมาในทันที มันปกคลุมผืนน้ำและแผ่วงกว้างไปไกลกว่าอีกหลายร้อยกิโลเมตรพร้อมกับซึมลงไปยังใต้สมุทรจนถึงผืนโลกเบื้องล่าง

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังที่น่ากลัวเช่นนี้ ราชันย์เทพยุทธ์พิฆาตสิงขรที่อยากจะพูดอะไรสักอย่างกับฉู่โม่วก็ตัดสินใจที่จะกลืนคำพูดนั้นลงไป

“ขอชื่นชมในความกล้าหาญของคุณจริง ๆ!”

“ไม่คิดเลยว่าแกจะเลือกเป็นฝ่ายบุกโจมตีฉันก่อนเช่นนี้ ฉัน จักรพรรดิมังกรขอชื่นชม เช่นนั้นแล้ว จงบอกชื่อของแกมา ชื่อของแก…ควรค่าแก่การที่จักรพรรดิมังกรผู้นี้จะจดจำไว้!”

คำกล่าวชมดังออกมาผ่านแววตาที่จ้องมองมายังฉู่โม่วของจักรพรรดิมังกรทะเล

“หนวกหูน่า!”

ฉู่โม่วพ่นลมหายใจอย่างเยือกเย็น

เขาไม่พูดอะไรมากมายนัก ในจังหวะนี้ ภายใต้การเดือดพล่านของเลือดและอณูแห่งชีวิตภายในร่างกาย เส้นลมปราณของเขาถูกกระตุ้นด้วยความร้อนระอุของสิ่งที่ไหลอยู่ภายในซึ่งดุเดือดเฉกเช่นลาวาที่กำลังปะทุ

ขณะเดียวกัน

ธาตุลมระดับดาราลับฟ้าก็ถูกกระตุ้นเพื่อเพิ่มความเร็ว พร้อมกับกระบวนท่าย่างก้าวปีศาจไร้เงาถูกใช้งานไปพร้อม ๆ กันด้วย

ในชั่วพริบตา

ร่างของฉู่โม่วก็แยกเพิ่มอีกสองร่างปรากฏขึ้นมากลางอากาศ ทั้งสองร่างนั้นพุ่งเข้าโจมตีจักรพรรดิมังกรทะเลอย่างพร้อมเพรียงกัน

“รนหาที่ตาย!”

เมื่อเห็นว่าฉู่โม่วเมินเฉยต่อคำถามของตนและเลือกที่จะเข้ามาโจมตีโดยตรง จักรพรรดิมังกรทะเลก็รู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างมาก มันพ่นลมหายใจที่เยือกเย็นออกมาพร้อมกับอ้าปากคำรามเสียงดัง

“กรรรร!!”

คลื่นเสียงที่ทรงพลังดังกังวานไปทั่วท้องทะเล พร้อมกับกลิ่นอายพลังที่อยู่เหนือสรรพสิ่งก็ปกคลุมไปทั่วท้องฟ้าด้วย

พายุหมุนก่อตัวขึ้นในทันที สูบเอาน้ำทะเลปริมาณมหาศาลขึ้นไปบนฟากฟ้าราวกับเสาต้นใหญ่ที่เชื่อมระหว่างโลกและสวรรค์เข้าด้วยกัน และทันใดนั้นเสาน้ำนั้นก็พุ่งเข้ามาโจมตีฉู่โม่ว

ในจังหวะเดียวกัน

เมื่อกระแสน้ำถูกดูดเข้าไปในพายุ ดวงตาแห่งท้องทะเลที่เป็นหลุมคลื่นน้ำวนก็ปรากฏขึ้น มันดูดอากาศและบรรยากาศรอบบริเวณลงไปเบื้องล่างอย่างรุนแรงเสียจนฉู่โม่วยากที่จะขยับตัวเปลี่ยนทิศทาง

“อากาศรอบ ๆ นี้กำลังถูกดูดลงไปงั้นเหรอ!? หรือว่าเจ้านี่เองก็มีความสามารถที่คล้ายกับพรสวรรค์แห่งห้วงมิติอยู่?”

ฉู่โม่วสัมผัสได้ถึงมวลอากาศรอบตัวที่เปลี่ยนแปลงไป และในตอนนั้นแววตาของเขาก็ส่องประกาย

แต่ก็หาได้ตื่นตระหนกไม่

หากจักรพรรดิมังกรทะเลใช้ท่าโจมตีแบบอื่น ฉู่โม่วคงจะเลือกหนีไปแล้ว ทว่าหากอีกฝ่ายใช้พลังแห่งห้วงมิติละก็… เขาก็ไม่น้อยหน้าหรอกนะ

ในฐานะที่ตนนั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญในพลังนี้อย่างแท้จริง!

“พรสวรรค์แห่งห้วงมิติ!”

ซู่ม!

ด้วยคลื่นจาง ๆ ที่กระจายวงกว้างออกไป พลังแห่งห้วงมิติของฉู่โม่วกระจายกลิ่นอายพลังออกไปเป็นวงกว้างกว่าพันกิโลเมตร

และด้วยคลื่นพลังนี้ มันทำให้แรงกดอากาศที่เกิดขึ้นรอบ ๆ ตัวฉู่โม่วพลอยถูกมลายไปในชั่วพริบตา ทำให้เขาสามารถเคลื่อนไหวได้ดั่งใจนึกอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งเขาสามารถไปปรากฏตัวอยู่ที่ด้านข้างจักรพรรดิมังกรทะเลพร้อมกับฟาดฟันด้วยกระบี่ในมือ!

ชิ้ง!

คมกระบี่เปล่งประกายแสงสีแดงทอดยาวไปถึงฟากฟ้า ก่อนจะผ่าลงมาบนร่างของสัตว์อสูรขนาดมหึมาจนเกิดคลื่นอัดกระแทกกระจายวงกว้างพร้อมกับเสียงระเบิดที่ดังกระหึ่ม

ทว่าฉู่โม่วก็รู้สึกได้ผ่านการฟันลงไปเมื่อครู่นี้… เกล็ดของจักรพรรดิมังกรทะเลนั้นแข็งเกินกว่าที่เขาจะเฉือนทะลุไปได้ ดังนั้นการฟาดฟันเมื่อครู่ย่อมต้องไม่ประสบผลสำเร็จอย่างแน่นอน

แถมเขายังกระเด็นถอยออกมานิดหน่อยจากคลื่นอัดกระแทกที่ตีวงพัดมาโดนเขาตอนท้ายอีก

เห็นเช่นนั้น

จักรพรรดิมังกรทะเลก็รู้สึกเหิมเกริมขึ้นเป็นอย่างมาก

แต่แล้วในตอนนั้น แทนที่มันจะได้ยิ้มกริ่ม กลับกลายเป็นมันต้องตกตะลึงแทน

“แก… พลังแห่งห้วงมิติ… แกใช้พรสวรรค์แห่งห้วงมิติได้งั้นเหรอ!?”

พายุขนาดใหญ่ถาโถมอยู่ภายในใจของจักรพรรดิมังกรทะเล

พลังแห่งห้วงมิตินั้นถือว่าหาได้ยากมาก ๆ

แม้แต่ในทะเลเองก็ตาม ดังนั้นแล้ว แม้จะมีสัตว์อสูรทะเลมากมายถึงเพียงไหน แต่เหล่าสัตว์อสูรภายใต้บังคับบัญชาการของมันนั้นก็ไม่มีเลยแม้แต่ตนเดียวที่จะสามารถใช้พรสวรรค์แห่งห้วงมิติได้

ทว่าตอนนี้

มันกลับพบว่าผู้ปลุกพลังเผ่าพันธุ์มนุษย์สามารถใช้พลังนี้ได้ จึงเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อมาก ๆ!

แต่ทว่า… ตกใจได้ไม่นาน มันก็ใจเย็นลง

“เจ้ามนุษย์ แกจะทำอะไรได้แม้จะมีพลังแห่งห้วงมิตินั่น! ฉันคือสัตว์อสูรระดับ 8 ที่ซึ่งอีกเพียงก้าวเดียวฉันก็จะก้าวสู่ระดับสูงสุดได้ เทียบเท่าได้กับราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 8 ดาวของมนุษย์เฉกเช่นพวกแก แต่แกเป็นเพียงราชันย์ยุทธ์ระดับต้น ต่อให้มีพรสวรรค์แห่งห้วงมิติ แกก็ทำอะไรฉันไม่ได้!”

“แต่… แกก็ยังดีกว่ามนุษย์คนอื่น ๆ อยู่”

“เพราะแก เป็นมนุษย์ที่อวดดียิ่งกว่ามนุษย์คนไหนที่ฉันเคยพบเจอมาก่อน! แข็งแกร่งจนทำให้ฉันประทับใจ แต่ฉันคงจะปล่อยแกไปไม่ได้… ตลอดหลายปีมานี้ ฉันได้กลืนกินผู้ปลุกพลังเผ่าพันธุ์มนุษย์มากมายนับไม่ถ้วน มนุษย์พวกนี้เองก็มีฝีมือ แต่ฉันยังไม่เคยกินมนุษย์ที่มีพรสวรรค์แห่งห้วงมิติมาก่อนเลย ฮ่า ๆ ๆ!”

“แกถือเป็นคนแรก!”

น้ำเสียงที่แหบพร่าและมืดมนของจักรพรรดิมังกรทะเลดังขึ้น

“จะกินฉันได้หรือไม่ได้มันก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของแกเองนั่นแหละ!”

ไกลออกไป

ฉู่โม่วที่ทรงตัวและตั้งสติได้แล้วพูดโต้ตอบ

เขารู้อยู่แล้วว่าการโจมตีทั่ว ๆ ไปนั้นไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับสัตว์อสูรตนนี้ได้ เพราะงั้นหลังจากพูดจบแล้ว เขาจึงรีบกระตุ้นแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนขึ้นมาทันที

ซู่ม!

ภายในร่างจิต ปฐมวิญญาณได้ตื่นขึ้น พร้อมกับการปรากฏของกงล้อทองคำปฐมวิญญาณ ซึ่งหนึ่งในกงล้อเหล่านั้นแปรสภาพเป็นหอกทองคำและถูกจับขว้างออกไป

ฟุ่บ!

เพียงชั่วพริบตา มิติรอบด้านถูกปั่นป่วน หอกแสงทองคำนี้พุ่งเข้าใส่ร่างจิตของจักรพรรดิมังกรทะเลอย่างแม่นยำ

เหนือผิวทะเลที่คลุ้มคลั่ง ดวงดาราก็ได้ร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้าไกล

และดวงดาราดวงนั้น คือฉู่โม่วที่กำลังพุ่งเข้าไปกำจัดจักรพรรดิมังกรทะเล

ตู้ม!

ดวงดาวมากมายปะทะเข้ากับร่างของมังกรยักษ์จนเกิดการระเบิดรุนแรงขึ้นมา คลื่นกระบี่อีกนับไม่ถ้วนกระจายตัวออกมาและโถมเข้าใส่เป้าหมายเดียวกับดวงดาว ปริมาณของมันมีมากมายไม่ต่างอะไรกับเม็ดทราย พลังของมันรุนแรงเสียจนมิติรอบข้างเสียหายไปหมด

บางทีอาจจะเป็นผลจากการเพิ่มความคมของธาตุเหล็ก

ทำให้ในตอนนี้ร่างกายที่แข็งเหมือนเหล็กของจักรพรรดิมังกรทะเลก็เกิดบาดแผลขึ้นมาแล้ว พร้อมทั้งหลั่งเลือดสีทองออกมาให้เห็นเต็มสองตา

อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับร่างกายที่ใหญ่โตของมันแล้ว บาดแผลที่เกิดขึ้นนี้ เพียงแค่บาดแผลยาวเฉย ๆ ไม่ได้ลึกจนน่ากลัวอะไรขนาดนั้น

ถึงกระนั้น ฉู่โม่วก็ไม่ได้รู้สึกแย่ที่ผลลัพธ์เป็นเช่นนี้

กลับกัน เขาเลือกที่จะโจมตีด้วยคมกระบี่อย่างต่อเนื่องใส่ร่างกายของจักรพรรดิมังกรทะเล ขณะเดียวกันก็ใช้พลังเคลื่อนย้ายหลบการโจมตีโต้กลับของอีกฝ่ายไปด้วย

พร้อมกันนั้น

ฉู่โม่วก็เลือกที่จะใช้แสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนอัดเพิ่มไปด้วย

ภายใต้การโจมตีอย่างต่อเนื่องด้วยแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนใส่จิตวิญญาณของจักรพรรดิมังกรทะเล ทำให้จิตวิญญาณของอสูรร้ายตนนี้เสียหายมากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งสิ่งนี้มีผลกระทบกับพลังของมันโดยตรง เพราะพลังที่กล้าแกร่งของมันก็พลอยลดลงไปด้วยจากอาการบาดเจ็บระดับจิตวิญญาณนี้

“เจ้า… มดปลวก!”

จักรพรรดิมังกรทะเลโอดครวญออกมาด้วยความเจ็บปวด ร่างที่ใหญ่โตของมันเกลือกกลิ้งไปบนผืนน้ำอย่างทุรนทุราย ขณะเดียวกัน มันก็พยายามใช้หางของมันไล่โจมตีฉู่โม่วไปด้วย

แต่เพราะความเร็วของฉู่โม่วนั้นเร็วกว่ามาก!

แม้จะไม่ต้องใช้การเคลื่อนย้าย ฉู่โม่วก็ยังสามารถหลบการโจมตีได้อย่างง่ายดาย

ยิ่งไปกว่านั้น ทุก ๆ ครั้งที่การโจมตีด้วยหางไม่เกิดผล บาดแผลบนร่างของมังกรทะเลนี้ก็จะยิ่งรุนแรงมากขึ้นไปด้วย

เพียงชั่วพริบตา

ลมหายใจที่แข็งแกร่งของจักรพรรดิมังกรทะเลนี้ก็ลดหายไปจนแทบจะหมดแล้ว รวมทั้งร่างกายก็อาบไปด้วยเลือดสีทองของตัวมันเอง ในขณะที่ตัวฉู่โม่วยังคงไร้บาดแผลใด ๆ ทั้งสิ้น

“ไอ้เวรเอ๊ย!”

“ไอ้มนุษย์เวร!”

“แกมีพรสวรรค์มากขนาดนี้ได้ยังไงกัน!”

จักรพรรดิมังกรทะเลร้องคำรามด้วยความโกรธอย่างต่อเนื่อง และเพราะเสียงคำรามนี้ยังคงทรงพลังจนกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ดังนั้นในระยะกว่าพันกิโลเมตร ผืนทะเลก็ได้เหือดแห้งกลายเป็นไอหมอกขึ้นมาทันที

มันโกรธมาก ๆ แล้วในตอนนี้ แถมยังเจ็บปวดมาก ๆ ด้วย

มนุษย์ตรงหน้ามันเป็นเพียงราชันย์ยุทธ์ไม่ผิดแน่ และถ้าหากเทียบกับระดับของสัตว์อสูรก็น่าจะแค่ระดับ 7 เท่านั้น

มันควรจะเป็นแบบนี้

และเพราะแบบนี้ มันจึงไม่เคยคิดจะสนใจมนุษย์ระดับนี้มาก่อน

แต่ทว่า

ในตอนนี้จักรพรรดิมังกรทะเลผู้งดงามและเป็นเจ้าแห่งท้องทะเลกว่าล้านกิโลเมตร กำลังถูกมนุษย์ที่มีระดับเทียบเท่ากับสัตว์อสูรระดับ 7 เพียงตัวคนเดียวทำให้บาดเจ็บหนักถึงเพียงนี้ หากเรื่องนี้ถูกแพร่ออกไปละก็ จะต้องมีสัตว์อสูรทะเลอีกหลายตนแน่ ๆ ที่ไม่เชื่อว่านี่เป็นเรื่องจริง

น่าเสียดาย ที่นี่ไม่ใช่เรื่องโกหกสำหรับพวกมัน

มนุษย์ที่ทำให้จ้าวแห่งอสูรที่ทรงพลังขนาดนี้ถึงกับต้องทรุดตัว ไม่เพียงแต่ครอบครองพลังแห่งห้วงมิติเท่านั้น แต่ยังมีทักษะกระบี่ในระดับสูง พรสวรรค์ธาตุลม พรสวรรค์ธาตุเหล็ก พรสวรรค์ธาตุสายฟ้า บวกเข้ากับกระบวนท่าลับที่สามารถโจมตีจิตวิญญาณได้โดยตรงอีก… เมื่อนับรวม ๆ ทุกอย่างแล้ว… มันมีมากถึง 7 ไม่ก็ 8 อย่างเลย!

“มนุษย์สามารถมีพรสวรรค์มากถึงขนาดนี้ได้ยังไง!?”

“เป็นไปไม่ได้!”

จักรพรรดิมังกรทะเลตื่นตระหนกจนแทบจะเป็นบ้าไปแล้ว