ซางจื้อเหนียนว่า “ผมได้ยินลู่เจี้ยนเฉินพูดถึงน้องชายของคุณ คุณจัดการปัญหาของเขาได้หรือเปล่า?”
“แน่นอนค่ะ” เซ่าเยว่ตอบ “ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ฉันจัดการได้อยู่แล้ว”
หากจะมีสิ่งใดที่เธอถนัดและมั่นใจที่สุด ก็คือฝีมือทางด้านเทคนิคนี่แหละ
เขามองสำรวจเธออยู่พักหนึ่งด้วยท่าทีสงบ แล้ววางตะเกียบลง
“ประธานซาง คุณอิ่มแล้วเหรอคะ?”
เขาพยักหน้าเป็นคำตอบ
“โอเคค่ะ งั้นเดี๋ยวฉันไปส่งคุณกลับบ้านเอง ส่งถึงหน้าประตูเลย” ด้วยความที่ซางจื้อเหนียนยอมร่วมมือกับเธอเพื่อทำให้เจียงเฉินหานเจ็บใจ เซ่าเยว่จึงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ และวางท่าทีเป็นมิตรต่อเขามากกว่าปกติ
หลังจากซางจื้อเหนียนกลับไป เธอก็เก็บล้างครัวให้เรียบร้อย แล้วเดินเข้าห้องทำงานเพื่อเขียนโค้ดและสร้างโมเดลต่อ
จนเมื่ออาบน้ำเสร็จ แล้วล้มตัวนอนบนเตียง เธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู แต่ไม่มีข้อความจากเจียงเฉินหานแม้แต่ฉบับเดียว และก็ไม่มีข่าวสารใด ๆ เกี่ยวกับเขาจากคนรอบข้าง
เจียงเฉินหานเป็นคนรักศักดิ์ศรียิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น
การที่ซางจื้อเหนียนจูงมือเธอเดินออกไป เป็นสิ่งที่เขาไม่มีวันทนรับได้ เขาย่อมโกรธจนแทบคลั่ง แต่เพราะมันน่าอับอายเกินไป เขาจะไม่มีวันเอ่ยเรื่องนี้กับใคร
มุมปากของเซ่าเยว่ยกขึ้นเล็กน้อย
ความโกรธที่ได้แต่กลืนอยู่ในใจ ในที่สุดเจียงเฉินหานก็ได้ลิ้มรสมันแล้ว
เซ่าเยว่วางโทรศัพท์ลงอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะหลับตาลงเข้าสู่ห้วงนิทรา
ตั้งแต่แยกทางกับเจียงเฉินหาน โดยรวมแล้วการหลับของเธอนั้นก็ค่อนข้างจะสงบดี ทว่าคืนนี้เธอกลับฝันถึงซางจื้อเหนียน
เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อเธอตื่นขึ้นมา เธอก็ยังจำฝันนั้นได้แม่นอยู่
ในความฝันนั้น ซางจื้อเหนียนจูงมือเธอไว้ และเดินเล่นท่ามกลางแสงแดด เหมือนกับว่าพวกเขาเป็นคู่รักกันจริง ๆ
เซ่าเยว่ “…”
นี่มันฝันบ้าอะไรเนี่ย!
......
หลังเลิกงานในวันนี้ เซ่าเยว่ตรงไปที่บริษัทของเซ่าสวิน
บริษัทกำลังเผชิญวิกฤติ ฝ่ายเทคนิคต้องทำงานล่วงเวลาแทบทุกวัน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี