รักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี นิยาย บท 200

เจียงเฉินหานวางสายโทรศัพท์ ไม่รั้งรอ ลุกขึ้นเดินออกจากออฟฟิศประธานทันที

สวี่หลิน เห็นสีหน้าของเขาที่ดูเคร่งเครียดจนน่ากลัว

เขาอยากจะเข้าไปถามว่าเป็นอะไร แต่ก็ไม่กล้าเดินเข้าไปหาเรื่องใส่ตัว เพื่อนร่วมงานในแผนกเลขาก็ต่างพากันนิ่งเงียบด้วยความหวาดกลัว

“ผู้ช่วยสวี่ ประธานเจียงเป็นอะไรไปเหรอครับ?” หัวหน้าเลขาถาม

สวี่หลิน “ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน”

“ลองเข้าไปถามดูดีไหมครับ?”

สวี่หลินนึกถึงสัญญาณเตือนจากเจียงเฉินหานเมื่อครู่นี้ “อย่าเลยดีกว่าครับ ประธานเจียงคงมีธุระส่วนตัว”

สีหน้าของเจียงเฉินหานดูย่ำแย่ขนาดนี้ สงสัยว่าเซ่าเยว่คงจะไปก่อเรื่องอะไรอีก วันก่อนท่านประธานเพิ่งไปฮ่องกงมา แม้ว่าท่านประธานจะไม่ได้เล่าว่าเกิดอะไรขึ้น แต่สวี่หลินมั่นใจว่าต้องเกี่ยวกับแแน่ ๆ

สวี่หลินดูถูกเซ่าเยว่เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องของเธอ ถ้าประธานเจียงไม่พูด เขาไม่ก็จะไม่ถามซักไซ้

สวี่หลินรังเกียจพวกไม่มีสมอง เขาเกลียดเซ่าเยว่ หวังว่าเซี่ยอวิ๋นซูจะมาแทนที่ของเธอโดยเร็ว แต่ถึงขั้นที่ประธานเจียงซื้อบ้านให้แล้ว ก็คงจะอีกไม่นานแล้ว

สิ่งที่สวี่หลินไม่รู้ก็คือ เจียงเฉินหานออกจากบริษัทไปด้วยสีหน้าที่ขึงขัง แต่เมื่อเขามาถึงลานจอดรถ สีหน้าของเขาก็กลับมาเป็นปกติ ดูไม่ออกว่ากำลังดีใจหรือโกรธอยู่

เจียงเฉินหานเดินไปตามพิกัดที่เซ่าเยว่บอก เขาเห็นรถแลนด์โรเวอร์ของเธอได้จากระยะไกล

เขาเพิ่งสังเกตว่าเซ่าเยว่มีรถใหม่เมื่อวานนี้ เขาไม่เคยมองรถราคาถูกแบบนี้อยู่ในสายตาแม้แต่น้อย

เซ่าเยว่สังเกตเห็นเขาแล้ว ลดกระจกรถลง กวาดสายตามองเขาอย่างเย็นชา จากนั้นจึงขับรถไปจอดหน้าเขา

“ขึ้นรถ”

น้ำเสียงของเซ่าเยว่ยังคงเย็นชาเหมือนในโทรศัพท์

เจียงเฉินหาน ยื่นมือไปดึงประตูเบาะหลังตามสัญชาตญาณ แต่ก็เปิดไม่ออก เขาเลยมองหน้าเซ่าเยว่อย่างไม่สบอารมณ์ “จะทำอะไร?”