ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ทุกคนต่างรู้ว่าเธอต่างหากที่เป็นคุณนายเจียง เซ่าเยว่ไปเผยโฉม ใครจะรู้จักกัน?
กู้อี้ชวนไม่ได้ร่วมวงวิพากษ์วิจารณ์เซ่าเยว่กับพวกเขาตั้งนานแล้ว “มีเพื่อนฉันอยู่ที่นี่ ฉันจะไปดูหน่อย”
เซี่ยอวิ๋นซูถามขึ้น “ใครเหรอ? พามาเจอหน่อยสิ”
กู้อี้ชวนฉีกยิ้ม “เขาไม่เคยเจอพวกเธอมาก่อน เลยไม่อยากมา ฉันไปเดี๋ยวเดียวก็กลับแล้ว”
กู้อี้ชวนอยากไปหาเซ่าเยว่ตั้งนานแล้ว
เมื่อมาถึงห้องส่วนตัวของพวกเขา ก็เคาะประตู
ลู่เจี้ยนเฉินเป็นคนเปิดประตู “ชวนชวน ทำไมนายถึงมาช้าขนาดนี้ ไม่อยากมาก็บอกตรง ๆ สิ ฉันเรียกเพื่อนคนอื่นของฉันมาก็ได้”
ที่ช้าเพราะกู้อี้ชวนดื่มเหล้าเป็นเพื่อนเจียงเฉินหานอยู่
เขาเข้าไปด้วยใบหน้าไม่สบอารมณ์
พบว่าในห้องมีกันอยู่สี่คน เซ่าเยว่ ลู่เจี้ยนเฉินและหนุ่มโฮสต์อีกสองคน
ไม่ว่าจุดไหน ก็ทำให้เขาเดือดดาลสุดขีด
ทว่ากู้อี้ชวนกลับฉีกยิ้มดูดีทีเดียว “เซ่าเยว่ เพิ่งหย่ามา อารมณ์ดีขนาดนี้เชียว?”
เซ่าเยว่ได้เห็นความเร็วในการเปลี่ยนสีหน้าของกู้อี้ชวน ที่แสดงต่อเธอกับลูกพี่ลูกน้องของเขา เป็นคนละแบบโดยสิ้นเชิง
“ก็โอเค” เซ่าเยว่ไม่เย็นชาแต่ก็ไม่ได้เป็นมิตร “พวกคุณคุยกันตามสบายเลย”
เฉิงเหยียนโย่วมีธุระเรื่องงาน เลยออกไปคุยโทรศัพท์
เซ่าเยว่ไม่อยากรับมือ
อันที่จริงลู่เจี้ยนเฉินอยู่ตรงนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องให้เธอต้อนรับกู้อี้ชวน
กู้อี้ชวนรีบชำเลืองมองโจวซูไป๋
ไม่คิดเลยว่าเจ้าโง่นี่จะกำลังล่อลวงเซ่าเยว่อยู่ ต้องควักลูกตาทั้งสองนั่นออกมาถึงจะดี
วินาทีถัดมา กู้อี้ชวนก็รู้สึกว่าไหล่ถูกลู่เจี้ยนเฉินใช้มือพาดเอาไว้
เขาแข็งทื่อไปหนึ่งวินาที ก่อนจะสะบัดออก “อย่ามาแตะต้องฉัน”
ใบหน้าของลู่เจี้ยนเฉินเต็มไปด้วยความฉงน “นายโมโหอะไรไม่ทราบ?”
“ฉันไม่เคยทำหน้าดี ๆ ใส่นายอยู่แล้ว”
ลู่เจี้ยนเฉิน “...แล้วนายมาหาพระแสงอะไร!”
“ถ้าไม่ใช่เพราะแม่ฉันเป็นห่วงนาย ฉันจะมาหานายเหรอ?” แม่แท้ ๆ กลายเป็นเครื่องมือของกู้อี้ชวน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี