เซ่าเยว่เริ่มคุ้นเคยกับการอยู่กับซางจื้อเหนียนแล้ว แต่คำพูดของเขาก็ยังคงเหนือความคาดหมายของเธออยู่ดี
จากการพูดคุยกันสองประโยคก่อนหน้านี้ เธอไม่ได้มองไปที่ประธานซาง แต่ด้วยความประหลาดใจที่เกินคาด ตอนนี้เธอจึงหันกลับไปมองอย่างอดไม่ได้
ใบหน้าด้านข้างของซางจื้อเหนียนดูดีมาก ถัดลงไปคือลูกกระเดือกที่คมชัด และถัดจากนั้นคือช่วงไหล่ที่กว้างใหญ่สมกับเป็นชายหนุ่ม ไม่ใช่ไหล่ที่บอบบางแบบเด็ก ๆ
คราวนี้เซ่าเยว่ไม่ได้ตอบตามคำพูดของเขา แต่พูดว่า “ประธานซางคะ ฉันคิดมาตลอดเลยว่าคุณไม่ได้เห็นเจียงเฉินหานอยู่ในสายตาเลย... ขออภัยที่อาจจะล่วงเกินนะคะ แต่ฉันรู้สึกว่าคุณให้ความสำคัญกับเขามาก”
ซางจื้อเหนียน “…”
เขาหันศีรษะมามองเซ่าเยว่แวบหนึ่ง
แล้วกลับไปมองตรงไปข้างหน้าอีกครั้ง
เซ่าเยว่อธิบายว่า “เพราะว่าคุณมักจะเอาทุกอย่างที่ฉันทำไปโยงกับเจียงเฉินหานเสมอ ประธานซางคะ ฉันอยากจะบอกว่าเจียงเฉินหานไม่ได้สำคัญขนาดนั้นเลยนะคะ หรือว่าถ้าตอนนี้ฉันมีแฟนคนใหม่ ก็เพียงเพื่อจะทำให้อดีตแฟนเก่าอย่างเจียงเฉินหานเห็นอีกเหรอคะ? แบบนั้นฉันก็ยังคงวนเวียนอยู่รอบตัวเจียงเฉินหานอยู่ดีน่ะสิคะ?”
เซ่าเยว่เอ่ยด้วยยิ้ม “เจียงเฉินหานไม่คู่ควรที่ฉันจะต้องทำอะไรแบบนั้นแล้วค่ะ ตอนนี้ฉันก้าวไปข้างหน้าแล้ว ไม่ได้หยุดอยู่กับที่อีกต่อไป เจียงเฉินหานไม่สำคัญแล้วค่ะ พูดแบบนี้แล้ว ประธานซางเข้าใจหรือยังคะ?”
คำพูดเหล่านี้ เซ่าเยว่ไม่จำเป็นต้องอธิบายให้ใครฟังอย่างละเอียด
แต่ในเมื่อเธอยึดซางจื้อเหนียนไว้เป็นที่พึ่ง เรื่องของเจียงเฉินหาน เธอก็ต้องพิสูจน์ตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า
ซางจื้อเหนียนไม่ได้ตอบเซ่าเยว่ทันที หลังจากขับรถผ่านทางแยกหนึ่ง เขาหักพวงมาลัย แล้วจอดรถในลานจอดรถด้านนอกร้านเอ็ม-แอล
เซ่าเยว่ยังจำได้ว่าซางจื้อเหนียนจะมอบของขวัญหย่าร้างให้เธอ
น่าจะเป็นแก้วน้ำของเอ็ม-แอล
เซ่าเยว่รอให้ซางจื้อเหนียนขยับตัวลงจากรถก่อน แล้วเธอถึงจะขยับตาม
แต่จู่ๆ เธอก็ได้ยินเขาพูดขึ้นมาว่า “อ้อ คุณแค่ชอบจ้างหนุ่มโฮสต์บริสุทธิ์สินะ”
เซ่าเยว่ “…”
ซางจื้อเหนียนมองมาที่เธอ “ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ควรพลาดงานปาร์ตีของลู่เจี้ยนเฉินนะ”
เซ่าเยว่ “ประธานซางคะ ฉัน…”
“ไปไหม? ตอนนี้ผมจะไปส่งคุณ”
เซ่าเยว่ “…ไม่ล่ะค่ะ ประธานซาง”
ซางจื้อเหนียน “เกรงใจผมเหรอ?”
เซ่าเยว่ “ก็ไม่เชิง…”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี