รักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี นิยาย บท 233

แสงไฟในร้านนุ่มนวล ส่องกระทบใบหน้าของซางจื้อเหนียน เซ่าเยว่รู้สึกเพียงว่าใบหน้าที่คมชัดของเขาในตอนนี้ช่างดูหล่อเหลาอย่างน่าประหลาดใจ

ผู้ชายคนนี้เปล่งประกายมากเกินไป

เซ่าเยว่อดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลงเล็กน้อย

เธอมองลงไปที่พระจันทร์ที่เขาใช้เวลาต่อทีละชิ้น สำหรับคนที่มีทรัพย์สินมหาศาล ของขวัญชิ้นนี้ดูไม่มีราคาเลยแม้แต่น้อย แต่เซ่าเยว่กลับรู้สึกถึงความตั้งใจและความใส่ใจของเขา

หากซางจื้อเหนียนต้องการ เขาสามารถมอบของขวัญราคาแพงมากมายได้จริงๆ แต่ตอนนี้พวกเขาอยู่ในฐานะเจ้านายกับเลขาเท่านั้น การที่เซ่าเยว่จะรับของขวัญนั้นมันไม่เหมาะสม

ที่จริงแล้วแก้วน้ำก็แพง แต่เนื่องจากเรื่องราวก่อนหน้านี้ หากซางจื้อเหนียนให้จริงๆ เธอก็รับได้อย่างสบายใจ และการที่ซางจื้อเหนียนขอของขวัญจากเธอ เธอก็สามารถมอบให้ได้อย่างเหมาะสม

ดังนั้น ตามความสัมพันธ์ของทั้งคู่แล้ว ตัวต่อรูปพระจันทร์ที่ซางจื้อเหนียนต่อด้วยตัวเองจึงดีกว่าแก้วน้ำมาก เพราะความหมายและความตั้งใจนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

เซ่าเยว่รับของขวัญของเธอมา เธออยากจะบอกซางจื้อเหนียนเหลือเกินว่าเธอรู้สึกประทับใจ

แต่คำพูดนี้ไม่เหมาะที่จะพูดออกไป

เซ่าเยว่ไม่ได้มองตาของซางจื้อเหนียน “ขอบคุณค่ะ”

ซางจื้อเหนียนไม่ได้พูดอะไรมาก ให้พนักงานห่อของ แล้วเซ่าเยว่ก็ไปจ่ายเงิน

เธอเตรียมจะรับถุงของขวัญ แต่ซางจื้อเหนียนก็เดินมาอยู่ข้างหลังเธอ แล้วเอื้อมมือไปรับถุงนั้นแทน

มือของเขายื่นมาจากด้านหลัง ทำให้เซ่าเยว่เหมือนกับยืนอยู่ในอ้อมแขนครึ่งหนึ่งของเขา เธอจึงขยับตัวออกไปอย่างเงียบๆ เพื่อเปิดทางให้เขา

หลังจากซางจื้อเหนียนรับถุงแล้ว เขาก็บอกกับเธอว่า “ขอบคุณ”

เซ่าเยว่ “ไม่เป็นไรค่ะ ประธานซาง”

ซางจื้อเหนียนไม่ได้พูดอะไรอีก เซ่าเยว่เดินตามเขาไปอีกครั้ง

เซ่าเยว่แอบมองเขาอย่างเงียบๆ

ทำไมซางจื้อเหนียนถึงขอของขวัญจากเธอ?

แต่นี่ก็เตือนสติเซ่าเยว่ว่าในเมื่อท่านประธานใหญ่ใจกว้างให้เธอใช้ประโยชน์ได้ขนาดนี้ เธอก็ควรจะรู้จักทำตัวให้เหมาะสมบ้าง ต้องมอบของขวัญให้เขาบ่อยๆ สิ!

หมู่บ้านเฟอรี่

ต่างคนต่างกลับบ้านของตัวเอง

ซางจื้อเหนียนนำของขวัญที่เซ่าเยว่ให้ไปวางไว้บนชั้นวางโชว์ ซึ่งยังมีที่ว่างอีกมาก

เขาจะค่อยๆ เติมเต็มมันทีละชิ้น

ส่วนเซ่าเยว่ไม่รู้จะวาง ‘พระจันทร์’ ไว้ที่ไหน ตัวต่อไม่ใหญ่มาก วางบนชั้นโชว์ก็ดูไม่โดดเด่น