กู้หม่างคาดเดาแล้วพูดต่ออย่างใจเย็น “ไปที่ห้องแล้วเปิดลิ้นชักในตู้ ข้างในมีกล่องอยู่… เอาไปเถอะ”
เจียงชั่นพึมพำ “หืม” เธอทำตามคำแนะนำของเขา และพบกล่องไม้แกะสลักอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของลิ้นชัก ลวดลายบนกล่องได้รับการแกะสลักอย่างวิจิตรและสวยงาม อีกทั้งยังมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ อีกด้วย
กู้หม่างรับมาแล้วเปิดออก ข้างในมีเครื่องประดับทองคำหลายชิ้น มีทั้งสร้อยคอ ต่างหู แหวน โดยเฉพาะสร้อยข้อมือทองและหยก ซึ่งมีลักษณะพิเศษเฉพาะตัว หยกฝังด้วยทองคำให้ความรู้สึกอบอุ่นโปร่งใส เต็มไปด้วยสีสัน ทั้งยังอลังการอย่างยิ่ง
เจียงชั่นเบิกตากว้างและมองเขาอย่างไม่มั่นใจ
“นี่มัน…”
“ก่อนเราสองคนแต่งงานกัน ผมยังไม่ได้ให้ของขวัญหมั้นหมายที่ดีแก่คุณเลยนี่” กู้หม่างจับมือเธอแล้วมองด้วยสายตาเรียบเฉย “ผมตั้งใจชดเชยสิ่งเหล่านี้ให้กับคุณ ลองดูสิว่ามีอะไรอีกบ้าง หรือคุณไม่พอใจกับมันเหรอ?”
มือเล็ก ๆ ของเจียงชั่นกำแน่นและคลายลง รู้สึกประหม่าเล็กน้อย เธอแอบมองใบหน้าอันเคร่งขรึมของกู้หม่าง แต่เหมือนสัมผัสได้ถึงความหวานเล็กน้อยในใจเขา
เครื่องประดับทั้งหมดนี้สวยงามมาก จนไม่พบข้อบกพร่องใด ๆ
แต่เขามีของพวกนี้ได้อย่างไร?
กู้หม่างรู้ถึงความคิดของเธอ อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบา ๆ “ไม่ต้องกังวลหรอก ของพวกนี้ไม่ได้ขโมยมาหรือปล้นชิง ซื้อขายมาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย!”
สีหน้าเจียงชั่นเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำกะทันหัน
นั่นสิ เราสงสัยสามีของตัวเองแบบนี้ได้อย่างไรกัน?
“คุณเก็บทั้งหมดเอาไว้เถอะ” กู้หม่างปิดกล่องแล้วผลักมันให้เธอพลางมองอย่างเงียบ ๆ ด้วยดวงตาลึกล้ำคู่หนึ่ง “นี่คือทั้งหมดที่ผมสามารถเอาออกมาได้ และมันคือทั้งหมดที่ครอบครัวนี้มี เราแต่งงานแล้ว มันก็เป็นของคุณ และเป็นคุณที่ดูแลมันแทนผม แล้วผมก็จะมอบทรัพย์สินทั้งหมดนี้ให้คุณด้วย!”
“กู้หม่าง ฉัน…”
“อีกอย่างหนึ่ง” เขาขัดจังหวะเธอ “ถ้าวันนี้คุณกลับไปบ้านพ่อแม่ ผมจะไม่ไปกับคุณ ต้องขอโทษครอบครัวของคุณด้วย”
“ฉันบอกแล้วว่าเธอกังวลเกินไป! วันนี้วันอะไร เธอกลับมาก็น่าจะรู้! แล้วสามีของเธอไม่มาด้วยเหรอ? เขาดูแลเธอ หรือให้ความสำคัญกับงานแต่งไหม?”
เจียงชั่นยิ้มอย่างไร้เดียงสาในอีกด้านหนึ่ง
หลินอวี่ฉิงเป็นเด็กสาวรุ่นพี่ที่โตกว่าเธอสองปีและเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอในช่วงสมัยเรียน หลินอวี่ฉิงมีบุคลิกร้อนแรง เจียงชั่นมักพูดว่าเธอต้องเป็นผู้หญิงที่กล้าหาญมาตั้งแต่เกิดในสมัยโบราณแน่ ๆ
ขณะนี้ หญิงสาวผู้กล้าหาญทนไม่ไหวอีกต่อไป และดุเจียงชั่นเร็วเป็นชุดเหมือนปืนกล “เขาเป็นคนอนาถาที่ไม่มีอะไรเลย เป็นหนี้บรรพบุรุษตั้งมากมายก่อนมาแต่งงานด้วย! ตอนนี้ยังทำตัวไร้ประโยชน์ แถมยังไม่ยอมมาเจอครอบครัวเธออีก”
“เอาเถอะ!” เจียงชั่นกระตุกมุมปากด้วยความไม่สบายใจ “ฉันเองแหละที่ไม่อยากให้เขาไปกับฉัน... วันนี้ฉันกลับบ้านเพื่อมาขอเงิน ถ้าเขามาด้วย ทุกอย่างจะถูกเปิดเผย!”
อีกฝั่งของโทรศัพท์เงียบไปครู่หนึ่ง หลินอวี่ฉิงได้ยินแต่เสียงถอนหายใจหนัก ๆ เท่านั้น
“ชั่นชั่น เธอนี่เอาความสุขทั้งชีวิตลงไปทิ้งเปล่า ๆ เลยนะ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด