เฉียวปู้อี้ หลี่หว่านหรง ชิวจิ้นหร่านมองด้วยความตกตะลึง บนใบหน้าเต้มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
คาดไม่ถึงว่าการมีอยู่ที่ไร้เทียมทานในดินแดนแห่งความเงียบและความตายนั้น ตอนนี้จะถูกจูเก๋อชวนโจมตีจนน่าเวทนาเช่นนี้
เซวียซงแสดงรอยยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้โต้ตอบอะไร
ถึงอย่างไรผลลัพธ์นี้ก็อยู่ในการคาดเดาของเขาอยู่แล้ว
แค่กๆ ....
ในเวลานี้ หลินหยางได้ลุกขึ้นมาจากในซากปรักหักพัง
ถึงแม้จะสามารถยืนตัวตรงได้ แต่ในปากของเขาก็เต็มไปด้วยเลือด หน้าตามอมแมมไปด้วยฝุ่น มีสภาพที่ดูจนตรอกเป็นอย่างยิ่ง
"หมอเทวดาหลิน เส้นทางนี้คุณเป็นคนเลือกเองนะ ที่คุณมาถึงจุดนี้ได้ คุณไม่ใช่คนโง่เลย กับตัวเลือกที่ชัดเจนและง่ายเช่นนี้ ทำไมคุณถึงยังเลือกผิดอีกล่ะ?"
จูเก๋อชวนยิ้มเล็กน้อยแล้วซักถาม
"ตัวเลือกที่ฉันเลือก คุณก็แค่คิดว่ามันผิดในสายตาคุณก็เท่านั้น"
หลินหยางเช็ดเลือดที่มุมปาก ทันใดก็ดีดนิ้วมือเบาๆ เข็มสีทองเล่มหนึ่งพุ่งออกมาในชั่วพริบตา มันกลายเป็นแสงสีทองและจู่โจมไปยังลำคอของจูเก๋อชวนโดยตรง ความรวดเร็วของเข็มเล่มนี้ ทำให้คนไม่อาจโต้ตอบได้จริงๆ
สีหน้าของจู่เก๋อชวนเคร่งขรึม และหลบเลี่ยงอย่างรวดเร็ว
แต่ในขณะที่เขาหลบเลี่ยง หลินหยางได้พุ่งเข็มมังกรหงเหมิงทั้งหมดออกไป ไม่ใช่เพียงแค่เข็มมังกรเท่านั้น เขายังรวบรวมเข็มลมปราณจำนวนมาก และจู่โจมไปยังจูเก๋อชวนราวกับพายุฝนอันบ้าคลั่ง
เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีของเข็มมังกรและเข็มลมปราณ จูเก๋อชวนก็ค่อนข้างจัดการไม่หวาดไม่ไหว
พลังการทำลายของเข็มเหล่านี้ไม่มาก แต่ถ้าหากพวกมันแทงลงไปยังจุดฝังเข็มบนร่างกาย จะก่อให้เกิดผลกระทบอะไรนั้น ย่อมไม่มีใครรู้ได้
จูเก๋อชวนหลบเลี่ยงไม่หยุด หลินหยางก็ขับเคลื่อนเข็มออกมาอย่างต่อเนื่อง
ดูเหมือนว่าต่างฝ่ายจะต่างยืนกรานไม่ยอมอ่อนข้อให้แก่กัน
คนทั้งสามมองดูด้วยความตกตะลึงอีกครั้ง
"ดูเหมือนว่าทักษะเข็มของหมอเทวดาหลิน จะไร้เทียมทานจริงๆ กระทั่งคุณผู้ชายก็ค่อนข้างที่จะรับมือไม่ไหว"
เฉียวปู้อี้กล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึม
เซวียซงเงยหน้าขึ้นมอง อย่างค่อนข้างเหลือเชื่อ
เพียงแต่ไม่นานเขาก็คลายคิ้วออก
ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย
แต่ในขณะที่รวบรวมพลังเขาก็เพิ่งจะพบว่า พลังที่รวบรวมอยู่ในเข็มลมปราณเหล่านี้ ไม่ใช่พลังของเขาแล้ว แต่มันเป็นพลังของจูเก๋อชวน
"แย่แล้ว!"
สีหน้าของหลินหยางเคร่งขรึม เขายกแขนขึ้นขวางทันที
ฉึก! ฉึก! ฉึก! ฉึก! ฉึก....
เข็มลมปราณรวมทั้งเข็มมังกรหงเหมิงทั้งหมด แทงเข้าไปในแขนของหลินหยางทันที
ทันใดนั้น แขนขวาของเขาก็เต็มไปด้วยรูเข็ม มีเลือดไหล และน่าเวทนาเกินกว่าจะทนดูได้
"อะไรกัน?"
เฉียวปู้อี้และคนอื่นๆ ตกตะลึงตาค้าง
"หมอเทวดาหลิน มีทักษะเข็มที่ดี แต่น่าเสียดาย วิธีการเล็กๆ น้อยๆ นี้ของคุณ มันไม่มีผลต่อฉันแม้แต่น้อย"
จูเก๋อชวนยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า: "ตอนนี้ ฉันจะมอบหนทางมีชีวิตรอดแก่คุณ คุณโทรศัพท์ไปสั่งให้คนของคุณนำบันทึกวิดีโอส่งมายังที่นี่เดี๋ยวนี้ บางที ฉันอาจจะพิจารณาถึงการผ่อนปรนบทลงโทษต่อคุณได้ คุณคิดว่าอย่างไรล่ะ?"
หลินหยางค่อยๆ ลดแขนข้างนั้นที่มีเลือดไหลลงช้าๆ แล้วมองรูเข็มที่อยู่ด้านบน จากนั้นดวงตาก็ปรากฏความเยือกเย็นอันไม่มีที่สิ้นสุด
"มันยังไม่จบ คุณจะรีบร้อนไปไหน?"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...