สยบรัก บทที่ 49

sprite

"คุณพ่อ?" หญิงสาวรีบผลักอกเขาออกแบบง่ายดาย เพราะไม่ใช่แค่เธอที่ตกใจเขาก็ตกใจเช่นกัน

ถึงแม้ว่าตอนนี้จะมืด แต่ก็ยังไม่มืดมากจนมองไม่เห็น ว่าสองคนกำลังทำอะไรกันอยู่

"พ่อถามว่าเมื่อกี้ทำอะไร" ภูธรเอ่ยพูดขึ้นมาแบบใจเย็น

"ผม.."

"นายคนนี้ช่วยลูกค่ะ"

"ช่วยหมายความว่ายังไง"

"ก็ลูกทำเชือกถังน้ำตกลงไป ตอนนี้ไม้ก็ตกด้วยถ้าเขาจับตัวลูกไว้ไม่ทัน ลูกคงจะตกลงไปแล้ว"

"อะไรนะ?!" ภูธรรีบเดินเข้ามาส่องลงไปดูใต้บ่อนั้น "ทำไมลูกถึงไม่ระวัง"

"ลูกขอโทษค่ะ ลูกจะระวังให้มากกว่านี้"

"ขอบใจหำมากนะที่ช่วยน้องไว้"

เหนือตะวันไม่รู้จะพูดอะไรดี ถ้าเธอไม่ชิงพูดขึ้นมาก่อนป่านนี้เขาคงจะพูดความจริงออกไปแล้ว แต่ความจริงคืออะไรล่ะ คือเขาจับตัวเธอมาไว้ที่นี่อย่างนั้นเหรอ ชายหนุ่มค่อยๆเดินหายไปในความมืด เพราะเขาเหมือนไม่เป็นลูกผู้ชายเลย ทำอะไรเพื่อเธอไม่ได้สักอย่าง

มิลานได้แต่มองตามไป เพราะตอนนี้เขากำลังมุ่งหน้าเข้าไปในหมู่บ้าน

เช้าวันต่อมา..

"ได้ยินจั๊กจั่นเล่าให้ฟังว่า หลังคาเปิดออกหมดเลยเหรอคะ" คนที่พูดก็คือตั๊กแตน และที่จั๊กจั่นรู้ก็คงจะเดาได้ไม่ยาก ว่าได้ยินมาจากใคร

"คุณตั๊กแตน?!" มิลานรีบมองไปที่พ่อกับแม่ซึ่งกำลังเก็บของกันอยู่

"ทำไมคุณถึงดูตกใจล่ะคะ น่าจะบอกฉันให้รู้บ้างจะได้มาทำความสะอาดบ้านช่วย"

"ฉันไม่รบกวนหรอกค่ะเชิญคุณกลับไปเถอะ"

"กลับไป??"

"เปล่าค่ะ คือฉันทำใกล้จะเสร็จหมดแล้ว" ประโยคแรกเหมือนกับไล่ มิลานก็เลยเปลี่ยนคำพูดใหม่

"นั่นพ่อกับแม่ของคุณเหรอคะ"

"คะ?..เออ..ค่ะ" สีหน้าของมิลานเริ่มเปลี่ยนไป เพราะกลัวตั๊กแตนจะพูดอะไรออกมา

"แต่แปลกนะคะทำไมคุณถึงมาอยู่บ้านหลังนี้ ก็ในเมื่อบ้านหลังนั้นเป็นบ้านของ.."

"คุณตั๊กแตนคะ" มิลานรีบหยุดตั๊กแตนไว้ก่อนที่จะพูด

"เพื่อนของหนูเหรอลูก" ดุจดาวเห็นว่ามีคนมายืนคุยกับลูกสาวก็เลยเดินเข้ามาดู

"ค่ะ" มิลานตอบออกไปแบบไม่เต็มเสียงนัก

"สวัสดีค่ะ คุณมิลานสวยได้แม่นี่เอง"

"ขอบใจจ้า แล้วหนูรู้จักกับมิลานนานแล้วเหรอลูก"

"ก็รู้จักตอนที่คุณมิลานมาอยู่.."

"แม่คะ..ผ้าอนามัยของแม่หมดแล้วใช่ไหม เดี๋ยวลูกจะไปซื้อมาให้" ตอนนี้เธอต้องรีบหยุดตั๊กแตนไว้ก่อน

"แม่ใกล้หายแล้วล่ะลูก" หันไปพูดกับลูกสาวแป๊บหนึ่ง แล้วนางก็หันกลับมาที่ตั๊กแตนอีกครั้ง

"ไปกันเถอะค่ะคุณตั๊กแตน" ว่าแล้วมิลานก็คว้าแขนตั๊กแตนให้เดินออกมาด้วย

"ฉันยังอยากจะคุยกับแม่คุณต่ออยู่เลยค่ะ" ตั๊กแตนเดินตามมาแต่ก็ยังยกประเด็นนั้นขึ้นมาพูดอยู่

"คุณกำลังทำอะไร" เดินออกมาไกลหน่อยหญิงสาวก็เลยหยุด ทำไมเธอจะสัมผัสไม่ได้ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่มีความจริงใจเหมือนกับที่แสดงออกมาให้เห็นเลย

"คุณต่างหากที่กำลังทำอะไร เท่าที่ฉันดู คุณกับพี่เหนือไม่ได้เป็นอะไรกัน" ตั๊กแตนแอบสังเกตสองคนนี้เหมือนมีอะไรปิดบัง และวันนี้ก็ชัวร์ยิ่งกว่าชัวร์ เมื่อเห็นมิลานพยายามหยุดคำพูดของเธอ

"ฉันจะเป็นหรือไม่เป็นอะไรกับเขา แล้วคุณยุ่งอะไรด้วย" ดีมาเธอก็ดีกลับ แต่ถ้าร้ายมาใครจะไปดีกลับได้

"ยุ่งอะไรด้วยงั้นเหรอ? เธอรู้ไหมว่าพี่เหนือเป็นของฉัน เธอมาจากไหน!"

บ่ายวันเดียวกัน..

"เอาอะไรมาเยอะแยะเลย" ดุจดาวเห็นเหนือตะวันและเสกสรรถือของพะรุงพะรังมาที่บ้านนางก็เลยรีบเดินมารับ

"ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวผมเอาขึ้นไปไว้ข้างบนให้" ที่เขาหายไปตลอดทั้งเช้านั้น เพราะเข้าไปในตัวเมืองเพื่อที่จะซื้อผ้าห่ม..ที่จริงเขาซื้อมาทุกอย่างที่จำเป็น

"ไม่น่าต้องลำบากเลย"

"ไม่ลำบากหรอกครับ" ชายหนุ่มวางของเสร็จก็มองหาคนที่เหลือ

"พ่อกับลูกบอกว่าจะไปหาไม้มาไว้ก่อไฟ"

"ไปหาที่ไหนครับ"

"ในป่าใกล้ๆ นี่แหละ"

"มึงซ่อมต่อให้เสร็จนะ เดี๋ยวกูมา" ที่จริงหลังคาบ้านซ่อมเสร็จแล้วเหลือแต่ด้านข้าง เขาก็เลยปล่อยให้เสกสรรซ่อมต่อ ..วันนี้ลุงไม่ได้มาเพราะต้องไปดูสวนผัก

"ผมช่วยครับ" ชายหนุ่มรีบเดินเข้าไปยกไม้ที่พ่อของเธอหอบหิ้วมาเพื่อช่วย

"ผมต้องกลับไปเอาของที่รถเพิ่ม เพราะยกมาไม่หมด" ชายหนุ่มเอ่ยพูดขึ้นเมื่อตอนที่วางไม้ลง

"ยังมีเหลืออีกเหรอ"

"เหลือสิครับ"

"เกรงใจหำจังเลย เดี๋ยวแม่ให้มิลานเอาเงินที่ซื้อของมาคืนนะ"

"ไม่เป็นไรครับผมซื้อมาให้ แต่ผมขอยืมตัวเธอไปยกของช่วยหน่อยนะครับ เพราะไอ้เสกมันก็คงไม่ว่าง"

"ได้สิ..มิลานไปยกของช่วยพี่หน่อยนะลูก"

หญิงสาวจะปฏิเสธก็ไม่ได้ เพราะถ้าเธอไม่ไป แม่คงต้องไปเองแน่

มิลานเดินตามหลังมาแบบเงียบๆ พอมาถึงมุมที่ลับสายตาหน่อย คนที่เดินอยู่ข้างหน้าก็ได้หยุดแล้วหันกลับมาแบบไม่บอกกล่าว..จนทำให้คนที่เดินตามหลังหยุดไม่ทัน

"นาย!" กว่าจะรู้ตัวก็อยู่ในอ้อมกอดของเขาแล้ว "ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ!"

สยบรัก บทที่ 49

อ่าน บทที่ 49 นิยาย สยบรัก โดย ชะนีติดมันส์ สยบรัก เป็นแบบเต็มอ่าน บทที่ 49 และบทถัดไปได้ฟรีทางออนไลน์ที่นี่

หมายเหตุ: เว็บไซต์ novelones.com รองรับการอ่านฟรีและดาวน์โหลด PDF สำหรับนิยาย สยบรัก

บทที่ 49