สยบรัก บทที่ 51

sprite

สยบรัก Ep 51

"คุณจะไปไหม ถ้าไม่ไปเอากุญแจรถมาฉันไปเอง" ในขณะที่พูดเธอก็เดินไปที่รถแบบไม่รอ

"ไปครับ" เขาไม่คิดว่าเธอจะกล้าพูดแบบนั้นต่อหน้าตั๊กแตนหรือต่อหน้าใคร ชายหนุ่มรีบล้วงเอากุญแจรถในกระเป๋ากางเกงออกมาเปิดประตูรถ ที่ล็อกด้วยระบบไฟฟ้า

ส่วนตั๊กแตนได้แต่ยืนมองตามท้ายรถที่พวกเขาขับออกไป ด้วยสายตาที่ยากจะบรรยาย อุตส่าห์เอาความดีเข้าสู้กับจั๊กจั่น จนเขามองเห็นและเริ่มพูดคุยเหมือนคนกำลังมีใจให้ แต่อยู่ดีๆ ก็มีผู้หญิงคนนี้โผล่เข้ามาบอกว่าเป็นเมีย

ทั้งสองนั่งรถออกมาด้วยกัน แต่ก็ไม่มีใครเอ่ยปากพูดคุยกับใครก่อน

เขาใช้เวลาขับรถนานพอสมควรก็มาถึง และตอนนี้ตะวันเริ่มคล้อยลงมามากแล้ว

"จอดร้านขายยา" มิลานเอยพูดขึ้นแต่ก็ไม่ได้หันไปมองคู่สนทนาเลย

เขาจอดให้อย่างว่าง่าย แล้วก็ลงรถเดินตามเธอเข้าไป

ในขณะที่กำลังจะซื้อยาหญิงสาวลืมไปเลยว่าไม่ได้กระเป๋าเงินออกมาด้วย "นายเอาเงินมาด้วยไหม"

"เอามา"

"ซื้อยาคุมกำเนิดค่ะ"

เภสัชที่ประจำอยู่ร้านยานั้นก็สอบถามเรื่องตัวยาว่าเธอเคยกินแบบไหนต้องการแบบไหน

"อะไรนะคะ"

"เออ..แผงนั้นฉันกินไปแค่ 2 เม็ดเองค่ะ ไม่ได้พกยามาด้วยก็เลยไม่ได้กินต่อ"

"แล้ว..หยุดไปกี่วันแล้วคะ"

"อาทิตย์กว่าแล้วค่ะ"

"อาทิตย์กว่า?"

พอได้ยาแล้วทั้งสองก็ออกมา ..คำพูดของเภสัชที่พูดไว้ทำให้เธอไม่สบายใจเอามากๆ แต่สวรรค์คงไม่รังแกเธอมากไปกว่านี้แล้วมั้ง

"อยากจะได้อะไรอีกไหม เดี๋ยวพาแวะตลาด"

"ฉันไม่ได้เอาเงินมาด้วย" เธอยังพูดแบบไม่มองหน้าเขา ใจจริงก็ไม่อยากจะพูดเลยด้วยซ้ำ

ชายหนุ่มขับรถไปจอดที่หน้าตลาด แล้วก็ล้วงเอาบัตรกดเงินสดของเขาออกมาส่งให้กับเธอ

หญิงสาวมองมันแบบสงสัยว่าเขาเอาให้เธอทำไม

"อยากได้อะไรก็ซื้อเอา รหัสตามนี้แหละ"

"ไม่" เธอไม่รับบัตรของเขา และก็ไม่มีท่าทีว่าจะสนใจ

"แล้วแต่นะถ้ากลับไปแล้วอยากจะได้ก็ไม่ได้แล้วนะ" ว่าแล้วชายหนุ่มกำลังจะเก็บบัตร แต่ถูกเธอคว้ามาก่อน เพราะยังมีอีกหลายอย่างที่อยากจะซื้อให้พ่อและแม่ ..ถ้ารู้ว่าจะได้ออกมาแบบนี้คงเอาเงินของตัวเองออกมาด้วยแล้ว

หญิงสาวซื้อของที่จำเป็น และก็ของบำรุง ให้พ่อกับแม่ไว้ทาน เพราะมาอยู่ที่นี่พวกท่านทำงานหนัก

พอได้ทุกอย่างครบ เขาก็พาเธอกลับ กว่าจะกลับมาถึงหมู่บ้านตะวันก็ลับขอบฟ้าไปแล้ว

"ไปไหนกันมาค่ำมืด" เสกสรรเห็นรถของเพื่อนมาจอดก็เลยเดินออกมาดู

"มาช่วยกูยกของหน่อย"

"กูเป็นเพื่อนนะไม่ใช่ทาส..ใช้กูยิ่งกว่าทาส" กว่าจะซ่อมบ้านของเธอเสร็จกลับมาเพื่อนพาเมียไปช้อปปิ้งเฉยเลย

"เออน่า มึงไม่เห็นหรือไงของเยอะแยะ" ในขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น มิลานยกเอาของเท่าที่จะยกได้

"ทำเป็นเก่งไปได้" เขารีบเดินมาแย่งออกจากมือของเธอ

พอเขาไม่ให้ถือของช่วย เธอก็เลยรีบเดินนำหน้ามา โชคดีที่ยังไม่มืดมากพอจะเห็นทางเดินอยู่บ้าง

"นั่นไงมากันแล้ว" เสียงของผู้เป็นแม่พูดขึ้นเมื่อเห็นลูกสาวกลับมา

"ทำไมไปทั้งวันเลยพ่อกับแม่กำลังเป็นห่วง ไหนบอกว่าจะไปเอาของที่รถ..ทำไมอยู่จนค่ำมืดปานนี้ล่ะ"

"ลูกเข้าไปซื้อของในเมืองด้วยค่ะ ขอโทษด้วยนะคะที่ไม่ได้บอกพ่อกับแม่ก่อน"

"แล้วได้อะไรมาอีกละเนี่ยเยอะแยะเลย" ดุจดาวเดินไปดูของที่ลูกสาวซื้อมา

..ส่วนมากของที่ซื้อจะเป็นอาหารแห้งหรือแบบกระป๋อง เพราะที่นี่ไม่มีตู้เย็น

พอหญิงสาววางของได้ เธอก็เดินไปที่เตาไฟ เพื่อที่จะหุงข้าว

"เดี๋ยวทำให้" เขาเดินเข้ามาแย่งทำก่อน

"ฉันทำเองได้ คุณกลับบ้านไปเถอะ"

"ใช่..พ่อว่าหำกลับบ้านไปเถอะมันค่ำแล้ว" ภูธรก็แอบสังเกต และไม่ค่อยพอใจเท่าไร ถึงแม้ว่าจะเอ็นดู แต่ก็ไม่ถึงขั้นอยากจะได้มาเป็นลูกเขย

"ครับ" เหนือตะวันต้องได้รีบเดินออกมาโดยมีเสกสรรวิ่งตาม

"ทำไมมึงไม่บอกพ่อเธอไปวะ"

"มึงอยากให้กูหัวแตกหรือไง"

"กูเพิ่งเคยเห็นมึงกลัวอะไรนะเนี่ย"

"มึงไม่ต้องมาสนใจกูหรอกน่า รีบกลับบ้านมึงไปเถอะ"

"วันนี้กูอยากแดกเหล้า มึงไปแดกเป็นเพื่อนกูหน่อยสิ"

เหนือตะวันเห็นว่า กลับมาบ้านก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว ก็เลยเดินกลับไปที่บ้านของเสกสรรด้วยกัน

"พ่อกับแม่มึงจะมาเมื่อไรวะ" ชายหนุ่มถามขึ้นเมื่อมาถึงบ้านของเพื่อนแล้ว

"คงพรุ่งนี้แหละ"

ทั้งสองไปซื้อเหล้าที่ร้านค้ามานั่งกินที่แคร่หน้าบ้านแบบง่ายๆ และมีกลับแกล้มเป็นถั่วที่ซื้อจากร้านค้านั่นแหละมาแกล้มกัน

นั่งกินไปได้เพียงไม่นาน จั๊กจั่นก็เข้ามา

"ไหนพี่บอกว่าจะไปหาฉันไง"

"ไม่เห็นหรือไงพี่ไม่ว่าง"

"จั๊กจั่นอยู่นี่เอง" เพียงไม่นานตั๊กแตนก็เดินเข้ามาเหมือนกับมาตามหาจั๊กจั่น

"มีอะไรเหรอแตน"

"เปล่าหรอกไม่เห็นมีใครอยู่บ้านก็เลย..พี่เหนือก็อยู่นี่เองเหรอ" ที่จริงเห็นตั้งแต่เดินเข้ามาแล้ว แกล้งทำมารยาไปงั้นแหละ

"ทำไมเราต้องลืมด้วย" มิลานแวะที่บ้านของเขา แต่ก็ไม่เจอ เธอก็เลยเดินเข้ามาในหมู่บ้าน เพราะคิดว่าเขาต้องมากับเสกสรรแน่

"ให้แตนรินให้ดีกว่า แตนผสมเหล้าอร่อยนะจะบอกให้" ว่าแล้วตั๊กแตนก็นั่งลงเบียดเหนือตะวันตรงนั้นเลยเพราะเห็นว่าเขากำลังได้ที่

"ขอโทษที่มารบกวน ขอกุญแจรถหน่อยลืมของ"

พอได้ยินเสียงที่คุ้นหูเท่านั้นแหละ ทุกคนต่างก็หันไปมองพร้อมกัน

"มิลาน" เหนือตะวันรีบลุกขึ้นแล้วขยับออกจากผู้หญิงที่นั่งเบียดเขาอยู่

มือเรียวยื่นไปตรงหน้าเพื่อขอกุญแจรถ ด้วยใบหน้าที่เมินเฉยเหมือนไม่คิดอะไรกับภาพที่เห็น ..แต่ใบหน้าแบบนี้แหละมันยิ่งทำให้ชวนขนหัวลุก

อัปเดต บทที่ 51 ของนิยาย สยบรัก โดย ชะนีติดมันส์

นวนิยาย สยบรัก ได้อัปเดต บทที่ 51 พร้อมรายละเอียดที่น่าสนใจมาก หาก สยบรัก นวนิยายโดย ชะนีติดมันส์ ทำให้ผู้อ่านตกหลุมรักทุกคำ บทที่ 51 เป็นตอนความรักที่ผสมผสานกับการสมรู้ร่วมคิดและความตั้งใจ อ่านบทต่อไปของนิยาย สยบรัก ที่ novelones.com วันนี้

คำค้นหาที่เกี่ยวข้อง บทที่ 51:

สยบรัก บทที่ 51

สยบรัก โดย hinovel