สยบรัก Ep 51
"คุณจะไปไหม ถ้าไม่ไปเอากุญแจรถมาฉันไปเอง" ในขณะที่พูดเธอก็เดินไปที่รถแบบไม่รอ
"ไปครับ" เขาไม่คิดว่าเธอจะกล้าพูดแบบนั้นต่อหน้าตั๊กแตนหรือต่อหน้าใคร ชายหนุ่มรีบล้วงเอากุญแจรถในกระเป๋ากางเกงออกมาเปิดประตูรถ ที่ล็อกด้วยระบบไฟฟ้า
ส่วนตั๊กแตนได้แต่ยืนมองตามท้ายรถที่พวกเขาขับออกไป ด้วยสายตาที่ยากจะบรรยาย อุตส่าห์เอาความดีเข้าสู้กับจั๊กจั่น จนเขามองเห็นและเริ่มพูดคุยเหมือนคนกำลังมีใจให้ แต่อยู่ดีๆ ก็มีผู้หญิงคนนี้โผล่เข้ามาบอกว่าเป็นเมีย
ทั้งสองนั่งรถออกมาด้วยกัน แต่ก็ไม่มีใครเอ่ยปากพูดคุยกับใครก่อน
เขาใช้เวลาขับรถนานพอสมควรก็มาถึง และตอนนี้ตะวันเริ่มคล้อยลงมามากแล้ว
"จอดร้านขายยา" มิลานเอยพูดขึ้นแต่ก็ไม่ได้หันไปมองคู่สนทนาเลย
เขาจอดให้อย่างว่าง่าย แล้วก็ลงรถเดินตามเธอเข้าไป
ในขณะที่กำลังจะซื้อยาหญิงสาวลืมไปเลยว่าไม่ได้กระเป๋าเงินออกมาด้วย "นายเอาเงินมาด้วยไหม"
"เอามา"
"ซื้อยาคุมกำเนิดค่ะ"
เภสัชที่ประจำอยู่ร้านยานั้นก็สอบถามเรื่องตัวยาว่าเธอเคยกินแบบไหนต้องการแบบไหน
"อะไรนะคะ"
"เออ..แผงนั้นฉันกินไปแค่ 2 เม็ดเองค่ะ ไม่ได้พกยามาด้วยก็เลยไม่ได้กินต่อ"
"แล้ว..หยุดไปกี่วันแล้วคะ"
"อาทิตย์กว่าแล้วค่ะ"
"อาทิตย์กว่า?"
พอได้ยาแล้วทั้งสองก็ออกมา ..คำพูดของเภสัชที่พูดไว้ทำให้เธอไม่สบายใจเอามากๆ แต่สวรรค์คงไม่รังแกเธอมากไปกว่านี้แล้วมั้ง
"อยากจะได้อะไรอีกไหม เดี๋ยวพาแวะตลาด"
"ฉันไม่ได้เอาเงินมาด้วย" เธอยังพูดแบบไม่มองหน้าเขา ใจจริงก็ไม่อยากจะพูดเลยด้วยซ้ำ
ชายหนุ่มขับรถไปจอดที่หน้าตลาด แล้วก็ล้วงเอาบัตรกดเงินสดของเขาออกมาส่งให้กับเธอ
หญิงสาวมองมันแบบสงสัยว่าเขาเอาให้เธอทำไม
"อยากได้อะไรก็ซื้อเอา รหัสตามนี้แหละ"
"ไม่" เธอไม่รับบัตรของเขา และก็ไม่มีท่าทีว่าจะสนใจ
"แล้วแต่นะถ้ากลับไปแล้วอยากจะได้ก็ไม่ได้แล้วนะ" ว่าแล้วชายหนุ่มกำลังจะเก็บบัตร แต่ถูกเธอคว้ามาก่อน เพราะยังมีอีกหลายอย่างที่อยากจะซื้อให้พ่อและแม่ ..ถ้ารู้ว่าจะได้ออกมาแบบนี้คงเอาเงินของตัวเองออกมาด้วยแล้ว
หญิงสาวซื้อของที่จำเป็น และก็ของบำรุง ให้พ่อกับแม่ไว้ทาน เพราะมาอยู่ที่นี่พวกท่านทำงานหนัก
พอได้ทุกอย่างครบ เขาก็พาเธอกลับ กว่าจะกลับมาถึงหมู่บ้านตะวันก็ลับขอบฟ้าไปแล้ว
"ไปไหนกันมาค่ำมืด" เสกสรรเห็นรถของเพื่อนมาจอดก็เลยเดินออกมาดู
"มาช่วยกูยกของหน่อย"
"กูเป็นเพื่อนนะไม่ใช่ทาส..ใช้กูยิ่งกว่าทาส" กว่าจะซ่อมบ้านของเธอเสร็จกลับมาเพื่อนพาเมียไปช้อปปิ้งเฉยเลย
"เออน่า มึงไม่เห็นหรือไงของเยอะแยะ" ในขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น มิลานยกเอาของเท่าที่จะยกได้
"ทำเป็นเก่งไปได้" เขารีบเดินมาแย่งออกจากมือของเธอ
พอเขาไม่ให้ถือของช่วย เธอก็เลยรีบเดินนำหน้ามา โชคดีที่ยังไม่มืดมากพอจะเห็นทางเดินอยู่บ้าง
"นั่นไงมากันแล้ว" เสียงของผู้เป็นแม่พูดขึ้นเมื่อเห็นลูกสาวกลับมา
"ทำไมไปทั้งวันเลยพ่อกับแม่กำลังเป็นห่วง ไหนบอกว่าจะไปเอาของที่รถ..ทำไมอยู่จนค่ำมืดปานนี้ล่ะ"
"ลูกเข้าไปซื้อของในเมืองด้วยค่ะ ขอโทษด้วยนะคะที่ไม่ได้บอกพ่อกับแม่ก่อน"
"แล้วได้อะไรมาอีกละเนี่ยเยอะแยะเลย" ดุจดาวเดินไปดูของที่ลูกสาวซื้อมา
..ส่วนมากของที่ซื้อจะเป็นอาหารแห้งหรือแบบกระป๋อง เพราะที่นี่ไม่มีตู้เย็น
พอหญิงสาววางของได้ เธอก็เดินไปที่เตาไฟ เพื่อที่จะหุงข้าว
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สยบรัก