ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ นิยาย บท 93

“ข้า...”

ความคิดเวียนวนอยู่ภายในหัวสมองของรองแม่ทัพเจียง

เนื่องจากมาอย่างกะทันหัน ตอนนั้นท่านอ๋องหน้าตึงไม่รู้ว่าท่านอ๋องหมายความว่าอย่างไร แต่ว่าพระชายาพักอยู่ที่โรงเตี๊ยม ก็น่าจะเกิดความขัดแย้งกับท่านอ๋องกระมัง

ดังนั้นเขามีความคิดที่เฉียบไว กล่าว

“อันที่จริง ข้าน้อยนำข่าวคราวที่น้อยคนนักจะทราบมาบอกแก่พระชายา”

ฉู่เชียนหลีนั่งลงไป ยกถ้วยชาขึ้นอย่างเกียจคร้าน “อย่างนั้นหรือ?”

รองแม่ทัพเจียงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว กล่าว

“พระชายาไม่ค่อยคลุกคลีกับท่านอ๋อง อาจจะไม่ทราบว่าอันที่จริงท่านอ๋องไม่ได้ชอบพระชายารองเซียว ที่เขารับพระชายารองเซียว เป็นเพียงเพราะนางแซ่เซียวเท่านั้น”

จากประสบการณ์ที่โสดมายี่สิบแปดปีของเขา สามีภรรยาทะเลาะกัน จะต้องเป็นเพราะความรักอย่างแน่นอน

ความรัก ก็จะต้องเกี่ยวข้องกับสตรี

ฉู่เชียนหลีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่เรือนหมิงเยว่ ท่าทีของเซียวจือฮว่าเย่อหยิ่ง มั่นใจในตัวเอง และเคยเอ่ยถึงเรื่องของแซ่ ‘เซียว’ ด้วย

“แซ่เซียวนี้มีอะไรอย่างนั้นหรือ?”

“เซียว เป็นแซ่ของเซียวกุ้ยเฟย ผู้พระมารดาของท่านอ๋องขอรับ!”

พระชายารองเซียวเป็นคนในตระกูลของเซียวกุ้ยเฟย

เมื่อเอ่ยถึงเรื่องนี้ สีหน้าของรองแม่ทัพเจียงมีความไม่ชัดเจนเล็กน้อย กดน้ำเสียงเบาลงบางส่วน

“พระชายาอาจจะยังไม่ทราบ เซียวกุ้ยเฟยจากไปตั้งแต่ตอนที่ท่านอ๋องยังเยาว์วัย ทั้งตระกูลเซียวจึงเหลือพระชายารองเซียวผู้เป็นสายเลือดเพียงหนึ่งเดียว...”

ดังนั้นท่านอ๋องจึงต้องปกป้องพระชายารองเซียวไปชั่วชีวิต แต่ไม่มีทางรักนาง

ฉู่เชียนหลีได้ยินคำพูดประโยคนี้ กลับหัวเราะ

ทั้งตระกูลเซียวถูกล้มล้างจนเหลือเซียวจือฮว่าเพียงคนเดียว ดูท่า ตอนนั้นจะต้องเกิดเรื่องใหญ่โตอะไรขึ้น

น่าเสียดาย ที่นางไม่สนใจเรื่องพวกนี้

“ถ้าหากรองแม่ทัพเจียงพูดจบแล้วก็เชิญกลับเถอะ ช่วยท่านถือเป็นสัญชาตญาณของหมอ ไม่จำเป็นต้องกล่าวขอบคุณ ถ้าหากจะขอบคุณ ก็มีค่าใช้จ่ายยี่สิบตำลึง”

รองแม่ทัพเจียงร้อนใจ หรือว่าประเด็นสำคัญไม่ใช่เรื่องของท่านอ๋อง?

ถ้าหากเขากลับออกไปมือเปล่าเช่นนี้ ท่านอ๋องจะเฆี่ยนเขาหรือไม่?

“พระชายา...”

รองแม่ทัพเจียงติดตามท่านอ๋องมานานหลายปี ยังไม่เคยเห็นท่านอ๋องเป็นเช่นนี้มาก่อน ยืนอยู่ที่หน้าโรงเตี๊ยมแล้ว กลับไม่ยอมเข้าไป ยังพูดว่าไม่สนใจพระชายาอีก นี่ไม่ใช่ว่ายิ่งปกปิดก็ยิ่งเด่นชัดหรอกหรือ?

เขาถามหานเฟิงอย่างอดไม่ได้

“หานเฟิง เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ท่านอ๋องกับพระชายาทะเลาะกันหรือ?”

หานเฟิงตื่นตัวทันที “รองแม่ทัพเจียง นายท่านยังอยู่ตรงนี้ ท่านอย่าเอ่ยถึงเรื่องนี้อย่างโจ่งแจ้ง!”

เมื่อหันหน้ากลับไปมอง

นายท่านล่ะ?

เมื่อครู่นายท่านยังยืนอยู่ตรงนี้ ตอนนี้กลับหายตัวไปอย่างไรร่องรอยแล้ว หันซ้ายแลขวาไม่เห็นแม้แต่เงา

หายไปไหน?!

ในเวลานี้ ชายหนุ่มคนหนึ่งที่เดินจากไปด้วยความโมโห กำลังยืนอยู่ตรงทางเดินห้องพักของโรงเตี๊ยม ยืนอยู่ด้านนอกห้องพักห้องหนึ่ง สายตาจดจ้องอยู่ที่ประตูห้อง

จ้องเขม็ง ราวกับอยากจะเจาะรูที่ประตูบานนั้น

ทันใดนั้น ประตูก็ถูกเปิดออกจากด้านใน

ชั่วขณะ ดวงตาทั้งสองสอดประสานกัน...