Virgin Blue ซ่อนเสน่หา ป๋าขา 17/3

sprite

“ดีค่ะ อื้อ คุณติณห์ขาบลูจะ..เสร็จ”

บุรฉัตรครางเสียงกระเส่า กอดรัดเขาแน่น

“บลู พร้อมกันนะครับ บลู โอ้ว โคตรดี”

บุรฉัตรลูบร่างกายชื้นเหงื่อของเขาอย่างรักใคร่

เขาคือคุณติณห์ของเธอ เขากำลังปลดปล่อยในตัวเธอ

ติณห์แช่ค้างไว้แบบนั้นเนิ่นนานและกอดเธอไว้แน่น ความรู้สึกหลังการเสร็จสมและได้กอดรัดร่างนุ่มนิ่มไว้แบบนี้โคตรดี

ติณห์ผ่อนลมหายใจออกทางปาก มีความสุขมากๆ มากจนงงว่าอะไรนักหนากับเซ็กส์ ทำไมถึงได้ติดใจขนาดนี้

“บลูหนักไหม ผมขอโทษ”

เมื่อรู้สึกตัวว่านอนทาบทับอยู่บนตัวเธอนานเกินไป เขาก็เริ่มขยับ

แต่คนที่นอนให้เขาทาบทับกับเอาต้นขาเกี่ยวเขาไว้ แขนก็รัดเขาแน่นไม่ยอมให้เขาขยับ

“ไม่ค่ะ ไม่หนักบลูชอบให้คุณติณห์อยู่แบบนี้ อย่าเพิ่งเอาออกไปนะคะ”

เธอชอบความรู้สึกที่เขาอยู่ภายในตัวเธอ ติณห์ยิ้มอ่อนโยนให้กับคำพูดและการกระทำของเธอ ปกติก็ไม่ค่อยจะคลอเคลียกับเด็กผูกปิ่นโตคนไหนมาก่อน แต่บุรฉัตรกลับเป็นข้อยกเว้น เอ็นดู เอ็นดูมากจริงๆ

“ขี้อ้อนนะเรา”

ติณห์พึมพำข้างใบหูหอมกรุ่น ไม่อยากให้เอาออกก็ไม่เอาออก อยู่แบบนี้ก็อุ่นดี

“บลูชอบเวลาที่คุณติณห์อยู่ข้างในตัวบลู”

เธอกระซิบบอกกับเขา ซึ่งติณห์มองว่ามันน่ารักมาก

“ไม่หนักใช่ไหม”

ติณห์พึมพำกับซอกคอหอมกรุ่นกลิ่นคล้ายปากเด็ก

“หนักค่ะ แต่ชอบ”

อ้าว ติณห์อดหัวเราะออกมาเบาๆไม่ได้

“เด็กดี ไปอาบน้ำกันดีกว่าเดี๋ยวผมอาบน้ำให้”

กลัวว่าเธอจะติดใจท่านี้จนเขาอาจจะทับเธอนานเกินไปและเขายังอยากจะรักเธออีกรอบในห้องน้ำ ติณห์ค่อยๆยกสะโพกของเธอขึ้นในขณะที่เขาใช้เข่ายันที่นอนไว้แล้วประคองตัวอุ้มเธอเข้าเอวพาเดินไปห้องน้ำในขณะที่ส่วนนั้นยังเชื่อมติดกันอยู่

“อ๊า~คุณติณห์”

บุรฉัตรถึงกับครางกระเส่า เมื่อเขาอุ้มเธอในท่านั้น ทุกการเคลื่อนไหวของเขา ที่พาเธอก้าวเดินให้การเสียดสีที่โคตรเสียว บุรฉัตรเอื้อมมือไปเปิดประตูห้องน้ำอย่างรู้งาน

ติณห์วางเธอลงบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าซึ่งมันพอดีกับสะโพกของเขา

ทันทีที่เขาขยับออก ความหยาดเยิ้มที่เขาฝากเอาไว้ภายในก็ค่อยๆไหลออกมา แต่ติณห์ก็ไม่ปล่อยให้มันไหลออกมาเมื่อเขาอัดเข้าไปใหม่ เสียงของการเคลื่อนไหวที่ฉ่ำเยิ้มของอวัยวะที่เสียดสีกันดังเป็นเสียงน่าละอายสำหรับบุรฉัตรแต่สำหรับติณห์กลับรู้สึกดีมาก

“บลูท่านี้เอาโคตรมัน น้ำโคตรเยอะเลยรู้ไหม”

อารมณ์ของเขาเตลิดขึ้นมาอีกรอบ ความแข็งแกร่งที่เพิ่งอ่อนตัวไป แล้วผงกหัวพร้อมทำหน้าที่อีกครั้ง

“อ๊ะ คุณติณห์”

จังหวะกระแทกสะโพกหนักหน่วงของเขาในท่านี้ ทำเอาบุรฉัตรแทบคลั่ง เธอกอดรัดเขาแน่น ขาเกี่ยวสะโพกของเขาให้เข้ามาชิดตัว เสียวแทบขาดใจ

“คุณติณห์ขา บลูเสียว คุณติณห์”

บุรฉัตรระบายความเสียวซ่านโดยการกัดที่บ่าของเขา ไม่ไหว เธอไม่ไหวแล้ว บุรฉัตรรู้สึกถึงว่าติณห์กำลังเหวี่ยงเธอขึ้นฟ้าอีกรอบ ในหัวพร่างพรายมีประกายสายรุ้งแสนงาม ร้องครางออกมาด้วยความสุขสม

“บลูเสร็จแล้วเหรอเร็วจัง”

ติณห์แช่ตัวตนของเขาไว้ ให้เธอโอบรัดเขาแน่นๆ เมื่อเธอคลายการกระตุกตอดรัดเขาแล้ว ติณห์อุ้มเธอลงจากเคาน์เตอร์แล้วถอดถอนตัวเองออกจากตัวเธอ อุ้มเธอไปชิดผนังห้องน้ำมุมหนึ่ง จับเธอหันหลัง

“บลูจับผนังไว้นะ แอ่นสะโพกไว้นะคนดี”

บุรฉัตรทำตามที่เขาบอกอย่างคนรู้งาน เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ทั้งคู่ใช้ห้องน้ำเป็นสถานที่พรอดรักกัน

บุรฉัตรรู้สึกถึงตัวตนของเขาที่สอดใส่เข้ามา และจังหวะกระแทกกระทั้นรุนแรง จนเธอต้องยันผนังเอาไว้ให้มั่น

เสียงครางในลำคอและเสียงหน้าขากระทบกับสะโพกดังลั่น บุรฉัตรแทบจะทรุดตัวลงกับพื้นถ้าไม่ใช่เขาที่ช่วยประคองเธอไว้ เธอคงทรุดลงกับพื้นจริงๆ นี่คือผู้ชายอายุสามสิบห้าจริงๆเหรอ ทำไมติณห์ถึงอึดได้ขนาดนี้

“บลูผมจะเสร็จแล้ว บลูรัดแน่นๆนะคนดี”

นาทีนี้ต่อให้เขาไม่บอกร่างกายของเธอก็ตอดรัดเขาแนบแน่นเป็นปฏิกิริยาธรรมชาติที่เกิดขึ้นเองโดยอัตโนมัติ

“อ่าส์~บลู”

ติณห์โถมสะโพกเข้าใส่ครั้งสุดท้ายก่อนจะแช่เอาไว้แบบนั้น บุรฉัตรรู้สึกถึงความร้อนภายในของสายธารรักที่เขาฝากเอาไว้ในตัวเธอ

เนิ่นนานกว่าที่ติณห์จะถอนออก บุรฉัตรหันหลังกลับมากอดเขาไว้แน่นและจูบไปที่ปลายคางแกร่ง

“คุณติณห์ขา มีความสุขไหม”

ติณห์ช้อนสะโพกเธอไว้และจูบหน้าผากคนขี้อ้อนซ้ำๆ ยิ้มออกมาอย่างเอ็นดู

“มีความสุขครับ แล้วบลูล่ะ”

บุรฉัตรสบตาเขาแล้วยิ้มกว้างก่อนจะจูบปลายคางเขาอีกครั้ง

“ที่สุดในโลกเลยค่ะ คุณติณห์เก่งจัง”

ติณห์หัวเราะเบาๆ แล้วกอดรัดเธอไว้

“ขี้อ้อนนะเรา”

เขามีความสุข บุรฉัตรทำให้เขามีความสุขมาก จากที่ไม่เคยค้างกับเด็กคนไหน คืนนี้เขาคงได้ค้างกับบุรฉัตรอีกแน่ๆ

เด็กมันทั้งน่ารักทั้งขี้อ้อนขนาดนี้ ป๋าแบบเขาจะไปไหนรอด

บทที่ 19

บุรฉัตรตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ ในอ้อมกอดแสนอบอุ่นของติณห์ ไออุ่นจากกายแกร่งทำให้เธออุ่นไปทั้งใจ กลิ่นกายของผู้ชายอันเป็นที่รักทำให้บุรฉัตรใจสะท้านไหว

ติณห์เป็นของเธออย่างน้อยก็ในช่วงเวลานี้ และเธอปรารถนาจะให้เขาเป็นของเธอตลอดไป ต้องทำยังไงดีนะ

ติณห์ลืมตาขึ้นเห็นบุรฉัตรมองเขาอยู่แล้ว เขาก็ยิ้มออกมา

“มอร์นิ่งครับ ตื่นนานแล้วเหรอ”

Virgin Blue ซ่อนเสน่หา ป๋าขา 17/3

อ่าน ป๋าขา 17/3 นิยาย Virgin Blue ซ่อนเสน่หา โดย อัสสุชล Virgin Blue ซ่อนเสน่หา เป็นแบบเต็มอ่าน ป๋าขา 17/3 และบทถัดไปได้ฟรีทางออนไลน์ที่นี่

หมายเหตุ: เว็บไซต์ novelones.com รองรับการอ่านฟรีและดาวน์โหลด PDF สำหรับนิยาย Virgin Blue ซ่อนเสน่หา

ป๋าขา 17/3