ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ นิยาย บท 1069
สิ้นเสียงคำพูดนั้น ทั่วทั้งท้องพระโรงก็เงียบกริบ
หัวใจของเยี่ยนชิงเต้นไม่เป็นจังหวะ จากนั้นก็หันไปมองนายท่านของตนเอง
หรงซิวที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ด้วยสีหน้าแข็งค้างไปเล็กน้อย
แต่ก็กลับสู่ความปกติอย่างรวดเร็ว
ดวงตาหงส์ของเขา ค่อยๆ แผ่กระจายความเย็นชาและอ้างว้าง มันหนาวเย็นเสียจนทุกคนต้องตกใจ
เขายิ้มออกมาเล็กน้อย แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“เจ้าพูดว่าอันใดนะ พูดอีกทีสิ”
…
บรรยากาศย่ำแย่ลงเล็กน้อย
คนส่วนใหญ่สามารถสัมผัสได้ถึงลมปราณที่น่ากลัว และหนาวเย็น
อากาศเหมือนจะถูกบีบอัด ฉู่หลิวเยว่ยังคงยิ้มไม่เปลี่ยนแปลง
“ทางประมุขตระกูลหลินได้กล่าวเอาไว้อย่างชัดเจนแล้ว ว่าชื่อของข้านั้นไม่ได้อยู่ในรายชื่อคัดเลือกพระชายา เหตุใดที่ชื่อของข้านั้นไปอยู่ในรายชื่อมันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว หากฝ่าบาทขีดฆ่าชื่อออกไปมันจะสะดวกสบายสำหรับทุกคนมากกว่า ไม่ใช่หรือ?”
“เรื่องครึกครื้นเช่นนี้ จะให้ข้าเข้าร่วมด้วยก็คงไม่เหมาะ ฝ่าบาทท่านคิดว่าใช่หรือไม่?”
ขณะที่พูดนางก็กวาดสายตาไปมองเยี่ยนชิง
“เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ ไม่ต้องรบกวนให้ฝ่าบาทจัดการด้วยตนเองหรอก ใต้เท้าเยี่ยนชิงสามารถจัดการแทนให้ได้ ใต้เท้าเยี่ยนชิง…เชิญ”
เยี่ยนชิงถือสมุดด้วยมือสั่นเทา
เขาผิดไปแล้ว
เขาไม่ควรไปเป็นตัวแทนพระองค์เชิญนางตั้งแต่ตอนแรกเลย! อย่าว่าแต่จมูกต้องถูฝุ่น*เลย คิดจะถอนตัวออกมาตอนนี้ก็ลำบากแล้ว
เหตุใดชีวิตของเขาต้องลำบากขนาดนี้ด้วย?
เขาจึงได้แต่พูดขึ้นอย่างจนปัญญา
“หม่อมฉันมีฐานะต่ำต้อย ไม่มีอำนาจทำเช่นนั้น”
ดวงตาหงส์ของหรงซิวลึกล้ำ เขามองไปทางฉู่หลิวเยว่ เหมือนต้องการจะกลืนคนลงไปในท้อง
“เจ้ามั่นใจหรือ?”
เยี่ยนชิงมองไปที่ฉู่หลิวเยว่อย่างอ้อนวอน
ขอร้องล่ะ อย่าเลย…
“แน่ใจอยู่แล้ว”
ฉู่หลิวเยว่กดรอยยิ้มลึก
“ท้ายที่สุด ข้าก็มีคู่หมั้นแล้ว”
…
ทุกคนรู้สึกตกใจอย่างมาก!
ที่แท้ตู๋กูเยว่ก็มีคู่หมั้นอยู่แล้วนี่เอง!?
แล้วฝ่าบาททราบเรื่องนี้หรือไม่?
ดูเหมือนว่าจะไม่เคยทราบมาก่อนสินะ? ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่เห็นด้วยที่จะเก็บรายชื่อของนางเอาไว้
แต่กลับปฏิเสธฝ่าบาทต่อหน้าเช่นนี้ มันคงจะพูดยากเสียหน่อย!
หลินเทียนเฟิงและคนอื่นๆ ก็หันไปมองฉู่หลิวเยว่ด้วยความตกใจ
คู่หมั้น!?
ไม่ใช่สามี!?
แต่ว่าพี่เป่า…
ในตอนที่ทุกคนกำลังกระซิบกระซาบกัน
หรงซิวขึ้นมาบางๆ แล้วพูดว่า
“แล้วอย่างใดเล่า?”
ในตอนนั้นเองเสียงกระซิบก็แทบจะหายไปหมดในทันที
สายตาจำนวนนับไม่ถ้วน มองมาที่หรงซิวด้วยความประหลาดใจ
แล้ว อย่าง ใด เล่า !?
คำพูดนี้หมายความว่าอย่างใด!?
หัวใจของเจียงจื่อหยวนเต้นไม่เป็นจังหวะ ความรู้สึกไม่สบายใจก็เพิ่มมากขึ้น
คนอื่นๆ ที่อยู่ในสถานที่นั้นก็รู้สึกว่ามีอันใดบางอย่างผิดปกติ จึงทยอยเงียบเสียง
บรรยากาศตึงเครียด จนแทบจะหายใจไม่ออก
เหมือนว่าหรงซิวจะไม่ได้สังเกตถึงคำพูดของตนเองที่ทำให้ทุกคนตกใจเลย
เขาเอนหลังท่าทางเกียจคร้าน คล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม
“ขอเพียงแค่เจ้าให้เขามายืนอยู่ตรงหน้าในตอนนี้ ข้าก็จะทำเป็นลืมเรื่องนี้ไป”
…
เจ้าเล่ห์!
ฉู่หลิวเยว่ลอบกัดฟันกรอด
นางรู้อยู่แล้วว่าผู้ชายคนนี้ใจจืดใจดำ แต่คิดไม่ถึงว่าจะเล่นตัวเองขนาดนี้!
คำพูดที่เขาพูดออกมานั้น ไร้ยางอายอย่างมาก!
หลินจือเฟยพยักหน้าเบาๆ ในรูม่านตาของเขาเหมือนมีกระแสน้ำไหลเชี่ยวกราก
เขาเหลือบสายตาไปมองทางตู๋กูเยว่ และหรงซิว ก่อนจะหลุบสายตาลงต่ำ
ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนนั้น…
…
“ตู๋กูเยว่ผู้นั้นมีอันใดดี? ฝ่าบาทต้องตานางจริงๆ หรือ?”
ในมุมของท้องพระโรงที่ห่างไกล คนของหุบเขาหานซาน มองเหตุการณ์นั้นด้วยความตกตะลึง
หานจื่อจูเบิกตากว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ
“หน้าตาเช่นนั้น ภูมิหลังเช่นนั้น ที่สำคัญมีคู่หมั้นอยู่แล้ว! คาดไม่ถึงว่าจะเอาชนะหัวใจของฝ่าบาทได้!? ตกลงแล้วฝ่าบาทคิดอันใดอยู่กันแน่?”
“ชู่ว!”
หานเฉวียนยังมีสมองอยู่เล็กน้อย ดังนั้นจึงรีบปิดปากนางไว้
“ห้ามพูดจาบจ้วงฝ่าบาท!”
หานจื่อจูหดตัวเล็กลง แต่ใบหน้ายังมีประกายไม่ยินยอมเช่นเดิม
“ข้าก็แค่รู้สึกประหลาดใจเท่านั้น!”
เรื่องนี้ทำให้นางเห็นผีแล้ว!
“นางแพศยาคนนั้น ไม่รู้ว่าใช้วิธีอันใดทำให้ฝ่าบาทหลงเสน่ห์! นาง…”
นางยังพูดไม่ทันจบ หญิงสาวที่นั่งอยู่ด้านหน้าของนางก็หันขวับมามอง
ใบหน้าที่แต่งแต้มเครื่องสำอางงดงาม เห็นได้ชัดว่านางก็เข้าร่วมกันคัดเลือกพระชายาด้วยเช่นกัน
ในตอนนั้นใบหน้าของนางมีประกายดูถูก และเสียดสี นางมองไปที่หานจื่อจูและคนอื่นๆ เหมือนคนอื่นเป็นคนโง่
“คำพูดเช่นนี้ อย่าได้พูดซี้ซั้ว ระวังคนอื่นจะได้ยินเข้า คุณหนูตู๋กูผู้นั้น…จะต้องรู้จักกับฝ่าบาทมาก่อนแน่นอน หากไม่กลัวว่าจะมีปัญหา พวกเจ้าก็พูดต่อไปเถอะ”
เมื่อพูดจบ นางก็หันหน้ากลับไปด้วยความเย็นชา มาสายก็ช่างเถอะ แต่ไม่มีสมองด้วยเนี่ยนะ
คนของหุบเขาหานซาน อยากตายกันแล้วหรือ? หานจื่อจูและคนอื่นๆ มีใบหน้ามึนงง
ตู๋กูเยว่ผู้นั้น เคยรู้จักกับฝ่าบาทมาก่อนหรือ?
เป็นไปได้อย่างใด!?
…
บรรยากาศในตอนนั้นเกือบทำให้ทุกคนหายใจไม่ออก ฉู่หลิวเยว่เป็นคนที่ได้สติกลับมาก่อนคนแรก
นางหรี่ตาแล้วยิ้มออกมา
“ฝ่าบาท หากข้ายังพูดว่าไม่ล่ะ?”
จมูกต้องถูฝุ่น แปลว่า โดนปฏิเสธแล้วทำอันใดไม่ถูก หงายเงิบกลับมา
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงลิขิตสวรรค์
ขอบคุณมากค่ะ สนุกมากกกค่ะ...
สนุกมากค่ะ...
อ่านสนุกมากค่ะ ติดตามอ่านทุกตอน...